Temat interpretacji

Czy osoba która podjęła prace na stałe w Wielkiej Brytanii, przenosząc tam swoje centrum interesów życiowych w sytuacji gdy od 2005r. stała się brytyjskim rezydentem podatkowym podlega opodatkowaniu w Polsce?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 01 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura 10 lutego 2009r.), uzupełnionym w dniu 23 marca 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w roku 2005 i w latach następnych- jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego w roku 2005 i w latach następnych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z dnia 04 marca 2009r. Znak: IBPB II/1/415-130/09/HK wezwano do jego uzupełnienia, co nastąpiło w dniu 23 marca 2009r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W czerwcu 2005r. wnioskodawca wyjechał z zamiarem stałego pobytu do Wielkiej Brytanii, gdzie nadal przebywa. W 2005r. uzyskał dochody w Polsce, z których rozliczył się w 2006r. W 2007r. zawarł związek małżeński i razem z małżonką przebywa w Wielkiej Brytanii. W Anglii pracuje razem z żoną na umowę na stałe, wynajmując mieszkanie i opłacając rachunki. W Polsce nie mieszka od czerwca 2005r., a rodzinę i znajomych odwiedza okazjonalnie. Od 2005r. jest rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca nie poinformował urzędu skarbowego o zmianie adresu zamieszkania i zmianie rezydencji podatkowej, gdyż informacji takiej, w urzędzie skarbowym nie uzyskał.

Za 2005r. złożył w urzędzie skarbowym korektę zeznania podatkowego, a za 2006r. zeznanie podatkowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochód uzyskany w Wielkiej Brytanii za rok 2005 i lata późniejsze podlega opodatkowaniu...

Wnioskodawca uważa, że nie posiada obowiązku rozliczania się z dochodu uzyskanego za granicą w roku 2005 i latach późniejszych. W 2005r. wyjechał do Anglii z zamiarem stałego pobytu i od tego czasu przebywa i pracuje w Anglii. W 2007r. zawarł związek małżeński i razem z małżonką przebywa na stałe w Anglii. Z dochodu uzyskanego w Polsce rozliczył się.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w 2005 i 2006r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 4a tej ustawy stanowi, iż wymienione wyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 umowy z dnia 16 grudnia 1976r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 1978r. Nr 7, poz. 20) obowiązującej do końca 2006r., określenie osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się państwie oznacza z uwzględnieniem ustępów 2 i 3 tego artykułu każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce pobytu, siedzibę zarządu albo inne podobne znamiona. Określenie to nie obejmuje przy tym osoby fizycznej, która podlega opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód ze źródeł w nim położonych. Definicja miejsca zamieszkania odnosi się zatem bezpośrednio do określenia miejsca zamieszkania przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistych z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego, obowiązujących do dnia 31 grudnia 2006r., pojęcie miejsca zamieszkania nie zostało zdefiniowane.

Definicja miejsca zamieszkania określona została w art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z tymi przepisami miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Rozpatrując obowiązek podatkowy w latach 2007 i 2008 należy wziąć pod uwagę przepisy podatkowe obowiązujące od 01 stycznia 2007r.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 01 stycznia 2007 r., obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powołane przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Stosownie do art. 4 ust. 1 Konwencji z dnia 20 lipca 2006r. między Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), określenie osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Jak wynika ze stanu faktycznego zawartego we wniosku, wnioskodawca w czerwcu 2005r. wyjechał do Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu. W 2007r. zawarł związek małżeński i razem z małżonką przebywa w Wielkiej Brytanii. Pracuje tam razem z żoną na umowę na stałe, wynajmując mieszkanie i opłacając rachunki. W Polsce nie mieszka od czerwca 2005r., a rodzinę i znajomych odwiedza okazjonalnie. Od 2005r. jest rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności stanu faktycznego i przywołane przepisy prawa podatkowego uznać należy, że wnioskodawca w trakcie 2005r. zmienił rezydencję podatkową. Zatem od momentu wyjazdu z Polski podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski).

Dochody uzyskane przez wnioskodawcę z tytułu pracy wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii nie podlegały opodatkowaniu w Polsce, gdyż od czerwca 2005r. wnioskodawca zamieszkał w Wielkiej Brytanii z zamiarem stałego pobytu i tam przeniósł swoje centrum interesów życiowych.

Dlatego też z dochodów uzyskanych w Wielkiej Brytanii (gdzie znajdowało się jego centrum interesów życiowych) nie ma obowiązku rozliczać się w Polsce.

Jednocześnie podkreślić należy, iż skoro w omawianym wyżej okresie wnioskodawca podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, to nie ma do niego zastosowania ustawa z dnia 25 lipca 2008r. o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2008r. Nr 143, poz. 894), czyli tzw. ustawa abolicyjna. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 1 ust. 1 tejże ustawy, stosuje się ją jedynie do osób, które podlegały nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu przynajmniej w jednym z lat podatkowych 2002-2007.

Powyższe oznacza, że w przedmiotowej sprawie stanowisko wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Do wniosku dołączony został dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jej stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach