Temat interpretacji

Opodatkowanie aportu przedsiębiorstwa.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika adwokata, przedstawione we wniosku z dnia 27 października 2010 r. (data wpływu: 2 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia przedsiębiorstwa jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 2 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, jako spółka z o.o., prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie sprzedaży pojazdów mechanicznych oraz ich serwisu.

Spółka wraz z 2 osobami fizycznymi (będącymi jednocześnie udziałowcami Wnioskodawcy), zamierza założyć nową spółkę komandytową (dalej: Nowa Spółka).

Wkładem Wnioskodawcy do Nowej Spółki byłoby przedsiębiorstwo, spełniające definicję przedsiębiorstwa z art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

W skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będącego przedmiotem aportu wchodzą m. in.:

• środki trwałe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
• wierzytelności, środki pieniężne,
• wszystkie kontakty handlowe Wnioskodawcy,
• baza klientów,
• tajemnice przedsiębiorstwa,
• ewidencja podatkowa.

Ww. wyliczenie nie ma charakteru wyczerpującego i może obejmować również inne składniki przedsiębiorstwa.

Po wniesieniu wkładu niepieniężnego przez Wnioskodawcę, przedmiot aportu stałby się własnością Nowej Spółki i byłby wykorzystywany przez Nową Spółkę w celu prowadzenia działalności.

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy wniesienie swojego przedsiębiorstwa do Nowej Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wniesienie przez Spółkę swojego przedsiębiorstwa do Nowej Spółki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, pokrycie wkładu w Nowej Spółce przez Wnioskodawcę poprzez wniesienie przedsiębiorstwa nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 217 Konstytucji RP, zakres przedmiotu opodatkowania musi być precyzyjnie określony w ustawie podatkowej, a interpretacja jej przepisów nie może być rozszerzająca. W konsekwencji nie ma obowiązku podatkowego bez ustawy podatkowej, która kwalifikuje określone zdarzenie, jako zdarzenie skutkujące powstaniem obowiązku podatkowego (przedmiot opodatkowania). Jeśli zatem określonego zdarzenia ustawa podatkowa nie wymienia jako przedmiotu opodatkowania, to zdarzenie to nie podlega opodatkowaniu.

Art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) wskazuje, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa, lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Wniesienie aportem przedsiębiorstwa do Nowej Spółki stanowi zbycie tego przedsiębiorstwa. W doktrynie (J. Martini, P. Skorupa, M. Wojda, Podatek towarów i usług. Komentarz. Wyd. 1, 2009, opubl. Legalis) wprost wskazuje się, że pojęcie to: powinno obejmować każdą sytuację, w której własność (a w istocie ekonomiczne władztwo) przedsiębiorstwa (...) przechodzi na inny podmiot (w szczególności jego sprzedaż ale również, np. leasing finansowy przedsiębiorstwa zakończony skorzystaniem przez leasingobiorcę z opcji nabycia, czy aport).

Zaprezentowane podejście jest również zbieżne z orzecznictwem sądowym. Przykładowo, w orzeczeniu WSA w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 666/08, Sąd wskazał wprost, że transakcją zbycia, o której mowa w art. 6 ust. 1 VATU, jest każda czynność w świetle obowiązujących przepisów, skutkująca przeniesieniem własności przedsiębiorstwa. Podobne wnioski zawarł w swoim orzeczeniu z dnia 28 maja 2008 r. WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 135/08, a mianowicie: Transakcja zbycia przedsiębiorstwa, o której mowa art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług dotyczy tylko takiej transakcji, która skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem jak właściciel. Umowy obligacyjne takie jak umowy najmu użyczenia nie niosą ze sobą skutków w postaci przeniesienia prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Jeżeli nie doszło w sprawie do transakcji zbycia (przeniesienia prawa do rozporządzania przedsiębiorstwem jak właściciel) składników przedsiębiorstwa stanowiących minimum, bez którego konkretne przedsiębiorstwo nie mogło realizować swoich zadań gospodarczych, to przeprowadzona transakcja nie mieści się w zakresie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i w konsekwencji nie korzysta z wyłączenia spod działania ustawy o podatku od towarów i usług.

WSA w Krakowie w wyroku z dnia 30 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 1595/09 wprost wskazał, że na gruncie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT z opodatkowania wyłączone będą transakcje sprzedaży, zamiany, darowizny, czy też aportu, jeśli ich przedmiotem będą przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa.

Również WSA w Warszawie wskazał, że: wyłączone spod opodatkowania jest zarówno odpłatne, jak i nieodpłatne zbycie przedsiębiorstwa. Nie ma znaczenia także forma zbycia - podatkowi nie będzie podlegać sprzedaż przedsiębiorstwa, a także aport, zamiana i darowizna, jeśli mają za przedmiot przedsiębiorstwo (wyrok z dnia 6 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 368/09).

Analogiczne stanowiska zajmują również organy podatkowe, jak np. w interpretacjach indywidualnych:

• Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2010 r. nr IPPP1/443-614/10-2/AW,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 10 czerwca 2010 r. nr ITPP2/443-220a/10/MD,
• Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 maja 2010 r. nr ILPP1/443-268/10-2/AK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel ().

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Stosownie bowiem do art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie transakcji zbycia należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu dostawy towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia przedsiębiorstwa. Przedmiotową definicję zawiera art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), który stanowi, że przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5. koncesje, licencje i zezwolenia;
6. patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8. tajemnice przedsiębiorstwa;
9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

   Zatem, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

   Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że nie podlegają opodatkowaniu transakcje zbycia przedsiębiorstwa, w tym np. sprzedaż, darowizna czy wniesienie go aportem.

   Ponadto zbycie tak rozumianego przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów. Jednakże swoboda, jaką ustawodawca dał stronom w zakresie kształtowania treści umowy zbycia nie jest nieograniczona.

   Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.

   Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka, prowadząca działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie sprzedaży pojazdów mechanicznych oraz ich serwisu, wraz z 2 osobami fizycznymi (będącymi jednocześnie udziałowcami Wnioskodawcy), zamierza założyć nową spółkę komandytową. Wkładem Wnioskodawcy do Nowej Spółki byłoby przedsiębiorstwo, spełniające definicję przedsiębiorstwa z art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.

   Po wniesieniu wkładu niepieniężnego przez Wnioskodawcę, przedmiot aportu stałby się własnością Nowej Spółki i byłby wykorzystywany przez Nową Spółkę w celu prowadzenia działalności.

   W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia przyszłego tut. Organ stwierdza, że jeżeli wnoszony przez Spółkę majątek będzie przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 55¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, to w takiej sytuacji znajdzie zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy, zgodnie z którym przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa.

   Ponadto podkreśla się, iż tut. Organ nie jest uprawniony do oceny, czy majątek, który ma być wniesiony w formie aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spełnia definicję, o której mowa w powołanym wyżej przepisie art. 55¹ Kodeksu cywilnego.

   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

   Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

   Referencje

   ILPP1/443-268/10-2/AK, interpretacja indywidualna
   IPPP1/443-614/10-2/AW, interpretacja indywidualna
   ITPP2/443-220a/10/MD, interpretacja indywidualna

   Wniosek ORD-IN

   Treść w pliku PDF

   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu