Temat interpretacji
Jeżeli przedmiotowy produkt, w postaci masy aromatycznej, emitującej w wyniku spalania zapach, przeznaczonej do kominków i palenisk w celu odświeżania i odwaniania pomieszczeń - nie będzie się nadawał do bezpośredniej konsumpcji (do palenia), - w tej sytuacji nie będzie podlegał ustawie o podatku akcyzowym.
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20.03.2009 r. (data wpływu 30.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania przepisów ustawy do produktu, składającego się m.in. z tytoniu - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 30.03.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zastosowania przepisów ustawy do produktu, składającego się m.in. z tytoniu.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Firma Wnioskodawcy zamierza podjąć produkcję masy aromatycznej do kominków i palenisk emitującej w wyniku spalenia zapach. Masa będzie składać się z następujących składników: tytoń jasny nieprzetworzony w ilości 15%, tytoń jasny 3%, tytoń ciemny 6%, syrop skrobiowy od 55% do 60%, aromaty owocowe i kwiatowe- spożywcze od 6,5% do 8,5%, utrwalacz 0,17%, barwniki spożywcze 0,17%, gliceryna spożywcza 9%. Masa ta opakowana będzie w torebkę foliową włożoną w szczelne pudełko plastikowe. Na etykietach poza składnikami podane są ostrzeżenia o tym, że należy wyrób chronić przed dziećmi, że nie nadaje się do jedzenia i że nie nadaje się do palenia. Wnioskodawca planuje sprzedawać wyrób w ilościach jednostkowych 250 g i 100 g. Firma posiada opinię Urzędu Statystycznego w Łodzi, kwalifikującą wyżej opisaną masę aromatyczną do kominków i palenisk do grupowania PKWiU 24.51.41-00.00 Preparaty do perfumowania lub odwaniania pomieszczeń (włącznie z preparatami stosowanymi w trakcie obrzędów religijnych) - według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług PKWiU (Dz. U. Nr 89 poz. 844 z późn. zm.) oraz do grupowania PKWiU 24.51.41-00.00 Preparaty do perfumowania lub odwaniania pomieszczeń według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 42, poz. 264 z późn. zm.) - kserokopia opinii Nr OK- xxx/2008 z dnia 30.12.2008 w załączeniu. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29.10.2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), (Dz. U. Nr 207, poz. 1293) w/w masa będzie zaliczana do grupowania PKWiU 20.41.41.0 preparaty do perfumowania i odwaniania pomieszczeń.
Według klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne) w/w wyrób miałby kod CN 3307 41 00 Agarbatti i pozostałe preparaty zapachowe, które działają w wyniku spalenia.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, masa aromatyczna do kominków i palenisk emitująca w wyniku spalenia zapach, składająca się m. in. z tytoniu, może być zaliczana do wyrobów akcyzowych (wyrobów tytoniowych - tytoniu do palenia) w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11) ...
Zdaniem Wnioskodawcy, wyżej opisany wyrób który zamierza wytwarzać, nie będzie zaliczany do wyrobów tytoniowych - tytoniu do palenia, gdyż zgodnie z art. 98 ust. 1 pkt 2 do wyrobów tytoniowych w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11) zalicza się bez względu na kod CN tytoń do palenia. Natomiast stosownie do ust. 5 tego artykułu za tytoń do palenia uznaje się:
- Tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego;
- Odpady tytoniowe oddane do sprzedaży detalicznej, nie będące papierosami, cygarami lub cygaretkami w rozumieniu ust. 2, 3 i 4 tego artykułu a nadające się do palenia.
Zgodnie z ust. 6 tego artykułu tytoń do palenia, określony w ust. 5 w którym więcej niż 25% w masie drobin tytoniu ma szerokość cięcia mniejszą niż 1 milimetr, jest uznawany za tytoń drobno krojony przeznaczony do skręcania papierosów. Z kolei ust 8 tego artykułu, za tytoń do palenia uznaje produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust 2, 3 lub 5. Jednakże nie traktuje się jako wyrobów tytoniowych produktów, które nie zawierają tytoniu i są wykorzystywane wyłącznie w celach medycznych.
Mając na względzie powyższe wymogi ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 roku w zakresie zaliczania wyrobów do wyrobów akcyzowych, wyrobów tytoniowych-tytoniu do palenia, wyrób, który Wnioskodawca zamierza produkować nie będzie zaliczany do tytoniu do palenia, gdyż mimo zawartości tytoniu w wyrobie w łącznej ilości 24% w masie, wyrób ten służyć będzie do odświeżania i odwaniania powietrza w pomieszczeniach poprzez wykorzystanie m.in. zapachu uzyskanego podczas spalania w kominkach i podobnych urządzeniach tytoniu i innych substancji zawartych w przedmiotowym wyrobie.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z dnia 12 stycznia 2009 r. Nr 3 poz. 11) - określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
W myśl art. 2 pkt 1 powyższej ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
Stosownie do art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy, do wyrobów tytoniowych zalicza się bez względu na kod CN tytoń do palenia.
Za tytoń do palenia zgodnie z art. 98 ust. 5 pkt 1-2 ustawy uznaje się:
- tytoń, który został pocięty lub inaczej podzielony, skręcony lub sprasowany w postaci bloków oraz nadający się do palenia bez dalszego przetwarzania przemysłowego,
- odpady tytoniowe oddane do sprzedaży detalicznej, niebędące papierosami, cygarami lub cygaretkami w rozumieniu ust. 2, 3 i 4, a nadające się do palenia.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Podatnik zamierza podjąć produkcję masy aromatycznej do kominków i palenisk, która w wyniku spalania emitować będzie zapach. Masa ta składać się będzie z tytoniu jasnego nieprzetworzonego w ilości 15%, tytoniu jasnego w ilości 3%, tytoniu ciemnego 6% oraz syropu skrobiowego aromatów owocowych i kwiatowo spożywczych, barwników i gliceryny spożywczej w określonych proporcjach. Z treści wniosku wynika również, iż gotowy produkt będzie opakowany w szczelne pudełko plastikowe z etykietką, na której umieszczone będzie ostrzeżenie, że dany wyrów nie nadaje się do jedzenia oraz do palenia.
Analizując powyższe przepisy oraz opisane zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż w powyższej sprawie nie ma znaczenia wskazana we wniosku klasyfikacja przedmiotowego wyrobu. Nie ma również znaczenia zawartość tytoniu w gotowym produkcie. Istotą sprawy, zgodnie z definicją wskazaną w powyższych przepisach jest przede wszystkim określenie, czy końcowy wyrób w postaci masy aromatycznej, faktycznie nie nadaje się do bezpośredniej konsumpcji (do palenia).
Zakładając, iż powyższy wyrób nie będzie się nadawał się do bezpośredniej konsumpcji (do palenia) zgodnie z opisem wynikającym z wniosku - należy wskazać przepis art. 98 ust. 8 ustawy który stanowi, iż produkty składające się w całości albo w części z substancji innych niż tytoń, lecz poza tym spełniające kryteria ustalone w ust. 2, 3 lub 5, są traktowane jako papierosy i tytoń do palenia.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż ww. produktu nie można traktować jako tytoń do palenia, ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w ust. 2, 3 lub 5, wynikających z przepisu art. 98 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym.
Reasumując, jeżeli przedmiotowy produkt, w postaci masy aromatycznej, emitującej w wyniku spalania zapach, przeznaczonej do kominków i palenisk w celu odświeżania i odwaniania pomieszczeń - nie będzie się nadawał do bezpośredniej konsumpcji (do palenia), - w tej sytuacji nie będzie podlegał ustawie o podatku akcyzowym.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
Jednocześnie tutejszy organ informuje, że nie jest właściwym do dokonania oceny prawidłowości przedstawionej klasyfikacji wyrobu przedstawionego we wniosku oraz nie dokonuje oceny jego przeznaczenia.
Ponadto, tut. organ informuje, iż zgodnie z art. 14 b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z tym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.
Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa).
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie