Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2008 r. (data wpływu 5 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej odpowiedzialności podatkowej osób trzecich - jest prawidłowe, jednak z innych względów niż wskazane przez Wnioskodawcę.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prezes Zarządu Spółki rozważa udzielenie pełnomocnictwa cywilnoprawnego do wystawiania i podpisywania dokumentów finansowych (faktur, faktur korygujących) dwóm osobom fizycznym, nie będącym pracownikami Spółki. Przyszli pełnomocnicy nie są związani jakimkolwiek stosunkiem cywilnoprawnym z Wnioskodawcą, w szczególności umową zlecenia, cywilnoprawną, o dzieło, o współpracy. Są oni pracownikami innej osoby prawnej (również spółki z ograniczoną odpowiedzialnością). Zarząd S. Sp. z o. o. powoła pełnomocników i sam nadal będzie istnieć i funkcjonować. Nie dojdzie do sytuacji, w której po powołaniu pełnomocników zarząd zostanie odwołany i organ ten nie będzie w ogóle funkcjonował.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pełnomocnicy ustanowieni przez Zarząd Spółki będą ponosić odpowiedzialność za zobowiązania finansowe podatkowe z tytułu wystawionych przez siebie faktur względem mocodawcy i organów podatkowych i czy ewentualnie taką odpowiedzialność może ponosić inna spółka, której pracownikami są pełnomocnicy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej, pełnomocnicy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponoszą osobistą odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki w związku z wystawionymi przez siebie dokumentami finansowymi i wszelkimi innymi, ale tylko wówczas, gdy w spółce nie ma zarządu. W opisanej sytuacji, gdy zarząd istnieje i nadal funkcjonuje, osoby będące pełnomocnikami nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe Spółki. Nie ponosi jej tym bardziej zatrudniający je podmiot, będący również spółką z ograniczoną odpowiedzialnością.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe, jednak z innych względów niż przez Niego wskazane.

Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Na mocy art. 26 powołanej ustawy, podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki. W szczególnych przypadkach przewidzianych przez ustawodawcę, za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają z nim solidarnie, całym swoim majątkiem również osoby trzecie (art. 107 § 1 omawianej ustawy). Zakres podmiotowy i przedmiotowy tej odpowiedzialności oraz warunki, na jakich jest ponoszona zostały szczegółowo uregulowane w Rozdziale 15 Działu III Ordynacji podatkowej.

Kwestię odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe spółek kapitałowych unormowano w art. 116 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z § 1 tego artykułu, za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

1. nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy;
2. nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Zakres tej odpowiedzialności obejmuje przy tym na mocy § 2 tego artykułu - wyłącznie zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu.

W sytuacji natomiast, gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji lub spółka akcyjna w organizacji nie posiada zarządu, za zaległości podatkowe tej spółki odpowiada jej pełnomocnik albo jej wspólnicy, jeżeli pełnomocnik nie został powołany. W takim przypadku cytowane powyżej przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio (art. 116 § 3 Ordynacji podatkowej).

Pod pojęciem zaległości podatkowej należy rozumieć zgodnie z art. 51 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej - podatek niezapłacony w terminie płatności, a także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku.

W zdarzeniu przyszłym przedstawionym w treści wniosku, Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ustanowi dwóch pełnomocników. Zakres ich umocowania obejmie wystawianie i podpisywanie dokumentów finansowych Jednostki. Osób tych nie łączy i nie będzie łączyć z Wnioskodawcą stosunek pracy, ani odrębny od pełnomocnictwa stosunek cywilnoprawny. Są one pracownikami innej spółki kapitałowej. W związku z opisaną sytuacją, Spółka - mocodawca rozważa kwestię odpowiedzialności pełnomocników i ich pracodawcy za zobowiązania podatkowe z tytułu wystawianych przez nich faktur.

Z treści cytowanych powyżej unormowań wyraźnie wynika, że na gruncie przepisów prawa podatkowego pełnomocnik może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki kapitałowej w organizacji z tytułu zobowiązań, które powstały w okresie jego umocowania, o ile spółka nie posiadała w tym czasie zarządu. Tymczasem, w zdarzeniu przyszłym przedstawionym przez Wnioskodawcę pełnomocników ustanawia osoba prawna S. Sp. z o. o., a nie spółka w organizacji. Nie mieści się ono zatem w dyspozycji przepisu art. 116 § 3 Ordynacji podatkowej.

Powołane przepisy nie przewidują również sytuacji, gdy odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi inna osoba prawna, będąca pracodawcą osób, którym spółka udzieliła pełnomocnictw.

Należy ponadto zastrzec, że zobowiązanie podatkowe Wnioskodawcy nie może powstać z tytułu wystawienia faktury. Faktura stanowi bowiem wyłącznie dowód księgowy, dokumentujący daną operację gospodarczą. Zobowiązanie podatkowe powstaje natomiast w wyniku skonkretyzowania powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w ustawie podatkowej.

Podsumowując, w sytuacji opisanej w treści wniosku, odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe Spółki powstałe w związku z zaistnieniem zdarzeń gospodarczych, dokumentowanych fakturą wystawianą przez Jej pełnomocników ponoszą wyłącznie:

• sama Spółka oraz

• członkowie Jej zarządu, w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 116 Ordynacji podatkowej.

Odpowiedzialność podatkowa nie ciąży natomiast na pełnomocnikach ustanowionych przez Wnioskodawcę, ani ich pracodawcy.

Zasady odpowiedzialności pełnomocników względem mocodawcy regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Rozstrzyganie w przedmiocie zakresu odpowiedzialności cywilnoprawnej tych podmiotów nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.