Temat interpretacji
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11 lutego 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 14 lutego 2008 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zakwalifikowania do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego.
W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.
Spółka poniosła koszty podwyższenia własnego kapitału zakładowego, takie jak:
- koszty podatku od czynności cywilnoprawnych od podwyższenia kapitału,
- koszty opłat notarialnych,
- koszty pomocy prawnej,
- koszty opłat sądowych związanych z zarejestrowaniem podwyższenia kapitału zakładowego.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Zdaniem Spółki koszty uzyskania przychodu poniesione w związku z podwyższeniem jej kapitału zakładowego, stanowią koszty uzyskania przychodu. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Niewątpliwie więc wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego są kosztami uzyskania przychodu poniesionymi w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Kapitał zakładowy Spółki pełni dla niej, jak i dla jej kontrahentów na rynku, funkcję ochronną, stanowi o wzroście wiarygodności Spółki. Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 4d ww. ustawy są to więc koszty pośrednie, które stanowią koszty uzyskania przychodu w dacie ich poniesienia. Ponadto, jak słusznie wskazuje K. w komentarzu Wydatki na obsługę prawną związaną z podwyższeniem kapitału zakładowego spółki z o. o., a koszty uzyskania przychodów, analizowane wydatki w postaci usługi notarialnej, związanej z podwyższeniem kapitału, opłaty sądowej i opłaty skarbowej, pobranej przez notariusza przy tej usłudze, nie zostały wyłączone w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p., jako niestanowiące kosztu uzyskania przychodów. Tym samym, o możliwości ich zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów decyduje spełnienie warunku określonego w art. 15 u.p.d.o.p. Jak podkreśla autor ze swej natury dofinansowanie kapitałowej spółki prawa handlowego służy prowadzeniu działalności gospodarczej. Jeśli zaś poszczególne wydatki pokryte z podwyższonego kapitału nie służyłyby działalności gospodarczej i osiąganiu przez spółkę przychodów, to nie mogłyby być uznane za koszt podatkowy. Taka analiza powinna jednak: 1) dotyczyć poszczególnych wydatków, a nie kosztów związanych z podwyższeniem kapitału; 2) uwzględniać fakt, iż poniesienie większości z analizowanych opłat jest dla podatnika obowiązkowe i nieuniknione. Z ustawowego obowiązku poniesienia kosztu autor wywodzi również prawo zaliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych w koszty uzyskania przychodu, wskazując, iż z momentem wejścia w życie ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r., Nr 68, poz. 450), obowiązek podatkowy w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego ciąży na spółce. Oznacza to, że obowiązkowy wydatek spółki jako podatnika podatku od czynności cywilnoprawnych, powinien być rozpoznany jako koszt uzyskania przychodów. Analogiczne stanowisko, jak wskazuje Wnioskodawca, wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 22 lutego 2006 r. (II FSK 191/05) oraz z dnia 7 marca 2006 r., stwierdzając, iż koszty organizacji osoby prawnej, a więc koszty poniesione przy zakładaniu spółki, a są to: opłata notarialna, opłata skarbowa, adwokacka (radcowska), stanowią koszt bytu prawnego spółki i stanowią koszt uzyskania przychodów, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54 poz. 654 ze zm.) stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a powstaniem przychodu. Kosztem uzyskania przychodów będą zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i takie, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia.
Z opisanych we wniosku okoliczności wynika, że Spółka poniosła wydatki bezpośrednio związane z podwyższeniem jej kapitału zakładowego. Istotą tej czynności jest zgromadzenie środków niezbędnych dla funkcjonowania Spółki jako osoby prawnej.
W związku z powyższym, dokonując analizy wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego, konieczne jest odniesienie się do przepisu art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego (...). Wyraźnie wskazano tu, że wartości majątkowe wniesione na pokrycie kapitału zakładowego spółki nie stanowią jej przychodu podatkowego. Jego celem jest zapewnienie zgromadzenia środków niezbędnych dla funkcjonowania Spółki. Wobec tego wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego nie można traktować jako kosztów uzyskania przychodów. Nie odnoszą się one bowiem do przychodu podatkowego. Są bezpośrednio powiązane z przeprowadzeniem neutralnej podatkowo operacji na kapitale zakładowym Spółki.
Podsumowując, wydatki w postaci kosztów podatku od czynności cywilnoprawnych od podwyższenia kapitału, kosztów opłat notarialnych, kosztów pomocy prawnej, kosztów opłat sądowych związanych z zarejestrowaniem podwyższenia kapitału zakładowego, poniesione przez Podatnika w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego, nie mogą zostać przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.