Temat interpretacji

Czy otrzymana przez Wnioskodawczynię spłata spadku podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli kwota spłaty nie przekracza wartości spadku?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 22 czerwca 2016 r. (data wpływu do Biura 24 czerwca 2016 r.), uzupełnionym 2 września 2016 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty tytułem spadku jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 24 czerwca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania spłaty tytułem spadku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 15 czerwca 2015 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. W związku tym faktem 24 lutego 2016 r. doszło do poświadczenia dziedziczenia, które to poświadczenie zostało dokonane przed notariuszem. Do spadku stanęła Wnioskodawczyni oraz wdowa po spadkodawcy, działająca w swoim imieniu oraz na rzecz trójki swoich małoletnich dzieci.

Wnioskodawczyni przyjęła spadek po zmarłym ojcu z dobrodziejstwem inwentarza.

Zgodnie z prawem akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

Przyjęty w dniu 24 lutego 2016 r. spadek ma zostać w przyszłości spłacony przez pozostałych spadkobierców. Wysokość spłaty nie przekroczy wartości przyjętego przez Wnioskodawczynię spadku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymana przez Wnioskodawczynię spłata przypadającego na nią spadku podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli kwota spłaty nie przekracza wartości spadku?

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymana spłata spadku w kwocie nieprzekraczającej wartości spadku podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, na co jednoznacznie wskazuje art. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje:

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2. umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3. (uchylona)
4. umowy darowizny &− w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5. umowy dożywocia,
6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności &− w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7. (uchylona)
8. ustanowienie hipoteki,
9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10. umowy depozytu nieprawidłowego,
11. umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej lub, stosownie do pkt 3 z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu, doręczenia wyroku sądu polubownego lub zawarcia ugody &− od przedmiotów opodatkowania określonych w art. 1 ust. 1 pkt 3.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że 15 czerwca 2015 r. zmarł ojciec Wnioskodawczyni. W dniu 24 lutego 2016 r. doszło do poświadczenia dziedziczenia przed notariuszem. Do spadku stanęła Wnioskodawczyni oraz wdowa po spadkodawcy, działająca w swoim imieniu oraz na rzecz trójki swoich małoletnich dzieci.

Wnioskodawczyni przyjęła spadek po zmarłym ojcu z dobrodziejstwem inwentarza.

Przyjęty w dniu 24 lutego 2016 r. spadek ma zostać w przyszłości spłacony przez pozostałych spadkobierców. Wysokość spłaty nie przekroczy wartości przyjętego przez Wnioskodawczynię spadku.

Zdaniem Wnioskodawczyni otrzymana przez nią spłata w kwocie nieprzekraczającej wartości spadku podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, na co jednoznacznie wskazuje art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionym stanowiskiem nie można się zgodzić. Należy zauważyć, iż art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Jako czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie została wymieniona spłata lecz nabycie rzeczy lub prawa majątkowego. Jak wynika z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy podatkowi temu podlegają umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności w części dotyczącej spłat i dopłat.

W przypadku umowy o dział spadku lub o zniesienie współwłasności obowiązek podatkowy, zgodnie z treścią art. 4 pkt 5 ww. ustawy, ciąży na podmiocie nabywającym rzeczy lub prawa majątkowe ponad udział w spadku lub we współwłasności. Stosownie natomiast do art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy podstawę opodatkowania przy umowie o zniesienie współwłasności lub o dział spadku stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego nabytego ponad wartość udziału we współwłasności lub spadku.

Przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych opodatkowują dział spadku, jeżeli wiąże się z obowiązkiem spłat lub dopłat. Spłata stanowi wyrażoną w pieniądzu równowartość udziału w majątku spadkowym i występuje wówczas przy dziale spadku, gdy całość majątku spadkowego przyznano jednemu lub kilku ze spadkobierców. Natomiast dopłata ma wyrównać różnice powstałe wskutek fizycznego podziału majątku między spadkobierców, gdy zachodzą rozbieżności między faktycznie przyznaną im częścią majątku a udziałem w spadku.

Jak wyżej wskazano umowa o dział spadku, przewidująca obowiązek spłaty podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 5 ww. ustawy obowiązek podatkowy w tym przypadku ciąży na podmiocie nabywającym rzeczy lub prawa majątkowe ponad udział w spadku lub we współwłasności. W przedstawionym zdarzeniu obowiązek podatkowy nie będzie ciążył na Wnioskodawczyni. Otrzyma ona bowiem jedynie spłatę udziału w masie spadkowej a nie własność rzeczy lub prawa majątkowego.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, ul. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Stanowisko

nieprawidłowe

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach