Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Zdaniem wnioskodawczyni na pierwsze ze sformułowanych pytań udzielić trzeba odpowiedzi twierdzącej. Artykuł 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., znajdujący w niniejszej sprawie zastosowanie zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 06.11.2008 r. - o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) zwalniał od podatku dochodowego m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, jeżeli podatnik był w nim zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Ustawa nie wprowadzała jakichkolwiek dalszych ograniczeń w odniesieniu do przesłanki zameldowania a w szczególności nie wymagała, by przewidziany nią okres zameldowania przypadał na czas bezpośrednio poprzedzający datę zbycia lokalu. Brak zatem podstaw, by przesłankę tę rozbudowywać o dodatkowe elementy w drodze wykładni pozajęzykowej, co obecnie zdaje się już nie budzić wątpliwości w świetle utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego (vide: WSA w Warszawie, wyrok z 14.11.2007 r., III SA/Wa 1387/07; z dnia 22.04.2010 r., III SA/Wa 2040/09). W niniejszym stanie faktycznym nie ma zatem znaczenia okres, na który przypada czas zameldowania Wnioskodawczyni na pobyt stały, pod adresem lokalu stanowiącego przedmiot sprzedaży, istotne jest natomiast jedynie, że wynosił on nie mniej aniżeli 12 miesięcy następował przed datą zbycia.

Ad. 2.

Zdaniem wnioskodawczyni także na drugie ze sformułowanych pytań należy udzielić odpowiedzi twierdzącej.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a I 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Wśród źródeł przychodów art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. wymienia natomiast m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntu, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i dokonane zostaje przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Sprzedaż nieruchomości (a więc zarówno nieruchomości gruntowej, budynkowej jak i lokalowej - art. 46 par. 1 kc.) co do zasady stanowi zatem źródło przychodu objętego opodatkowaniem, o ile nic odmiennego nie wynika z art. 21 u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2008 r.) wolne od podatku są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a) d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Powstaje w związku z tym pytanie, jak należy rozumieć pojęcie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość na potrzeby omawianej normy prawnej. Otóż podkreślić trzeba w pierwszej kolejności, że pojęcie to nie zostało zdefiniowane w u.p.d.o.f. Dla jego rozumienia adekwatna pozostaje zatem definicja ustalona w prawie cywilnym. Zgodnie z art. 46 par. 1 kc. części budynków (lokale) są nieruchomościami wówczas, gdy na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Takim przepisem szczególnym jest art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali.

Zgodnie z jego treścią samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości, przy czym samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Z kolei w myśl art. 3 w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nieruchomość wspólna obejmuje grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Jak wskazuje ustawa, nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Wynika stąd, że mamy tu do czynienia ze wspólnością o charakterze przymusowym. Odrębna własność lokalu nie może zatem powstać ani też istnieć bez związanego z nią udziału w nieruchomości wspólnej. Nie może również stać się odrębnym od udziału w nieruchomości wspólnej przedmiotem obrotu. Charakter związku istniejącego między prawem własności lokalu a udziałem w nieruchomości wspólnej najlepiej wyraża art. 50 k.c. Otóż stanowi on, że za części składowe nieruchomości uważa się także prawa związane z jej własnością a więc - w przypadku nieruchomości lokalowej - przysługujący jej właścicielowi udział w nieruchomości wspólnej. Zgodnie natomiast z art. 47 § 1 k.c. część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w świetle powyższych argumentów oczywiste jest, że zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., obejmujące przychód z odpłatnego zbycia lokalu dotyczy również związanego z jego własnością udziału w nieruchomości wspólnej. Wniosek taki jest uzasadniony zarówno na płaszczyźnie językowej, jak i funkcjonalnej. Otóż po pierwsze: wskazane zwolnienie od podatku odnosi się wyraźnie do lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Tymczasem - w myśl art. 50 k.c. w zw. z art. 3 ust. 1 u.w.l. - udział w nieruchomości wspólnej, jako prawo związane, jest częścią składową nieruchomości lokalowej

Po wtóre: związek jaki zachodzi między odrębną własnością lokalu i udziałem w nieruchomości wspólnej wskazuje, że podlegają one obrotowi jedynie łącznie, stanowiąc jeden przedmiot świadczenia w tej samej czynności prawnej. Nie sposób zatem traktować odrębnie skutków ich zbycia na potrzeby objęcia opodatkowaniem w podatku dochodowym od osób fizycznych. Po trzecie: ewentualna cena w razie odpłatnego zbycia odnosi się do nabywanego prawa jako całości, a więc nie sposób wydzielić jakiejkolwiek jej części jako ekwiwalentu za udział w nieruchomości wspólnej, tym bardziej, że ten nie może stanowić samodzielnego przedmiotu obrotu. Warto zaznaczyć, że zbliżone argumenty natury jurydycznej (zwłaszcza zaś cywilnoprawne pojęcie nieruchomości oraz brak możliwości odrębnego rozporządzenia jej częścią składowa) przyjęte zostały za podstawę wyroku WSA w Warszawie z dnia 22.04.2010 r., sygn. akt: III SA/Wa 2040/09. Niezależnie jednak od przytoczonych powyżej argumentów należy wskazać kolejny, dotyczący przypadku, gdy - jak w niniejszej sprawie - udział w nieruchomości wspólnej odnosi się nie do własności, ale użytkowania wieczystego gruntu, na którym wzniesiono budynek. Otóż zauważyć należy, że podczas, gdy art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. - jako źródło przychodu objętego opodatkowaniem - wskazuje odpłatne zbycie nie tylko nieruchomości ale i udziału w nieruchomości, zaś art. 10 ust. 3 stanowi wyraźnie o zbyciu udziału w prawie użytkowania wieczystego gruntu, art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) wspomina jedynie o użytkowaniu wieczystym jako takim, pomijając milczeniem kwestię udziałów w tym prawie. Zważywszy na różnice w brzmieniu poszczególnych przepisów tej samej ustawy w odniesieniu do katalogu przychodów objętych opodatkowaniem nie sposób uznać, by treść art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. była dziełem przypadku. Prymat wykładni językowej w prawie podatkowym sprzeciwia się natomiast rozszerzeniu dyspozycji zawartej tam normy prawnej ze wskazaniem na argumenty natury celowościowej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3. prawa wieczystego użytkowania gruntów

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Dla opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne znaczenie ma data nabycia przedmiotowej nieruchomości.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni nabyła w dniu 18 sierpnia 2007 r. w drodze dziedziczenia prawo odrębnej własności lokalu, wraz z prawem związanym w postaci udziału w wysokości 26/1000 części w nieruchomości wspólnej, tj. częściach wspólnych budynku i urządzeniach nieprzeznaczonych do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz prawie użytkowania wieczystego działki gruntu, na której zlokalizowano budynek. W lokalu tym Wnioskodawczyni była zameldowana nieprzerwanie, na pobyt stały, w okresie od dnia 01.12.1978 r. do dnia 16.05.1991 r. W dniu 29.09.2010 r. Wnioskodawczyni opisaną powyżej nieruchomość lokalową wraz z prawami związanymi z jego własnością sprzedała.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz.1588) zmieniono zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do dochodów uzyskanych ze zbycia nieruchomości i praw nabytych po 1 stycznia 2007 roku.

W myśl art. 30e ust. 1 i ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2007 roku, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Podatek jest płatny w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Z uwagi na treść art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d i 6c, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) do c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania (art. 22 ust. 6c ww. ustawy).

Z uwagi na treść art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Jednakże w świetle art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody z odpłatnego zbycia:

1. budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
2. lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
3. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,
4. prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a)-d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Zwolnieniu, o którym wyżej mowa, podlega jedynie odpłatne zbycie nieruchomości enumeratywnie wymienionych w tym przepisie i nie ma ono zastosowania do odpłatnego zbycia gruntów, zarówno tych, które stanowią odrębny przedmiot własności (prawo wieczystego użytkowania gruntu), jak i gruntów trwale związanych z budynkami, stanowiącymi część składową nieruchomości.

Stosownie do treści art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2008 r. zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Wobec powyższego, zwolnienie o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uwarunkowane jest spełnieniem łącznie dwóch warunków:

• okresu zameldowania na pobyt stały nie krótszego niż dwunastomiesięczny, przed datą zbycia,

• złożenia oświadczenia o spełnieniu warunków do zwolnienia w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Jeżeli zatem zostaną spełnione powyższe warunki podatnikowi przysługuje prawo do zwolnienia w trybie art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy (tzw. ulga meldunkowa).

Należy zauważyć, że żaden przepis prawa nie uzależnia też obowiązku zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Przepis ten nie określa również daty, od której należy liczyć okres zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez wyżej wskazany okres. Nie jest więc konieczne, by Wnioskodawca był właścicielem nieruchomości przez cały ww. wymagany okres. Istotny jest tu tylko sam fakt zameldowania na pobyt stały w danym lokalu czy budynku, natomiast istniejące stosunki własnościowe przypadające na okres ww. 12 miesięcy pozostają bez wpływu na możliwość skorzystania ze zwolnienia.

Z analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni sprzedała lokal mieszkalny wraz z związanym w postaci udziału w nieruchomości wspólnej, tj. częściach wspólnych budynku i urządzeniach nieprzeznaczonych do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz prawie użytkowania wieczystego działki gruntu, na której zlokalizowano budynek.

W prezentowanym w sprawie własnym stanowisku Wnioskodawczyni twierdzi, że powyższym zwolnieniem winien być objęty przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz udziału nie tylko w budynku, ale również w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu, na której budynek ten się znajduje.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na to, że przepisy dotyczące zwolnień podatkowych są odstępstwem od generalnej zasady powszechnego opodatkowania. Wszelkie zwolnienia bowiem w prawie podatkowym są wyjątkiem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania, dlatego też wykładnia przepisów ustanawiających te zwolnienia musi być wykładnią ścisłą i enumeratywny katalog zwolnień przedmiotowych nie może być poprzez interpretację rozszerzany.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawczynię zwolnienia przedmiotowego, wskazać należy, że wyliczenie zawarte w art. 21 ust. 1 pkt 126 stanowi katalog zamknięty, co oznacza, że tylko przychody z odpłatnego zbycia nieruchomości wymienionych w tym przepisie korzystają ze zwolnienia od podatku. Nie ma wobec tego takiej możliwości, aby zwolnienie od opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przełożyć na przychód pochodzący ze sprzedaży gruntu lub udział w gruncie czy prawa wieczystego użytkowania gruntu, nawet wtedy, gdy udział w gruncie jest związany z konkretnym - sprzedanym lokalem mieszkalnym. Powyższe oznacza, że przychód uzyskany ze zbycia gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu związanego z lokalem mieszkalnym podlega opodatkowaniu.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia nieruchomości, w związku z tym zasadne jest uwzględnienie w tym zakresie treści przepisu art. 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U Nr 16, poz. 93 ze zm.), który stanowi, że nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Z powyższego wynika zatem, że w przypadku nieruchomości gruntowej, budynek trwale związany z gruntem, jest istotnie jego integralną częścią i nie może być przedmiotem odrębnej własności. Dlatego sprzedaż nieruchomości jak słusznie zauważa Wnioskodawczyni, obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego.

Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 ustawy Kodeks cywilny grunty stanowiące własność Skarbu Państwa położone w granicach administracyjnych miast oraz grunty Skarbu Państwa położone poza tymi granicami, lecz włączone do planu zagospodarowania przestrzennego miasta i przekazane do realizacji zadań jego gospodarki, a także grunty stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków mogą być oddawane w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym, i osobom prawnym. Natomiast w myśl art. 235 § 2 Kodeksu cywilnego przysługująca wieczystemu użytkownikowi własność budynków i urządzeń na użytkowanym gruncie jest prawem związanym z użytkowaniem wieczystym.

Z treści tych przepisów wynika, że użytkowanie wieczyste dotyczy gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub gmin i ich związków, oddanych w użytkowanie wieczyste osobom fizycznym lub prawnym, oraz że odrębną własność stanowią budynki wzniesione na gruncie Skarbu Państwa lub gminy przez wieczystego użytkownika.

Podkreślić jednak należy, iż ustawodawca konstruując przesłanki uprawniające do skorzystania z ulgi meldunkowej, nie użył w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania nieruchomość, a posłużył się katalogiem rzeczy i praw (posiadającym walor katalogu zamkniętego), których sprzedaż objęta jest przedmiotowym zwolnieniem.

O ile bowiem ustawodawca istotnie w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidział, że przychodem podatkowym będzie przychód ze sprzedaży nieruchomości, jeżeli nastąpi ona przed upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie, o tyle w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy bynajmniej nie przewidział, że zwolnieniem jest objęty przychód ze zbycia nieruchomości. Zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy objęty jest wyłącznie przychód ze sprzedaży lokalu lub budynku mieszkalnego. Zwolnieniem tym nie jest objęta sprzedaż gruntu lub udziału w gruncie związanym z tym budynkiem stanowiącym część składową nieruchomości. Gdyby zamiarem ustawodawcy było zwolnienie przychodu ze zbycia nieruchomości, a więc gruntu lub prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z położonym na nim budynkiem, to dałby temu wyraz w treści przepisu. Skoro jednak ustawodawca nie posługuje się w art. 21 ust. 1 pkt 126 lit. a) ustawy pojęciem nieruchomość lecz wyłącznie budynek mieszkalny, lokal mieszkalny, to nie ma żadnych podstaw aby określone tym przepisem zwolnienie rozciągać również na grunt. Jeśli zaś przepis nie przewiduje zwolnienia z opodatkowania gruntu, to przychód w części przypadającej na grunt podlega opodatkowaniu.

Oznacza to zatem, że przychód uzyskany ze zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Reasumując należy stwierdzić, że:

Ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2008 r. korzysta przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem związanym w postaci udziału w nieruchomości wspólnej, tj. częściach wspólnych budynku i urządzeniach nieprzeznaczonych do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali, o ile złożono oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży nieruchomości. Nie korzysta z tego zwolnienia przychód ze sprzedaży udziału w prawie wieczystego użytkowania gruntu.

Wobec powyższego, powyższe zwolnienie obejmuje część dochodu uzyskanego na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 29.09.2010 r., tj. z tytułu zbycia prawa własności lokalu jak i praw związanych z jego własnością, natomiast nie obejmuje dochodu z tytułu zbycia udziału w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu, na której zlokalizowany jest budynek.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Panią wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - wskazać należy, iż orzeczenia te nie są wiążące dla tutejszego organu. Wydane wyroki dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcie w każdej z nich zawarte jest wiążące. W związku z tym, organy podatkowe mimo, iż w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami nie stosują wprost tych rozstrzygnięć także i z tego powodu, iż nie stanowią one materialnego prawa podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja Nr 10, 09-402 Płock.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie