Temat interpretacji
Obowiązek zapłaty podatku akcyzowego w związku z nabyciem aut osobowych z Republiki Federalnej Niemiec.
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym w dniu 3 lipca 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty tego podatku w związku z nabyciem aut osobowych z Republiki Federalnej Niemiec jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 22 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 3 lipca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie obowiązku zapłaty tego podatku w związku z nabyciem aut osobowych z Republiki Federalnej Niemiec.
We wniosku oraz jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą jako osoba fizyczna. Działalność ta jak i stały adres zamieszkania znajdują się na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Wnioskodawca kupił od firmy V. pięć samochodów terenowych marki ., o poj. 2.497 cm3 (rok produkcji: 1x1990, 1x1991, 3x1992) służących do przewozu od 2 do 5 osób (kod CN 8703 32 90). Pojazdy te były wcześniej zarejestrowane w i posiadają dokument potwierdzający dane techniczne wystawiony przez Centralną . Na jego podstawie Starosta . odmówił dokonania ich rejestracji powołując się na art. 72 ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Stanowi on, że podstawą zarejestrowania w Polsce samochodu kupionego w Unii Europejskiej jest dowód rejestracyjny (ww. pojazdy nie posiadają takich dokumentów). Samochody te zostały kupione z przeznaczeniem na eksponaty muzealne. Wnioskodawca planuje ich nieodpłatne przekazanie do: Muzeum , Galerii , Prywatnego w B., spółki prawa handlowego.
W związku z powyższym opisem w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytanie.
Czy od przedmiotowych pojazdów należy opłacić akcyzę w związku z ich nabyciem z Niemiec...
Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym wyżej opisana sytuacja stanowi podstawę do zwolnienia z obowiązku opłacenia podatku akcyzowego od pięciu przedmiotowych pojazdów. Pojazdy te będą spełniać funkcję ekspozycyjną w muzeach i nie będą podlegać rejestracji.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej akcyzą, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
W świetle art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy, nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.
Według art. 3 ust. 1 ustawy, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy, samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Stosownie do art. 102 ust. 1 ustawy, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.
Według art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137, z późn. zm.) dalej ustawa o ruchu drogowym ustawa określa m.in. zasady i warunki dopuszczenia pojazdów do tego ruchu, a także działalność właściwych organów i podmiotów w tym zakresie.
Według art. 2 pkt 31 ustawy o ruchu drogowym, pojazd to środek transportu przeznaczony do poruszania się po drodze oraz maszyna lub urządzenie do tego przystosowane.
Z kolei pojazd samochodowy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego (pkt 33 ww. artykułu).
W świetle art. 71 ust. 1 ustawy o ruchu drogowym, dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Przepis ten nie dotyczy pojazdów, o których mowa w ust. 3.
Pojazd niewymieniony w ust. 1, przyczepa motocyklowa oraz przyczepa specjalna przeznaczona do ciągnięcia przez ciągnik rolniczy lub pojazd wolnobieżny jest dopuszczony do ruchu, jeżeli odpowiada warunkom określonym w art. 66 (art. 71 ust. 3 ustawy o ruchu drogowym).
Właściciel pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia (art. 71 ust. 7 ustawy o ruchu drogowym).
Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca (osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej) nabył w Niemczech pięć samochodów terenowych marki , służących do przewozu od 2 do 5 osób (kod CN 8703 32 90). Pojazdy te były wcześniej zarejestrowane w . i posiadają dokument potwierdzający dane techniczne wystawiony przez Centralną . Starosta odmówił ich rejestracja powołując się na art. 72 ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Wnioskodawca planuje ich nieodpłatne przekazanie podmiot trzecim. Pojazdy te będą spełniać funkcję ekspozycyjną w muzeach i nie będą podlegać rejestracji.
Na tym tle Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą obowiązku zapłaty podatku akcyzowego w związku z nabyciem ww. aut z Republiki Federalnej Niemiec.
Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz cytowane regulacje z zakresu podatku akcyzowego oraz przepisy odrębne stwierdzić należy, że w związku z nabyciem przez Wnioskodawcę z Republiki Federalnej Niemiec pięciu samochodów (kod CN 8703 32 90) marki . wystąpiła po jego stronie w świetle art. 100 ust. 1 pkt 2 i art. 100 ust. 4 ustawy w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy czynność opodatkowana podatkiem akcyzowym w postaci wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych. Tym samym po stronie Wnioskodawcy powstało z tego tytułu zobowiązanie do zapłaty podatku akcyzowego. Nie można zatem zgodzić się poglądem Wnioskodawcy, że w myśl art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym wyżej opisana sytuacja stanowi podstawę do zwolnienia z obowiązku opłacenia podatku akcyzowego od pięciu przedmiotowych pojazdów. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że pojazdy te jak zaznaczył Wnioskodawca nie będą podlegać rejestracji. O przesłance braku rejestracji ustawodawca wspomina zarówno przy określaniu przedmiotu opodatkowania w przypadku samochodów osobowych (którym jest m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe takich samochodów niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym), jak również w legalnej (akcyzowej) definicji samochodu osobowego, z której wyłącza pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Analiza przepisów prawa o ruchu drogowym prowadzi do wniosku, że obowiązek rejestracji pojazdów jest kategorią obiektywną, tj. uzależnioną od wystąpienia przesłanek określonych w tej regulacji, nie zaś od subiektywnej woli zainteresowanych. Co do zasady (pomijając wyjątki określone w ww. ustawie), obowiązkowi rejestracji podlegają pojazdy, czyli środki transportu przeznaczone do poruszania się po drodze oraz maszyny lub urządzenia do tego przystosowane (art. 2 pkt 31 ustawy prawo o ruchu drogowym). Definicja pojazdu zawarta w powołanej ustawie kładzie więc nacisk na aspekt spełniania przez pojazd określonych warunków konstrukcyjnych (technicznych) umożliwiających poruszanie się drodze. Stąd też o obowiązku rejestracji nie może decydować element subiektywny, np. decyzja zainteresowanego. W świetle bezwzględnie obowiązujących przepisów ustawy o ruchu drogowym, kategoria pojazdów, w której mieszczą się samochody nabyte przez Wnioskodawcę (służą do poruszania się po drodze uprzednia rejestracja na terytorium Republiki Federalnej Niemiec), nie została wyłączona z obowiązku rejestracji (por. treść art. 71 ust. 3 ustawy o ruchu drogowym). Czym innym jest bowiem odmowa rejestracji z przyczyn formalnych. W przypadku Wnioskodawcy nabyte pojazdy nie zostały zarejestrowane przez właściwy organ nie ze względu na to, że obiektywnie nie podlegają (wymagają) rejestracji, ale jak to uzasadniał organ rejestracyjny (starosta) przyczyną tego był brak dokumentów wymaganych przepisami prawa. W kontekście opisanego zdarzenia przyszłego istotne znaczenie ma także art. 71 ust. 7 ww. ustawy wskazujący, że właściciel pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia.
Podsumowując, na gruncie analizowanej sprawy mamy do czynienia z pojazdami spełniającymi ustawową (akcyzową) definicję samochodu osobowego. Ponadto, nabyte pojazdy nie były zarejestrowane wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Wszystko to musiało się złożyć na powstanie zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wystąpienia wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów osobowych. Przepisy z zakresu podatku akcyzowego nie przewidują przy tym żadnego szczególnego zwolnienia dla takiej transakcji.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.
Wniosek ORD-IN (PDF)
Treść w pliku PDF 2 MB
Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy