Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 25.02.2008 r. (data wpływu 03.03.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania działalności Spółki - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 03.03.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania działalności Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, która zajmuje się dostawą towarów sklasyfikowanych w dziale 33 PKWiU nr 33.10.17. Współwłaściciele spółki (w liczbie dwóch) są technikami dentystycznymi i świadczą usługi w ramach wykonywania swojego zawodu w zakresie wyrobu i dostawy protez dentystycznych i sztucznych zębów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Zdaniem Wnioskodawcy

Mając na względzie art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż zwalnia się od podatku VAT świadczenie usług techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu, jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz techników dentystycznych stoimy na stanowisku, iż w ramach prowadzonej przez nas działalności gospodarczej jesteśmy zwolnieni od podatku VAT.

Na powyższe wskazuje fakt, iż z literalnej wykładni przepisów, jednoznacznie wynika, że dostawcą korzystającym ze zwolnienia może być każdy kto posiada uprawnienia technika dentystycznego, nie określając przy tym formy podmiotu prowadzonej działalności gospodarczej. Jest to zwolnienie przedmiotowe a nie podmiotowe. Należy tutaj podkreślić, iż w przypadku opodatkowania naszej firmy podatkiem VAT (gdzie jak już wspomniano właściciele są technikami dentystycznymi) kłóciłoby się to z zasadą powszechności opodatkowania wszystkich podatników prowadzących tę samą działalność wyrażoną w prawie unijnym i orzecznictwie Sądu Najwyższego. Doprowadziłoby to również do stwierdzenia, iż obowiązujące w RP przepisy prawa uzależniają opodatkowania od statusu podatnika różnicując konkurencyjnie określone grupy podatników, co tym bardziej nie powinno mieć miejsca.

Ponadto ograniczenie naszego prawa do zwolnienia od podatku VAT spowoduje znaczne obciążenie dla nas jako przedsiębiorstwa działającego na terenie WE, a zastosowanie innej interpretacji niż przedstawiona może prowadzić do uzasadnionego stwierdzenia, iż stosowany system podatkowy w RP, nie jest zgodny z prawem unijnym. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, iż krajowe przepisy prawa powinny być zawsze oparte na obiektywnych i nie dyskryminujących ze względu na formę prowadzonej działalności gospodarczej kryteriach i przepisach prawa, które są znane z góry, tak aby ograniczyć uznaniowość stosownych organów i zapewnić, że będą one stosowane arbitralnie.

W tym stanie rzeczy należy jednoznacznie uznać, iż nie forma prowadzonej działalności jest istotna dla zakresu stosowania zwolnienia od podatku VAT a obszar świadczonych usług (sklasyfikowanych na podstawie PKWiU) oraz posiadane stosowne uprawnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.- zmiana wprowadzona ustawą z dnia 19.09.2007 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 192 poz. 1382) i obowiązuje od 01.01.2008r.) zwana dalej ustawą, zwalnia się od podatku świadczenie usług przez techników dentystycznych w ramach wykonywania ich zawodu, jak również dostawę protez dentystycznych lub sztucznych zębów przez dentystów oraz techników dentystycznych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki cywilnej a jej współwłaściciele są technikami dentystycznymi i świadczą usługi w zakresie wyrobu i dostawy protez dentystycznych i sztucznych zębów. Jednakże wprowadzone od 01.01.2008r. zwolnienie od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy) ma zastosowanie wyłącznie do usług świadczonych przez osoby fizyczne, które są dentystami lub technikami dentystycznymi i mają uprawnienia do wykonywania zawodu. Zatem, w przypadku gdy powyższe usługi wykonują technicy dentystyczni będący współwłaścicielami spółki cywilnej, to Spółka ta w tym zakresie nie może stosować zwolnienia od podatku, i powinna swą działalność opodatkować na zasadach ogólnych, tj. przy zastosowaniu 22% stawki podatku.

Reasumując, po analizie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz przywołanych powyżej przepisów należy stwierdzić, iż Spółka w zakresie wykonywanej działalności nie może skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 14 ustawy. Nie może również opodatkować swej działalności preferencyjną, tj. 7%, stawką podatku, lecz winna jest stosować stawkę podstawową, tj. 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.