Temat interpretacji
Czy umowa pożyczki zawarta poza granicami Polski podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2011r. (data wpływu do tut. Biura 27 lipca 2011r.), uzupełnionym w dniu 21 września 2011r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy pożyczki zawartej za granicą - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 27 lipca 2011r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych umowy pożyczki zawartej za granicą.
Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, pismem z dnia 12 września 2011r. Znak: IBPB II/1/436-345/11/MCZ wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 21 września 2011r.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Wnioskodawca (Sp. z o.o.) i holenderska firma, zawarły w dniu 1 lipca 2011r., na terenie Holandii, umowę pożyczki z oprocentowaniem według rocznej stopy w wysokości 7,5%. Przedmiotowa umowa pożyczki zawarta została w formie pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi. Zgodnie z tą umową firma holenderska udzieliła Wnioskodawcy pożyczkę w kwocie 1 000 000,00 EURO. W momencie zawarcia umowy pożyczki, tj. w dniu 01 lipca 2011r. pieniądze znajdował się w Holandii. Kwota pożyczki wpłynęła na rachunek Wnioskodawcy w dniu 06 lipca 2011r. Pożyczkodawca nie jest udziałowcem w kapitale Wnioskodawcy.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy taka czynność cywilnoprawna, jaką jest umowa pożyczki, zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych...
Zdaniem Wnioskodawcy, umowa pożyczki zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, a konkretnie na terenie Holandii, nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Przedstawione stanowisko wnioskodawcy oparte jest na przepisie art. 1 ust. 4 pkt 2 wymienionej wyżej ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, który stanowi, że podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są: rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przedstawionym stanie faktycznym czynność cywilnoprawna została dokonana poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i tym samym nie podlega ona podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Ponieważ w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.
W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:
- rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
- rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Pod pojęciem rzeczy ujętym w ww. przepisie należy również rozumieć pieniądze, będące przedmiotem umowy pożyczki.
W świetle powyższego przepisu opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega umowa pożyczki, której przedmiot w chwili zawarcia umowy znajduje się na terytorium Polski. W przypadku gdy przedmiotem pożyczki są rzeczy, w tym pieniądze znajdujące się za granicą, umowa pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o ile pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Polski i umowę zawarto na terytorium Polski. Jeżeli natomiast pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ale umowę podpisano już poza granicami kraju i pieniądze znajdują się za granicą, to czynność ta w ogóle nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu wynika, że dwa podmioty gospodarcze firma polska i firma holenderska zawarły za granicą (w Holandii) umowę pożyczki pieniężnej. W momencie dokonywania tej czynności pieniądze znajdowały się za granicą.
A zatem, skoro opisana we wniosku umowa pożyczki została zawarta poza granicami Polski i pieniądze będące przedmiotem umowy, w chwili jej zawarcia znajdowały się za granicą, to umowa ta nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Zatem na pożyczkobiorcy nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach