Brak możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu unijnego. - Interpretacja - ITPP2/4512-452/16/ES

ShutterStock

Interpretacja indywidualna z dnia 02.08.2016, sygn. ITPP2/4512-452/16/ES, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy

Temat interpretacji

Brak możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu unijnego.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 17 czerwca 2016 r. (data wpływu 27 czerwca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 20 lipca 2016 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 27 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 20 lipca 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. .

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Projekt pn. realizowany był w ramach Osi Priorytetowej Turystyka RPO na lata 2007-2013, której głównym celem był wzrost udziału turystyki w gospodarce regionu poprzez zwiększenie atrakcyjności oferty turystycznej regionu.

Realizowany był w okresie od do .

Wartość projektu:

Całkowita wartość projektu: PLN (słownie: ).

Koszty kwalifikowane (słownie: ).

Koszty niekwalifikowane (słownie: ).

Całkowita wartość dotacji: PLN (słownie: .).

Istotą przedsięwzięcia była rozbudowa istniejącej infrastruktury sportowo-rekreacyjnej o obiekt umożliwiający uprawianie sportów lodowych.

Pełnowymiarowa płyta lodowiskowa pozwala na organizowanie ogólnoświatowych zawodów w hokeja. Główne wejście do X znajduje się w poziomie parteru bezpośredni dostęp dla osób niepełnosprawnych.

W wyniku realizacji inwestycji powstała nowa oferta turystyczna miasta obiekt sportowo- rekreacyjny, który stał się nowym miejscem odpoczynku oraz przystankiem na wodnym oraz pieszym szlaku turystycznym.

W wyniku realizacji inwestycji powstał wielofunkcyjny nowowybudowany obiekt sportowo-rekreacyjny z pełnym zapleczem technicznym dla sportowców, mieszkańców oraz turystów.

Na główny produkt składa się:

  • liczba wybudowanych obiektów turystycznych i rekreacyjnych 1 szt. (X).

Podstawowym i ogólnie określonym rezultatem realizacji projektu jest możliwość korzystania przez turystów oraz mieszkańców z nowowybudowanego obiektu sportowo-rekreacyjnego.

Rezultatem projektu będzie również zapobieganie wykluczeniu społecznemu poprzez utworzenie 7 nowych miejsc pracy przy obsłudze X.

Właścicielem projektu po jego zakończeniu jest Gmina, która jest jego inwestorem i beneficjentem. Jednostką bezpośrednio nadzorującą wdrażanie projektu jest Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji. Eksploatacją lodowiska zajmuje się Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji. Działalność jednostki, a tym samym bieżąca eksploatacja lodowiska finansowana jest m.in. z dochodów uzyskanych z tytułu świadczenia usług na lodowisku. Podmiotem realizującym projekt jest Gmina, która jest czynnym podatnikiem VAT-u.

Środki na bieżące utrzymanie produktów projektu pochodziły z budżetu miasta.

Na dzień dzisiejszy Gmina nie wprowadziła jednolitych zasad w zakresie wspólnych rozliczeń podatku VAT. Zarówno Gmina jak i jej poszczególne jednostki organizacyjne występują jako odrębni podatnicy podatku VAT.

Prowadzenie działalności z zakresu kultury fizycznej i turystyki jest zadaniem własnym Gminy. W jej imieniu działalność tą prowadzi Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, który jest podległą jednostką budżetową. W dniu ... Gmina oddała Miejskiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji nieruchomość w trwały zarząd. Jednostka ta udostępniała odpłatnie korzystanie z tego obiektu. Pobierana odpłatność stanowi jej przychód, który przeznaczony będzie na sfinansowanie bieżących kosztów utrzymania obiektu. Realizacja projektu nie będzie zatem związana z czynnościami opodatkowanymi Zainteresowanego.

W związku z nieodpłatnym przekazaniem obiektu Wnioskodawca nie ma możliwości odzyskania w ramach przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, poniesionego kosztu VAT, którego wysokość została określona w kategorii kosztów kwalifikowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina miała możliwość dokonania odliczeń podatku VAT naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, beneficjentem projektu była Gmina. Inwestycję zrealizowała Gmina, ale nie czyniła czynności podlegających opodatkowaniu, w związku z powyższym nie mogła dokonać odliczenia podatku VAT, dlatego podatek ten jest kosztem kwalifikowanym. Nie jest także możliwe odzyskanie podatku naliczonego poprzez jego zwrot w trybie przewidzianym w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.). Środki Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego są środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej, wobec czego nie są uznawane za środki finansowe bezzwrotnej pomocy zagranicznej w rozumieniu wymienionego rozporządzenia.

Ponieważ inwestycję zrealizowała Gmina czynny podatnik VAT, ale nie czyniła czynności podlegających opodatkowaniu, nie mogła dokonać odliczenia podatku VAT i dlatego podatek ten jest kosztem kwalifikowanym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z powyższego przepisu wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu podatku jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 1656) przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu.

Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku na podstawie przepisów zawartych w rozdziale 4 tego rozporządzeniu.

Powyższa kwestia w analogiczny sposób uregulowana była:

  • od dnia 6 kwietnia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392, z pó4źn. zm.),
  • od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 5 kwietnia 2011 r. w rozdziale 9 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, z późn. zm.),
  • od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2010 r. w rozdziale 9 i § 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799, z późn. zm.),
  • od dnia 1 grudnia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2009 r. w rozdziale 10 i § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 2012, poz. 1336, z późn. zm.).

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że nie jest spełniony warunek, o którym mowa w cyt. art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż poniesione wydatki w ramach ww. projektu nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi. W konsekwencji, Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z przedmiotową inwestycją.

Nie przysługiwało również prawo do zwrotu podatku naliczonego, gdyż dofinansowanie, o którym mowa we wniosku, nie stanowiło środków wskazanych w powołanych rozporządzeniach.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 11-041 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.

Stanowisko

prawidłowe

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy