Temat interpretacji
Podatek od spadków i darowizn w zakresie konsekwencji podatkowych dla Wnioskodawcy w związku z darowizną nieruchomości na rzecz spółki komandytowej.
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 3 listopada 2014 r. (data wpływu 6 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie konsekwencji podatkowych dla Wnioskodawcy w związku z darowizną nieruchomości na rzecz spółki komandytowej jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 6 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie konsekwencji podatkowych dla Wnioskodawcy w związku z darowizną nieruchomości na rzecz spółki komandytowej.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki kapitałowej (z ograniczoną odpowiedzialnością), która w ramach restrukturyzacji działalności ma zostać przekształcona w spółkę osobową (spółkę komandytową). W wyniku przekształcenia Wnioskodawca obejmie funkcję wspólnika w spółce przekształconej komandytariusza.
Wnioskodawca wraz z małżonką (która również zostanie wspólnikiem komandytariuszem w spółce przekształconej) planują przekazanie umową darowizny spółce komandytowej, już po jej powstaniu (w wyniku przekształcenia), nieruchomości zabudowanej należącej do wspólnego majątku małżeńskiego. Nieruchomość należy do majątku prywatnego małżonków i nie jest związana z żadną prowadzoną działalnością gospodarczą, ani przez Wnioskodawcę, ani przez Spółkę.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy przekazanie w drodze umowy darowizny na rzecz spółki komandytowej nieruchomości zabudowanej spowoduje powstanie obowiązku podatkowego u Wnioskodawcy na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn...
Zdaniem Wnioskodawcy zaistnienie przedstawionego zdarzenia przyszłego nie będzie wywoływało u niego skutków podatkowych na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Spółka komandytowa w przyjętej na gruncie Kodeksu spółek handlowych konstrukcji, choć nie jest osobą prawną, jest niewątpliwie podmiotem odrębnym od jej wspólników (czy to komandytariuszy, czy też komplementariuszy). Odrębny jest również jej majątek sama spółka może być bowiem podmiotem praw i obowiązków.
Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, obdarowanym ma zostać spółka komandytowa, w której wspólnikiem będzie Wnioskodawca. Jako, że darowiznę otrzyma spółka komandytowa która jest od swoich wspólników odrębnym podmiotem, z odrębnym majątkiem, nie zaistnieje obowiązek podatkowy w związku z tym wydarzeniem na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn po stronie Wnioskodawcy.
Zgodnie bowiem z art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przedmiotowej sprawie nabycie zostanie dokonane przez spółkę komandytową (na jej rzecz), więc zaistnienie opisanego zdarzenia nie spowoduje u Wnioskodawcy powstania obowiązku podatkowego na gruncie rzeczonego podatku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 86) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej podatkiem, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem, m.in. darowizny. Z kolei w myśl art. 5 ustawy obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
Z dotychczas przywołanych przepisów wprost wynika, że podatnikiem podatku od spadków i darowizn może być wyłącznie nabywca będący osobą fizyczną.
Spółka komandytowa jako tzw. ułomna osoba prawna jest podmiotem pośrednim między osobą fizyczną, o której mowa w art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U.z 2014 r. poz. 121 ze zm.) a osobą prawną uregulowaną w art. 33 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 1 § 2 w zw. z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.) spółka komandytowa ─ obok spółek: jawnej, partnerskiej i komandytowo-akcyjnej ─ jest spółką osobową prawa handlowego. Jak stanowią dalsze postanowienia ww. ustawy (art. 8 § 1) spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Na podstawie tego przepisu osobowe spółki handlowe, wśród nich spółka komandytowa, zostały wyposażone w podmiotowość prawną, tj. zdolność do bycia podmiotem praw i obowiązków. W końcu oprócz zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych handlowe spółki osobowe ustawodawca wyposażył również w zdolność sądową, tj. zdolność pozywania i bycia pozwanymi. Konsekwencją przywołanego przepisu są postanowienia art. 28 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych, w myśl którego majątek spółki stanowi wszelkie mienie wniesione jako wkład lub nabyte przez spółkę w czasie jej istnienia.
Zatem, skoro spółka komandytowa (handlowa spółka osobowa), nie jest osobą fizyczną i jednocześnie stanowi odrębny od wspólników (np. osób fizycznych) byt prawny, to w związku z nabyciem przez tą spółkę jako obdarowaną nieruchomości od tychże wspólników, to dla darczyńców nie powstaną jakiekolwiek konsekwencje podatkowe na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Co więcej w sprawie z uwagi na zakres podmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn w ogóle nie powstanie obowiązek podatkowy. Stąd stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu