
Temat interpretacji
umowy pożyczek
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30.10.2009 r. (data wpływu 09.11.2009 r.) uzupełnione pismem z dnia 22.01.2010 r. (data nadania 25.01.2010 r., data wpływu 28.01.2010 r.) na wezwanie Nr IPPB2/436-459/ 09-2/MK1 z dnia 13.01.2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umów pożyczek - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 09.11.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie umów pożyczek.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
W roku 2009 Spółka udzieliła dwóch oprocentowanych pożyczek:
- swojemu udziałowcowi - osobie fizycznej - 33,33% udziałów,
- innej spółce z o.o. - udziałowcy spółki udzielającej pożyczki (osoby fizyczne) posiadają 100% udziałów w spółce otrzymującej pożyczkę.
Przedmiotem działalności spółki jest handel hurtowy materiałami budowlanymi, sporadycznie zajmuje się również udzielaniem pożyczek PKD 65.22.Z.
Spółka jest podatnikiem podatku VAT.
Miejscem zawarcia umów pożyczek i miejscem gdzie w chwili zawarcia umów znajdowały się środki pieniężne jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Pismem z dnia 13 stycznia 2010 r. Nr IPPB2/436-459/09-2/MK1 wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:
- sprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i określenie czy Wnioskodawca w stanie faktycznym opisanym we wniosku z dnia 30.10.2009 r. występuje jako Pożyczkodawca czy jako Pożyczkobiorca...
- Jeżeli Wnioskodawca występuje, jako Pożyczkobiorca to należy uzupełnić przedstawiony we wniosku stan faktyczny w zakresie określenia, czy pożyczki będą udzielane przez udziałowców.
Wnioskodawca uzupełnił wniosek pismem z dnia 22.01.2010 r. (data nadania 25.01.2010 r., data wpływu 28.01.2010 r.) wskazując, iż Wnioskodawca w stanie faktycznym opisanym we wniosku występuje jako Pożyczkodawca.
Pożyczkodawca udzielił w roku 2009 następujących pożyczek:
- Osobie fizycznej będącej zarazem udziałowcem posiadającym 33,33% udziałów w spółce udzielającej pożyczki i będącej wnioskodawcą.
- Osobie prawnej - Spółce z o.o. w której wspólnicy (osoby fizyczne) spółki udzielającej pożyczki i będącej wnioskodawcą posiadają 100% udziałów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy udzielona pożyczka (odsetki) podlega ustawie o podatku VAT...
Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane postanowienie bez rozpatrzenia Nr IPPP1/443-1122/09-4/MP z dnia 11 stycznia 2010 r.
Zdaniem Wnioskodawcy
Zdaniem Wnioskodawcy powyższa pożyczka jest zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a (z tytułu dokonania czynności cywilnoprawnej jedna ze stron jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług). Powyższa czynność podlega ustawie o podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 - jest zwolniona z tego podatku - usługi pośrednictwa finansowego wymienione w załączniku Nr 4 do ustawy poz. 3.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, iż art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) zawiera czynności cywilnoprawne, które nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, nie zaś te, które podlegają zwolnieniu z opodatkowania.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) podatkowi temu podlegają wymienione w tym przepisie czynności cywilnoprawne, w tym między innymi umowy pożyczki.
Ponieważ w ustawie brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.
W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.
W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych sformułowano warunki, które muszą zostać spełnione, aby konkretna czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy podlegała temu podatkowi.
Przepis art. 1 ust. 4 ww. ustawy określa zakres terytorialny opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych: czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:
- rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
- rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W przypadku, gdy nie są spełnione powyższe warunki czynność cywilnoprawna w ogóle nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż w chwili zawarcia umów pożyczek środki pieniężne znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem umowy te podlegają podatkowi na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy.
Jeżeli zatem, tak jak w przedmiotowej sprawie, w chwili zawarcia umowy pożyczki jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy. Czynność ta podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy przy umowie pożyczki ciąży na biorącym pożyczkę.
W ustawie przewidziano również sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w jej zakresie przedmiotowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:
- opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
- zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umowy spółki i jej zmiany,
- umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony (lub strona) tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.
Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.
W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umów pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższe transakcje będą podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT. W zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane postanowienie bez rozpatrzenia Nr IPPP1/443-1122/09-4/MP z dnia 11 stycznia 2010 r.
Jeżeli wyjaśnienia Wnioskodawcy dotyczące podatku od towarów i usług przedstawione we wniosku są prawidłowe, pożyczka ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
Końcowo należy wskazać, iż z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Spółki, jako występującej z wnioskiem. Nie chroni natomiast pożyczkobiorcy.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
