Temat interpretacji
Naczelnik Urzędu Skarbowego Łódź - Polesie działając na podstawie art. 14 a - art. 14 d, art. 165 § 1, art. 216 i art. 217 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku bez numeru z dnia 29.12.2006 r. o interpretację z zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego zawartego w ustawie z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w jego indywidualnej sprawie, w której nie toczy się postępowanie podatkowe lub kontrola podatkowa, kontrola skarbowa albo postępowanie przed sądem administracyjnym po wnikliwej analizie własnego stanowiska wnioskodawcy nie podziela poglądu wyrażonego w ww. wniosku.
W dniu 29.12.2006 r. r. wpłynęło do tut. organu pismo ( uzupełnione pismami z dnia 19.01.2007 r, oraz 31.01.2007 r. ) dotyczące interpretacji przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Na podstawie ww. pism oraz akt znajdujących sie w tutejszym urzędzie ustalono, iż podatnik jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE i dokonuje dostaw wewnątrzwspólnotowych. Podatnik informuje, że dotychczas wszelkie transakcje są rozliczane z dużą starannością po zebraniu wszystkich dokumentów potwierdzających odbioru towaru przez kontrahenta zagranicznego. Wśród dokumentów potwierdzających wysłanie towarów do kontrahenta zagranicznego podatnik posiada dowody nadania przesyłki drogą pocztową , które stanowią załączniki do niniejszego zapytania.
W związku z powyższym Podatnik składa zapytanie:
Czy wymóg określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 52, poz. 535 ze zm.) w zakresie posiadania dokumentów potwierdzających, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju zostanie zachowany, gdy dowodem takim jest dowód nadania przesyłki pocztowej adresowanej do nabywcy i czy powyższe dowody będą wystarczające i czy spełnią wymogi zastosowania stawki podatku 0 % ?
Podatnik stoi na stanowisku , iż dowód nadania przesyłki Poczty Polskiej i Firmy TNT jest wystarczający, jest on bowiem bardziej wiarygodny niż chociażby faks od nabywcy, co zdaniem literatury fachowej wypełnia obowiązek wynikający z cytowanego wyżej przepisu ustawy
Po przeanalizowaniu stanu faktycznego wynikającego z przedmiotowego wniosku oraz stanowiska w sprawie, a także w oparciu o obowiązujący stan prawny należy stwierdzić, iż przedstawione stanowisko jest nieprawidłowe.
W myśl przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0 % pod warunkiem, że:
1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer dla celów dostaw wewnątrz unijnych na fakturze stwierdzającej dostawę towarów,
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
Dowodami, o których mowa powyżej, są zgodnie z przepisem art. 42 ust. 3 ustawy, następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.
Natomiast w przypadku, gdy ww. dokumenty nie potwierdzają jednoznacznie dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, dowodami w świetle art. 42 ust. 11 cytowanej ustawy VAT, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, a w szczególności:
1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśniecie zobowiązania,
4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Powołane przepisy należy traktować jako komplementarne - ewentualne braki dokumentacji określonej w art. 42 ust. 3,- mogą być zatem uzupełnione dokumentami, o których mowa w art. 42 ust. 11. Katalog dowodów ma tu charakter otwarty, na co wskazuje stwierdzenie w szczególności ". Do korzystającego z prawa należeć zatem będzie wybór uzupełniającego " dowodu dostawy, tj. wynikającego z art. 42 ust. 11 środka dowodowego. Uzupełnienie to dotyczy wyłącznie treści zawartej w dokumencie, a nie istnienia samego dokumentu.
Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów mają więc dokumenty, wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy. Natomiast, dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy pełnią funkcję uzupełniającą, w przypadku, gdy dokumentacja podstawowa nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy. Dokumenty te pełnią bowiem funkcję dodatkowej informacji, która sama w sobie nie jest wystarczająca do spełnienia warunków korzystania z prawa do zastosowania stawki 0 % przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.
Powołane przepisy - art. 42 ust. 3 i art. 42 ust. 11 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług wskazują, iż dokumenty, jakimi podatnik powinien się posłużyć dla wykazania, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, winny okoliczność tę jednoznacznie, w sposób nie budzący wątpliwości potwierdzać.
Reasumując uznać należy, iż posiadanie przez podatnika tylko dowodów nadania przesyłki droga pocztową nie spełnia wymogów zawartych w wyżej cytowanych przepisach i nie stanowi podstawy do zastosowania stawki 0 % przy dostawie wewnątrzwspólnotowej. Ponieważ sam fakt nadania przesyłki nie wskazuje jednoznacznie, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia opisanego we wniosku.
Ponadto, zgodnie z art. 14 b § 3 przedmiotowa interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej zmiany lub uchylenia.