Temat interpretacji

PCC - w zakresie opodatkowania umowy pożyczki

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 19.10.2009 r. (data wpływu 26.10.2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 08.01.2010 r. (data nadania 11.01.2010 r., data wpływu 12.01.2010 r.) na wezwanie z dnia 05.01.2010 r. Nr IPPB2/436-427/09-2/AF o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczkii - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26.10.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka (zwana dalej Spółką) prowadzi działalność zmierzającą do przygotowania, organizacji i przeprowadzenia wspólnie z Spółką A Mistrzostw Europy na terenie Polski. Spółka pragnie przy tym wyjaśnić, że "A" nie jest wspólnikiem Spółki.

W związku z tym, że organizacja Finału Mistrzostw Europy wymaga dużego nakładu środków finansowych Spółka zawarła z A umowę pożyczki (dalej zwaną Umową). W Umowie A zobowiązała się do przekazania Spółce pożyczki, Spółka natomiast zobowiązała się do zwrotu pożyczki na rzecz A.

W Umowie została wyraźnie wskazana kwota pożyczki, jaką A jest zobowiązana przekazać Spółce. Zgodnie z Umową kwota pożyczki zostanie przekazana na żądanie Spółki jednorazowo lub w kilku częściach (w transzach). Żądanie przekazania pożyczki (w całości lub części) zgłaszane jest przez Spółkę poprzez przekazanie przez Spółkę do A odpowiedniego dokumentu (tzw. requestu). Po otrzymaniu żądania Spółki o przekazanie pożyczki (lub jej transzy) A ma obowiązek przekazać wskazaną przez Spółkę kwotę w terminie 10 dni. W Umowie zaznaczono przy tym, że A przed przekazaniem pożyczki lub jej części może poprosić Spółkę o informację na temat planowanego sposobu wydatkowania przekazywanej kwoty.

W Umowie wyraźnie zaznaczono, że dokument, w którym Spółka określa kwotę / transzę pożyczki (request) jest wyłącznie dokumentem o charakterze technicznym, na podstawie którego A przekazuje pożyczkę wskazaną w Umowie. Pożyczka przekazywana jest z rachunku bankowego A (rachunek ten prowadzony jest przez bank z siedzibą w Szwajcarii) na rachunek bankowy Spółki (Spółka posiada rachunek w polskim banku).

Spółka pragnie podkreślić, że w Umowie wyraźnie zaznaczono że pożyczka nie ma charakteru pożyczki rewolwingowej. Innymi słowy Spółka nie będzie mogła korzystać z ustalonej w Umowie kwoty pożyczki wielokrotnie, tj. zaciągać i spłacać pożyczki w ramach ustalonej kwoty limitu. Określona w Umowie kwota jest bowiem kwotą pożyczki, a nie górnym limitem finansowania. W związku z tym, nie dojdzie do sytuacji, w której A przekazałaby Spółce - w ramach poszczególnych transzy - kwotę wyższą od kwoty pożyczki ustalonej w Umowie.

Z uwagi na kwestie organizacyjne Umowa została zawarta w Szwajcarii, gdzie siedzibę ma A. Na terenie Szwajcarii Umowa została podpisana przez osoby upoważnione do reprezentowania A oraz przez pełnomocnika Spółki, upoważnionego przez Zarząd Spółki do zawarcia Umowy. Fakt podpisania Umowy przez pełnomocnika Spółki został Potwierdzony przez notariusza szwajcarskiego.

W dniu zawierania Umowy środki finansowe będące przedmiotem pożyczki (kwota pożyczki) znajdowały się na rachunku bankowym A (w szwajcarskim banku). Po podpisaniu Umowy, na wniosek Spółki (request), A przekaże pożyczkę (jednorazowo lub w transzach) na rachunek Spółki Prowadzony przez polski bank.

Środki pochodzące z pożyczki Spółka będzie wydatkować przede wszystkim w Polsce, gdyż -jak była o tym mowa na wstępie - środki pochodzące z pożyczki będą przeznaczone na zorganizowanie na terenie Polski turnieju sportowego.

Pismem z dnia 05.01.2010 r. Nr IPPB2/436-427/09-2/AF (data nadania 05.01.2010 r., data doręczenia 07.01.2010 r.) wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez wskazanie daty zawarcia umowy pożyczki. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie pismem z dnia 08.01.2010 r. (data nadania 11.01.2010 r., data wpływu 12.01.2010 r.) wskazując, iż umowa pożyczki pomiędzy Spółką a A została zawarta w dniu 10 września 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w związku z zawarciem Umowy Spółka powinna uiścić podatek od czynności cywilnoprawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy

Spółka uważa, że zawierana przez nią Umowa jest umową pożyczki, gdyż A zobowiązuje się do przekazania Spółce określonej ilości pieniędzy, Spółka natomiast zobowiązuje się w Umowie do zwrotu kwoty pożyczki na rzecz A. Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego (dalej KC) przez umowę pożyczki należy rozumieć umowę, w której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Spółka uważa, że zawarcie Umowy z A. nie będzie związane z koniecznością uiszczenia w Polsce podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 4 Ustawy czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zdaniem Spółki pieniądze będące przedmiotem pożyczki należy uznać za rzeczy, a nie za prawa majątkowe. Takie stanowisko potwierdza np. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. II FSK 819/05. Zdaniem NSA w art. 720 KC. traktuje się pieniądze jako znaki pieniężne i rzeczy. Tak też ustawodawca w art. 1 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zapewne potraktował pieniądze będące przedmiotem między innymi umowy pożyczki, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy. W przepisie tym bowiem jest mowa ogólnie o rzeczach, jako przedmiocie czynności cywilnoprawnych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Podobne stanowisko wyraził WSA w Krakowie w wyroku z dnia 19 lutego 2008r., sygn. I SA/Kr 411/07.

W związku z powyższym, skoro w dniu zawierania Umowy środki pieniężne (przedmiot pożyczki) znajdowały się na zagranicznym rachunku bankowym A i Umowa została faktycznie zawarta na terenie Szwajcarii, to zawarcie Umowy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W konsekwencji, Spółka nie ma obowiązku uiszczania podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z zawarciem Umowy.

Takie stanowisko potwierdzają wyroki sądów i interpretacje organów podatkowych.

Stanowisko Spółki potwierdza między innymi interpretacja z dnia 13 stycznia 2009r., znak IPPB2/436-395/08-2/MZ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. Zdaniem tego organu podatkowego skutki podatkowo - prawne w podatku od czynności cywilnoprawnych ustawodawca zróżnicował w zależności od miejsca, w którym znajduje się przedmiot tej czynności. Jeżeli zatem będące przedmiotem umowy pożyczki rzeczy (w tym pieniądze) znajdują się w chwili zawierania umowy poza granicami Polski, jak to ma miejsce w przedstawionym stanie faktycznym wówczas umowa taka nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o ile którakolwiek z dwóch dodatkowych przesłanek wymienionych w art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy nie zostanie spełniona. Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 2 kwietnia 2009 r., znak IPPB2/436-5/09-4/MZ.

Identyczny pogląd wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 4 kwietnia 2009 r., znak IPPB2/436-24/09-2/MZ. Organ ten stwierdził, że zawarcie umowy pożyczki poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - w sytuacji, gdy pieniądze w chwili zawarcia umowy znajdują się za granicą - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy.

Analogiczne stanowisko wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 5 sierpnia 2008 r., znak IPPB2/436-159/08-2/AS, uznając, że jeśli umowa pożyczki zostanie zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w dniu jej zawarcia środki pieniężne będące przedmiotem pożyczki znajdować się będą także poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - na zagranicznym rachunku bankowym, to umowa nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W interpretacji indywidualnej z dnia 12 listopada 2008r., znak ITPB2/436-96/08/RS Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy uznał, że: jeśli w chwili zawarcia umowy pieniądze lub rzeczy znajdują się za granicą, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych muszą być spełnione łącznie dwa warunki: czynność winna być dokonana w Polsce i pożyczkobiorca winien mieć miejsce zamieszkania (siedzibę) w Polsce. W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca planuje zawrzeć umowę pożyczki z Pożyczkodawcą mającym miejsce zamieszkania w Holandii. Umowa zostanie zawarta poza terytorium RP a środki pieniężne w chwili zawarcia umowy znajdować się będą na zagranicznym rachunku bankowym Pożyczkodawcy. W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego i mających zastosowanie przepisów prawa uznać należy, że umowa pożyczki nie będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 4 lutego 2009 r., znak IBPBII/1/436-18/08/MZ stwierdził, że jeśli umowa pożyczki zostanie zawarta poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, a środki pieniężne, które zostaną przekazane na konto wnioskodawcy (pożyczkobiorcy) stanowiące przedmiot umowy pożyczki będą pochodzić z rachunku bankowego pożyczkodawcy znajdującego się w banku z siedzibą w Wielkiej Brytanii (tj. pieniądze będą znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej), to taka czynność nie będzie skutkowała obowiązkiem zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 1 czerwca 2009 r., znak ILPB2/436-41/2/AJ: umowa pożyczki będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot będzie znajdował się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy (...).

(...) pożyczka będzie również podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli przedmiot pożyczki w chwili jej zawarcia znajduje się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W świetle przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji żadna z ww. przesłanek nie wystąpiła, gdyż w chwili zawarcia umowy pożyczki przedmiot pożyczki znajdował się na terytorium Niemiec i umowa również została zawarta na terytorium tego państwa. Zatem opisana umowa, zgodnie z art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlega temu podatkowi.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 14 lipca 2008 r., znak IPPB2/436-124/08-4/MZ stwierdził, że w przypadku gdy pieniądze wypłacane w ramach zawartej umowy pożyczki znajdują się w Szwajcarii i umowa pożyczki została dokonana w Szwajcarii, czynność zawarcia takiej umowy nie podlega obowiązkowi zapłaty PCC.

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 9 października 2008 r., znak IBPB2/436-127/08/MZ uznał, że w przypadku gdy przedmiotem pożyczki są rzeczy w tym pieniądze znajdujące się za granicą umowa pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, o ile pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Polski i umowę zawarto na terytorium Polski. Jeżeli zatem, tak jak w przedmiotowej sprawie, przedmiot pożyczki znajduje się za granicą pożyczkobiorca ma siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowę podpisano poza granicami kraju, to czynność ta w ogóle nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 14 grudnia 2007 r., znak ILPB2/415-157/07-4/AJ wyraził następujący pogląd: jeżeli w chwili zawarcia umowy pożyczki pieniądze lub inne rzeczy znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - czynność podlega omawianemu podatkowi bez względu na to gdzie została zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy (art. 1 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy). Jeśli natomiast w chwili zawarcia umowy pieniądze lub inne rzeczy znajdowały się za granicą, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych muszą być spełnione łącznie dwa warunki: czynność winna być dokonana w Polsce i pożyczkobiorca winien mieć miejsce zamieszkania (siedzibę) w Polsce (art. 1 ust.4 pkt 2 ustawy). Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że przedmiot umowy pożyczki w chwili jej zawarcia znajdował się za granicą i umowa została zawarta poza terytorium Polski. Zatem opisana czynność zgodnie z wyżej powołanym art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 3 października 2008 r., znak IPPB2/436-273/08-4/MZ: W świetle przedstawionych przez Spółkę sytuacji w dniu zawarcia umów pożyczek pieniądze będą znajdowały się za granicą i umowy zostaną zawarte za granicą tym samym opisana czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu PCC, bowiem nie wystąpiła żadna z przesłanek zawartych w art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z podobnym stanowiskiem można spotkać się w wielu innych interpretacjach podatkowych, przykładowo: Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 5 maja 2009 r., znak ITPB2/436-24/09/MK, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 marca 2009 r., znak IPPB2/436-461/08-4/MZ, Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 5 lutego 2009 r., znak ITPB2/436-141/08/MK.

Identyczne stanowisko prezentowane jest przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w piśmie z dnia 2 lutego 2009 r., znak ILPB2/436-101/08/-2/AJ, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2008 r., znak ILPB2/436-101/08-2/AJ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 listopada 2008 r., znak IPPB2/436-373/08-2/MZ, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 26 listopada 2008 r., znak ILPB2/436-92/08-6/MK Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 października 2008 r., znak IPPB2/436-271/08-4/AF, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 12 sierpnia 2008 r., znak IPPB2/436-176/08-2/MZ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r., znak IPPB2/436-161/08/MZ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 lipca 2008 r., znak IPPB2/436-154/08-2/AS, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r., znak IPPB2/436-53/08-5/MZ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r., znak IPPB2/436-48/08-4/MZ.

Pogląd organów podatkowych podzielają też sądy administracyjne. Przykładowo WSA w Krakowie w wyroku z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. I SA/Kr 411/07 orzekł, że w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przez rzeczy, o których mowa w art. 1 ust. 4 pkt 2 należy rozumieć również pieniądze będące przedmiotem pożyczki. Z wyroku WSA w Krakowie wynika, że jeśli pożyczka jest udzielana ze środków znajdujących się za granicą i umowa zostanie zawarta za granicą wówczas umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Podobny pogląd zaprezentował WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 11 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Gl 646/07.

Podsumowując, Spółka uważa, że skoro w dniu zawarcia Umowy przedmiot pożyczki znajdował się na zagranicznym rachunku bankowym (rachunku A), zaś Umowa została faktycznie zawarta na terenie Szwajcarii, nie doszło do powstania obowiązku podatkowego w Polsce. Spółka nie jest zatem zobowiązana do uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji oraz wyroków wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje

IBPBII/1/436-18/08/MZ, interpretacja indywidualna
ILPB2/436-101/08-2/AJ, interpretacja indywidualna
ILPB2/436-92/08-6/MK, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-154/08-2/AS, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-176/08-2/MZ, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-271/08-4/AF, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-373/08-2/MZ, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-461/08-4/MZ, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-48/08-4/MZ, interpretacja indywidualna
IPPB2/436-53/08-5/MZ, interpretacja indywidualna
ITPB2/436-24/09/MK, interpretacja indywidualna

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie