Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2008r. (data wpływu 19 czerwca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania świadczenia usług polegających na dostarczaniu przesyłek poza Unię Europejską za pośrednictwem firmy kurierskiej - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2008r. złożono w Drugim Urzędzie Skarbowym w Katowicach wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania świadczenia usług polegających na dostarczaniu przesyłek poza Unię Europejską za pośrednictwem firmy kurierskiej.

Przedmiotowy wniosek, zgodnie z art. 170 § 1 cytowanej wyżej ustawy Ordynacja podatkowa, został przekazany za pismem z dnia 16 czerwca 2008r. znak PP/448-88/2008/38 celem załatwienia według właściwości stosownie do § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Klienci Wnioskodawcy zlecają dostarczenie przesyłek poza Unię Europejską. Wnioskodawca korzysta w przedmiotowym zakresie z usług firmy kurierskiej - zwanej dalej kontrahentem.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawową kwestią konieczną do wyjaśnienia jest kwalifikacja prawna świadczonych usług przez kontrahenta dla Wnioskodawcy i dalej przez Wnioskodawcę dla klientów. Ma to bowiem fundamentalne znaczenie dla zasad opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Kontrahent jest firmą kurierską w związku z tym świadczy m. in. usługi kurierskie. Zgodnie z art. 2 pkt. 7 ustawy o łączności przez usługi kurierskie rozumie się usługi nie mające charakteru powszechnego, polegające na zarobkowym, przyspieszonym przewozie i doręczaniu w gwarantowanym terminie przesyłek. Niezależnie od faktu, iż dostarczanie przesyłek poza Unię Europejską przez kontrahenta może odbywać się w ramach usługi kurierskiej, a więc w szczególności z gwarantowanym terminem dostarczenia przesyłki, to należy wziąć pod uwagę, iż może to być także usługa transportu międzynarodowego, ewentualnie spedycji, w przypadku jeżeli kontrahent korzysta z usług podwykonawców. W praktyce bowiem trudno jest odróżnić usługę transportu międzynarodowego (spedycji) od usługi kurierskiej. Decydujące znaczenie ma tutaj definicja usługi kurierskiej we wspomnianej wyżej ustawie o łączności. W Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług usługi kurierskie (wykonywane przez podmiot inny niż poczta państwowa) mieszczą się w grupie PKWiU 64.1 Usługi pocztowe i kurierskie, a dalej w klasie PKWiU 64.12 Usługi kurierskie inne niż świadczone przez pocztę państwową. Z kolei usługi transportowe zgrupowane są w PKWiU 60 Usługi Transportu Lądowego i Rurociągowego ewentualnie PKWiU 62 Usługi Transportu Lotniczego. Tylko dla usług transportu międzynarodowego i usług towarzyszących w tym spedycji przewidziano preferencyjną stawkę 0% VAT. Wynika z tego, iż w przypadku wykonywania przez kontrahenta usługi kurierskiej firma ta nie mogłaby zastosować tej preferencyjnej stawki.

Definicja usług transportu międzynarodowego jest zawarta w art. 83 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (uptu). Zgodnie z nią transport międzynarodowy występuje wówczas, gdy odbywa się on:

1. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty- np. z Polski do USA,
   
2. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju- np. z USA do Polski,
   
3. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt)- np. z Rosji do Szwajcarii tranzytem m. in. przez Polskę,
   
4. z miejsca wyjazdu(nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju np. z Niemiec do Rosji tranzytem przez Polskę lub z Rosji do Niemiec tranzytem przez Polskę.
   
   

Wynika z tego, iż transportem międzynarodowym są usługi przewozu wykonane częściowo w Polsce i częściowo poza nią, z przekroczeniem granic Unii Europejskiej. Z definicji transportu międzynarodowego został wyłączony transport mający charakter tranzytu zewnętrznego, tj. transport wykonywany poza terytorium wspólnoty, gdy miejsce wyjazdu i przyjazdu znajduje się w Polsce (art. 83 ust. 4 uptu).

Na podstawie art. 83 ust. 3 pkt 3 uptu, do usług transportu międzynarodowego zalicza się również usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związane z usługami międzynarodowego transportu towarów i osób. Zaliczenie przez ustawodawcę usług pośrednictwa i spedycji międzynarodowej, związanych z usługami transportu międzynarodowego do tychże usług transportu międzynarodowego nie powoduje bynajmniej, że zmienia to charakter tych usług. Nadal są to usługi pośrednictwa, czy spedycji, a nie usługi transportowe. Dlatego też miejsce świadczenia określa się odpowiednio jak dla usług pośrednictwa i usług spedycji.

Z faktury otrzymanej przez Wnioskodawcę wynika, iż kontrahent świadczy nie usługę kurierską, ale usługę spedycji. W myśl dyspozycji art. 794 § 1 Kodeksu cywilnego przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem. W ujęciu kodeksowym konstrukcja umowy spedycji ma dualistyczny charakter: Może być bowiem umową zastępstwa pośredniego, gdy spedytor działa we własnym imieniu albo też umową zastępstwa bezpośredniego, gdy spedytor działa w imieniu dającego zlecenie. Minimalny zakres umowy spedycyjnej może polegać bądź to na zobowiązaniu się przez spedytora do zawarcia umowy przewozu, bądź do wykonania czynności prawnych odbiorcy przesyłki. Jednakże umowa ta może mieć i bardzo szeroki zakres. Jak wykazał NSA w wyroku z dnia 7 marca 2002r., sygn. akt I SA/Wr 2032/99: przedmiotem usług spedycyjnych mogą być różne czynności związane z przewozem, mogą polegać na wyborze odpowiedniego sposobu wykonania przewozu, poradnictwie spedycyjnym, sprawdzeniu dokumentów i danych wymaganych do wysłania przesyłki, zamówieniu potrzebnych środków transportu, sprawdzeniu stanu przesyłki, stanu opakowania, ocechowaniu, zaadresowaniu, przyjęciu przesyłki w celu jej wysłania, załatwieniu wszelkich czynności związanych z załadowaniem na dowozowy środek transportu, dowozem, wyładowaniem, dostarczeniem przesyłki przewoźnikowi, sprawowaniem dozoru nad przesyłka itd. Zakres umowy spedycji zależy zatem od jej treści. Może polegać na czynnościach związanych z poradnictwem, przygotowaniem przesyłki do przewozu, wyborem sposobu przewozu i przewoźnika, zawarciem umowy przewozu, dostarczeniem przesyłki przewoźnikowi, załadunkiem na środek przewozu, konwojowaniem przesyłki, odbiorem przesyłki od przewoźnika, sprawdzeniem jej stanu i dostarczeniem odbiorcy. Jak więc widać, na umowę spedycji może się składać wiele czynności, które z punktu widzenia klasyfikacji statystycznych traktowane są jako odrębne usługi. Jednakże dla celów podatku VAT nie powinny być one sztucznie wyodrębniane, lecz traktowane łącznie jako jeden rodzaj usługi - usługa spedycji. Miejsce świadczenia usługi przesądza o miejscu jej opodatkowania. Jeżeli miejscem świadczenia będzie Polska, usługa spedycyjna zostanie opodatkowana w Polsce. Jeżeli zaś miejscem świadczenia będzie terytorium innego państwa, to usługa spedycyjna nie będzie podlegała polskim przepisom o podatku od towarów i usług, lecz zostanie opodatkowana w tym innym państwie według przepisów tam obowiązujących. W odróżnieniu od usług pośrednictwa i spedycji związanych z wewnątrzwspólnotową usługą transportu towarów, ustawodawca nie ustalił odrębnych zasad określania miejsca świadczenia dla usług pośrednictwa i spedycji zaliczanych do usług transportu międzynarodowego. W związku z tym, zastosowanie znajduje generalna zasada wynikająca z art. 27 ust. 1 uptu, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności. Natomiast w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności, miejscem świadczenia będzie miejsce stałego zamieszkania. A więc w przypadku polskich spedytorów, miejscem opodatkowania świadczonych przez nich usług będzie generalnie Polska. Obowiązek podatkowy związany ze świadczeniem usług powstaje generalnie z chwilą wykonania usługi, przy czym jeżeli wykonanie usługi winno zostać potwierdzone fakturą, obowiązek ten powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu licząc od dnia wykonania usługi. Dla usług spedycyjnych moment powstania obowiązku podatkowego został uregulowany odrębnie w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy o VAT - powstaje on bowiem z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia licząc od dnia wykonania usługi. Otrzymanie zaś części zapłaty (ceny) powodować będzie powstanie obowiązku podatkowego w tej części. Moment wystawienia faktury w przypadku usług spedycyjnych nie będzie miał żadnego wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego, który został tu powiązany z otrzymaniem zapłaty (w całości lub części) lub upływem 30 dni od dnia wykonania usługi, w zależności od tego co nastąpi wcześniej.

W ocenie Wnioskodawcy o obowiązku podatkowym możemy mówić tylko w stosunku do tych usług, dla których miejsce świadczenia przypada na terytorium kraju, bowiem usługi, których miejsce świadczenia znajduje się poza terytorium RP, opodatkowaniu w świetle polskiej ustawy o VAT nie podlegają. Usługi spedycyjne, dla których miejscem opodatkowania jest Polska, podlegają opodatkowaniu według stawki 22%. Wyjątkiem są tu usługi spedycji międzynarodowej jak wspomniano wyżej włączone do szerszej kategorii usług transportu międzynarodowego, dla których w art. 83 ust. 1 pkt 23 uptu przewidziano stawkę w wysokości 0%. Dokumentami w myśl art. 83 ust. 5 uptu stanowiącymi dowód świadczenia usług transportu międzynarodowego (a więc i spedycji międzynarodowej) i uprawniającymi do stosowania stawki 0% są w przypadku przewozu towarów przez przewoźnika lub spedytora:

1. list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej) stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim,
   
2. faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora).
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy świadczone przez Niego usługi dla klientów nie są usługami kurierskimi, ale można uznać, iż polegają one na pośrednictwie spedycyjnym. W związku z tym możliwe jest zastosowanie stawki 0% pod warunkiem posiadania dokumentów określonych w art. 83 ust. 5 uptu. Wnioskodawca w tym wypadku powinien wystawić fakturę VAT analogiczną jak firma kurierska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Z treści Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) wynika, iż zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi) towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Zaś w przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania: rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Zatem zgodnie z przepisami zarówno ustawy o statystyce publicznej, jak i w odniesieniu do przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jedynym organem kompetentnym do dokonywania klasyfikacji usług jest organ statystyczny tj. Urząd Statystyczny w Łodzi Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych ul. Suwalska 29 w Łodzi.

Zauważa się ponadto, że do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług, stanowiącą załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Skoro obowiązek prawidłowego zakwalifikowania danej czynności do właściwego grupowania PKWiU ciąży na podmiocie wykonującym te czynności, tutejszy organ nie jest właściwy do dokonania oceny prawidłowości przedstawionej klasyfikacji statystycznej wykonywanych usług. W przypadku wątpliwości co do prawidłowości sporządzonej kwalifikacji, Wnioskodawca może się zwrócić do właściwego w tym zakresie organu.

W opinii Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi na rzecz klientów polegają na pośrednictwie spedycyjnym.

W związku z taką kwalifikacją przez Wnioskodawcę wykonywanych czynności znajdą zastosowanie poniżej zacytowane przepisy prawa podatkowego:

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem podlega:

• odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
  
• eksport towarów,
  
• import towarów,
  
• wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
  
• wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
  
  

Przez terytorium kraju, zgodnie z art. 2 pkt 1 ww. ustawy o VAT, rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z kolei przez terytorium państwa trzeciego, rozumie się terytorium państwa niewchodzącego w skład terytorium Wspólnoty (art. 2 pkt 5)

Zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 cyt. ustawy stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego.

Zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 1 ustawy o VAT przez usługi transportu międzynarodowego, o których mowa w ust. 1 pkt 23, rozumie się przewóz lub inny sposób przemieszczania towarów:

1. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty,
   
2. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium kraju,
   
3. z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju (tranzyt),
   
4. z miejsca wyjazdu (nadania) na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) poza terytorium Wspólnoty lub z miejsca wyjazdu (nadania) poza terytorium Wspólnoty do miejsca przyjazdu (przeznaczenia) na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli trasa przebiega na pewnym odcinku przez terytorium kraju.
   
   

Przez usługi transportu międzynarodowego, zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy, rozumie się także usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej związane z usługami przewozu lub innego sposobu przemieszczania towarów i osób, o których mowa w punktach 1 i 2 tego przepisu.

We wniosku Wnioskodawca wskazał, iż świadczy usługi polegające na pośrednictwie spedycyjnym.

Przez umowę spedycji, uregulowaną w art. 794 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) - spedytor zobowiązuje się, za wynagrodzeniem w zakresie działalności swojego przedsiębiorstwa, do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem.

Przedmiotem zobowiązania spedytora jest świadczenie tzw. usług spedycyjnych w szerokim zakresie, polegające na:

1. wysyłaniu przesyłki,
   
2. jej odbiorze,
   
3. dokonaniu innych usług związanych z przewozem przesyłki.
   
   

Przedmiotem usług spedycyjnych mogą być różne czynności związane z przewozem, mogą polegać na wyborze odpowiedniego sposobu wykonania przewozu, poradnictwie spedycyjnym, sprawdzeniu dokumentów i danych wymaganych do wysłania przesyłki, zamówieniu potrzebnych środków transportu, sprawdzeniu stanu przesyłki, stanu opakowania, ocechowaniu, zaadresowaniu, przyjęciu przesyłki w celu jej wysłania, załatwieniu wszelkich czynności związanych z załadowaniem na dowozowy środek transportu, dowozem, wyładowaniem, dostarczeniem przesyłki przewoźnikowi, sprawowanie dozoru nad przesyłką itd.

Zakres umowy spedycji zależy zatem od jej treści. Może polegać na czynnościach związanych z poradnictwem, przygotowaniem przesyłki do przewozu, wyborem sposobu przewozu i przewoźnika, zawarciem umowy przewozu, dostarczeniem przesyłki przewoźnikowi, załadunkiem na środek przewozu, konwojowaniem przesyłki, odbiorem przesyłki od przewoźnika, sprawdzeniem jej stanu i dostarczeniem odbiorcy. Cały ten zakres zajęć wchodzi w zakres przedmiotowy umowy spedycji.

Wnioskodawca wskazuje we wniosku, iż świadczy usługi polegające na pośrednictwie spedycyjnym. Z kolei zgodnie z art. 83 ust. 3 pkt 3 cyt. ustawy przez usługi transportu międzynarodowego, rozumie się także usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej. W związku z powyższym wyżej opisane usługi spedycji międzynarodowej w świetle ustawy o VAT należy potraktować jak usługi transportu międzynarodowego.

W przypadku świadczenia usług dla określenia miejsca opodatkowania transakcji należy, w świetle wymienionej ustawy o podatku VAT, ustalić miejsce świadczenia usług.

Zgodnie z art. 27 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, w przypadku świadczenia usług transportowych miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości, z zastrzeżeniem art. 28.

Stosownie do ogólnej zasady sformułowanej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Od powyższej zasady wprowadzono szereg wyjątków, określających inne, niż wynikające z zasady ogólnej, miejsce świadczenia usług, z uwagi na ich charakter np. przy świadczeniu usług pośrednictwa.

Zgodnie z art. 28 ust. 5 pkt. 2 lit. b ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku usług wykonywanych przez pośredników, działających w imieniu i na rzecz osób trzecich, związanych bezpośrednio z usługami innymi niż wymienione w pkt 1 i 2 lit. a oraz w art. 27 ust. 3 miejscem świadczenia tych usług jest miejsce świadczenia usług, z którymi usługi te są związane, z zastrzeżeniem ust. 6.

Jak wskazał Wnioskodawca świadczy on usługi polegające na pośrednictwie spedycyjnym. Z przepisem art. 28 ust. 5 pkt 2 lit. b cyt. ustawy wynika, iż w przypadku usług świadczonych przez Podatnika miejscem świadczenia tych usług jest miejsce świadczenia usług, z którymi usługi te są związane. Jako że świadczone usługi są związane, jak wskazał Wnioskodawca, z usługami spedycyjnymi, zastosowanie znajduje art. 27 ust. 2 pkt 2 cyt. ustawy, który stanowi, iż w przypadku świadczenia usług transportowych miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości.

Zatem, mając na uwadze art. 27 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, odcinek trasy przebiegający na terytorium Polski, opodatkowany będzie stawką 0% na podstawie ww. przepisów. Natomiast pozostała część tej usługi wykonywana na odcinkach trasy przebiegających poza granicami kraju podlega opodatkowaniu w państwie, którego dany odcinek trasy dotyczy, według zasad tam obowiązujących.

Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług traktuje usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej jak usługi transportu międzynarodowego, w związku z tym w zakresie świadczenia usług pośrednictwa i spedycji międzynarodowej należy stosować regulacje przewidziane dla usług transportowych, tj. wynikające z cyt. art. 27 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 3 pkt 1 oraz art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowanie usług transportu międzynarodowego stawką preferencyjną 0% wymaga odpowiedniego ich udokumentowania. Dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia tych usług są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej), stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2.

Reasumując, usługi pośrednictwa i spedycji międzynarodowej podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w wysokości 0% w części usługi wykonanej na terytorium Polski, pod warunkiem posiadania dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy. Natomiast świadczenie usług transportu na trasie od granicy Polski do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Należność za usługę transportu z Polski poza terytorium Unii Europejskiej należy wykazać na fakturze w dwóch pozycjach, w rozbiciu na odcinek krajowy z podaniem liczby kilometrów, opodatkowany stawką 0% i odcinek wykonany poza terytorium kraju (państwa Unii Europejskiej oraz kraje leżące poza jej granicami) niepodlegający opodatkowaniu w Polsce. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż świadczona przez niego usługa korzysta na całym odcinku ze stawki 0% należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo należy podkreślić, iż niniejsza interpretacja traci swą aktualność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego, w szczególności zmiany kwalifikacji świadczonych przez Wnioskodawcę usług.

Równocześnie w miejscu tym należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.