Zgodnie ze stanowiskiem wnioskodawcy Spółka może wystawić fakturę korygującą stawkę VAT z 22% na stawkę nie podlega opodatkowaniu z zaznaczeniem, że podatek VAT rozliczy nabywca usługi i tym samym Spółka nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT na terytorium Rosji. Spółka uzasadnia swoje stanowisko tym, iż Kontrahent jest już zarejestrowany na potrzeby podatku VAT na terytorium Rosji, a konieczność rejestracji oznaczałaby dla Spółki dość duże koszty (zaś kwoty wynikające z faktury są niewielkie).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

W momencie zaistnienia stanu faktycznego opisanego we wniosku szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania normowało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 r., Nr 95, poz. 798), obowiązujące do dnia 30 listopada 2008 r. W przedmiotowej sprawie zastosowanie miał § 17 ust. 1 w/w rozporządzenia: Fakturę korygującą wystawia się również gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Natomiast § 27 w/w rozporządzenia, brzmiał: 1. Przepisy § 9, 11-23 i 26 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

1. Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 9, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.
2. Faktury, o których mowa w ust. 1, mogą nie zawierać danych określonych w § 9 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4.
3. W przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego, innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Z dniem 01.12.2008 r. w/w rozporządzenie zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 r., Nr 212, poz. 1337). Zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 w/w rozporządzenia: Fakturę korygującą wystawia się również gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Natomiast przepis § 25 w/w rozporządzenia stanowi: 1. Przepisy § 5, 7-21 i 24 stosuje się odpowiednio do faktur stwierdzających dokonanie dostawy towarów lub świadczenia usług, dla których miejscem opodatkowania jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju lub terytorium państwa trzeciego, jeżeli dla tych czynności podatnicy wystawiający fakturę nie są zidentyfikowani dla podatku od wartości dodanej lub - w przypadku terytorium państwa trzeciego - podatku o podobnym charakterze.

1. Faktury, o których mowa w ust. 1, powinny zawierać dane określone w § 5, z wyjątkiem stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem.
2. Faktury, o których mowa w ust. 1, mogą nie zawierać danych określonych w § 5 ust. 1 pkt 2, dotyczących nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 4.
3. W przypadku świadczenia usług, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7 ustawy, faktura dokumentująca wykonanie tych czynności powinna zawierać numer, pod którym nabywca usługi jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, oraz informację, że zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi, lub odesłanie do odpowiedniego przepisu dyrektywy, na podstawie którego zobowiązanym do rozliczenia tego podatku jest nabywca usługi.

Zatem w zależności od tego, czy Spółka zdążyła wystawić fakturę korygującą przed dniem 01 grudnia 2008 r., czy też wystawienie nastąpiło (ew. dopiero nastąpi) po dniu 30 listopada zastosowanie w sprawie miały albo przepisy w/w rozporządzenia z dnia 25 maja 2005 r., albo przepisy w/w rozporządzenia z dnia 28 listopada 2008 r. Niezależnie od tego, które rozporządzenie miało zastosowanie w przedmiotowej sprawie należy stwierdzić, iż treść przepisów obydwu rozporządzeń jasno stanowi, iż faktury dokumentujące świadczenie przedmiotowych usług w ogóle nie powinny zawierać stawki podatku. Również klauzula stanowiąca iż podatek VAT rozlicza nabywca usługi nie jest wymagana w przypadku usług, które są przedmiotem złożonego wniosku. Niezależnie od powyższego należy zwrócić uwagę, że przepisy obydwu w/w rozporządzeń nakładają na podatników obowiązek wystawienia faktur korygujących w przypadku stwierdzenia zaistnienia określonych przesłanek (nie jest to uprawnienie fakultatywne). Zatem Spółka w przedmiotowej sprawie ma obowiązek wystawić fakturę korygującą nie zawierającą stawki i kwoty podatku od towarów i usług oraz nie zawierającą klauzuli stanowiącej iż podatek VAT rozlicza nabywca usługi.

W związku z powyższym stanowisko Spółki, iż prawidłowe jest dokumentowanie przedmiotowych usług poprzez wystawianie faktur ze stawką NP oraz klauzulą iż podatek VAT rozlicza nabywca usługi należy uznać za nieprawidłowe.

Ad. 2.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Cytowana dyspozycja art. 14b § 1 uzależnia prawo do wystąpienia o interpretację od łącznego spełnienia szeregu warunków m.in. wystąpienie musi dotyczyć indywidualnej sprawy podatnika, do której interpretacja mieści się w zakresie polskiego prawa podatkowego. Zgodnie z art. 3 pkt 2 w/w ustawy Ordynacja podatkowa, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Zgodnie z opisanym stanem faktycznym Spółka wykonała usługę, miejscem świadczenia której jest terytorium Rosji. Postawiony przez Spółkę problem dotyczący obowiązku dokonania przez Spółkę rejestracji dla potrzeb podatku od wartości dodanej na terytorium Rosji nie należy do uregulowań sfery polskiego prawa podatkowego, w związku z czym nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji.

Odpowiedź na pytanie Spółki dotyczące miejsca świadczenia przedmiotowej usługi zostanie udzielona w odrębnej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie