Wprowadzanie na rynek krajowy biokomponentów stanowiących samoistne paliwo nie podlegało opodatkowaniu opłatą paliwową jedynie w okresie od dnia 15 pa... - Interpretacja - ITPP3/443-163/11/ZG

Shutterstock
Interpretacja indywidualna z dnia 05.10.2011, sygn. ITPP3/443-163/11/ZG, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy

Temat interpretacji

Wprowadzanie na rynek krajowy biokomponentów stanowiących samoistne paliwo nie podlegało opodatkowaniu opłatą paliwową jedynie w okresie od dnia 15 października 2009 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2011 roku (data wpływu 11.07.2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej opłaty paliwowej w zakresie objęcia tą opłatą biokomponentów stanowiących samoistne paliwo - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2011 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opłaty paliwowej w zakresie objęcia tą opłatą biokomponentów stanowiących samoistne paliwo.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka w ramach prowadzonej działalności wyprowadza ze składu podatkowego, poza zawieszeniem poboru akcyzy, biokomponenty stanowiące samoistne paliwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.

Zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy powoduje - zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - powstanie obowiązku w zakresie akcyzy, a także - w związku z art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - powstanie obowiązku w zakresie opłaty paliwowej będącej - zgodnie z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lipca 2010 roku sygn. I SA/Lu 241/10 - podatkiem stanowiącym dodatek do akcyzy".

Wątpliwości Spółki budzi stawka opłaty paliwowej mająca zastosowanie, począwszy od dnia 1 maja 2011 roku dla biokomponentów stanowiących samoistne paliwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych bez względu na klasyfikację CN.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy biokomponenty stanowiące samoistne paliwa, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych, bez względu na klasyfikację CN, nie podlegają opłacie paliwowej...

Zdaniem Wnioskodawcy, art. 10 ust. 1 ustawy stanowi, że obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej".

Biorąc pod uwagę, że w przedstawionym stanie faktycznym zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy powoduje powstanie obowiązku, o którym mowa powyżej, zważyć należy, iż zastosowanie - w opisanym stanie faktycznym - będzie miał dodatkowo art. 37k ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 roku o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym, który stanowi, że: obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h". Stawki opłaty paliwowej są określone w art. 37 m ustawy. Przy czym z dniem 1 stycznia 2011 weszła w życie tzw. ustawa okołobudżetowa opublikowana w Dz. U. Nr 238 poz. 1578, która w art. 28 ust. 5 nadaje - z mocą obowiązującą od 1 maja 2011 r. - nowe brzmienie przepisu art. 89 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku akcyzowym (opodatkowanie przedmiotowych paliw akcyzą) nie zmieniając regulacji prawnych zawartych w ustawie z dnia 27 października 1994 roku o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (dalej: ustawa o autostradach),

W ocenie Wnioskodawcy, biorąc powyższe pod uwagę, obciążenie biokomponentów stanowiących samoistne paliwa winno nastąpić - począwszy od dnia 1 maja 2011 roku zgodnie z regulacją art. 37h ustawy o autostradach, który stanowi, że:

1. Wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej "opłatą paliwową".

2. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w ust. 1, rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz.

3. Paliwami silnikowymi lub gazem, o których mowa w ust. 1, są następujące produkty:

  1. benzyny silnikowe o kodach: CN 2710 11 45 i CN 2710 11 49;
  2. oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41;
  3. gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe oraz gazowe węglowodory alifatyczne skroplone i w stanie gazowym, przeznaczone do napędu pojazdów samochodowych, o kodach: CN 2711 i CN 2901;
  4. wyroby inne niż określone w pkt 1-3, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, z wyłączeniem stanowiących samoistne paliwa biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 roku o biokomponentach i biopaliwach ciekłych bez względu na kod CN.

Wnioskodawca kierując się treścią przepisu art. 37h ustawy o autostradach, a w szczególności biorąc pod uwagę wyłączenie zawarte w ust. 4 tegoż przepisu uznaje, że biokomponenty stanowiące samoistne paliwa nie podlegają - również począwszy od 1 maja 2011 roku - opłacie paliwowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 37h ust. 1 ustawy z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (t. j. z 2004 r. Dz. U. Nr 256, poz. 2571 ze zm.) zwana dalej ustawą o autostradach płatnych, wprowadzanie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu, z wyłączeniem biokomponentów w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. Nr 169, poz. 1199 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 217), stanowiących samoistne paliwa, wykorzystywanych do napędu pojazdów w rozumieniu art. 2 pkt 31 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, podlega opłacie, zwanej dalej opłatą paliwową.

Brzmienie powyższego przepisu zostało nadane art. 2 ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 99, poz. 666, zwana dalej ustawą zmieniającą). Zgodnie z art. 5 ww. ustawy zmieniającej, powyższy przepis stosuje się od dnia ogłoszenia pozytywnej decyzji Komisji Europejskiej o zgodności pomocy publicznej przewidzianej w tych przepisach ze wspólnym rynkiem.

Należy zauważyć, że w przypadku decyzji o nie wnoszeniu zastrzeżeń do zgłoszonego środka pomocowego, Komisja Europejska publikuje w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich skrócone zawiadomienie o podjęciu takiej decyzji.

Zawiadomienie o nie zgłoszeniu przez Komisję Europejską zastrzeżeń do notyfikowanego jej programu pomocowego w sprawie N 57/08 pomoc operacyjna w zakresie biopaliw zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich 2009/C 247/01 z dnia 15 października 2009 r. Przedmiotową datę publikacji należy zatem przyjąć jako dzień ogłoszenia pozytywnej decyzji przez Komisję Europejską w przedmiotowej sprawie.

Powyższa decyzja wygasła z dniem 30 kwietnia 2011 roku. Zauważyć także należy, iż jako podstawę prawną w przedmiotowej decyzji podano m.in. ustawę z dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym (Dz. U. z 2004 r. nr 256, poz. 2571 ze zm.) art. 37h ust. 1.

Analiza opisanego stanu prawnego wskazuje, iż ww. ulga (brak zapłaty opłaty paliwowej od biokomponentów stanowiących samoistne paliwo) mogła mieć zastosowanie jedynie w trakcie obowiązywania ww. pozytywnej decyzji Komisji. Z brzmienia przepisu wskazującego, iż obowiązuje on od dnia ogłoszenia pozytywnej opinii (a co za tym idzie, nie obowiązywania przed tym dniem) należy wysnuć wniosek, iż traci on swoją moc wraz z jej wygaśnięciem (tj. po dniu, w którym przedmiotowa decyzja straciła swoją ważność).

Uwzględniając powyższe, wprowadzanie na rynek krajowy biokomponentów stanowiących samoistne paliwo nie podlegało opodatkowaniu opłatą paliwową jedynie w okresie od dnia 15 października 2009 r. do dnia 30 kwietnia 2011 r.

Podkreślenia wymaga, iż stanowisko organu zbieżne jest z brzmieniem art. 3 uchwalonej przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 września 2011 roku, ustawy o zmianie ustawy o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy stwierdzające, iż biokomponenty stanowiące samoistne paliwo nie podlegają opłacie paliwowej od dnia 1 maja 2011 roku należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy