
Temat interpretacji
Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od akcyzy na zakup węgla zgodnie z art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2012 r. (data wpływu 18 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 18 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca prowadzi m.in. działalność usługową wspomagającą produkcję roślinną PKD 01.61.Z, naprawę i konserwację maszyn rolniczych PKD 33.12.Z. W zawiązku z prowadzoną działalnością posiada zabudowania. W roku 2012 i w latach następnych, zamierza dokonywać zakupu węgla w celu zapewnienia odpowiedniej temperatury w tych pomieszczeniach.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia, od akcyzy na zakup węgla zgodnie z art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy...
Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle obowiązujących przepisów przysługuje mu zwolnienia od akcyzy na zakup węgla, w związku z prowadzoną działalnością.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby węglowe - wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.
Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi m.in. działalność usługową wspomagająca produkcje roślinną PKD 01.61.Z, naprawę i konserwację maszyn rolniczych PKD 33.12.Z. W zawiązku z prowadzoną działalnością posiada zabudowania. W roku 2012 i w latach następnych, zamierza dokonywać zakupu węgla w celu zapewnienia odpowiedniej temperatury w tych pomieszczeniach.
Wyjaśnić zatem należy, iż obrót wyrobami akcyzowymi, co do zasady objęty jest opodatkowaniem akcyzą (art. 9a ust. 1 ustawy). W świetle art. 9a ust. 1 pkt 6 ustawy, użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2 ustawy, podlega opodatkowaniu akcyzą.
Z powyższego wynika, iż przepis art. 31a ust. 2 ustawy wymienia na jakie cele (w tym przypadku uprzywilejowane zwolnieniem) mogą zostać przeznaczone wyroby węglowe.
Podmiotem uprawnionym do zwolnienia w trybie art. 31a ust. 1 pkt 1 ustawy, jest podmiot korzystający ze zwolnień wskazanych w ust. 2 tego przepisu - zwalnia się bowiem od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy () podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2.
Podmiot zużywający to w myśl art. 2 ust. 1 pkt 22 lit. a ustawy, podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia.
W świetle powyższego, podmiot zużywający wyroby węglowe będzie korzystał ze zwolnienia jeśli zużyje wyroby węglowe do jednego z enumeratywnie wskazanych w ust. 2 celów (przeznaczeń).
Zainteresowany odwołuje się m.in. do uregulowań art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy. Przepis ten stanowi, iż zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie.
Powyższy uregulowanie umożliwia zwolnienie wyrobów węglowych od podatku m.in. w pracach rolniczych, czy też ogrodniczych. Zauważyć należy, iż użycie przez prawodawcę takich pojęć wskazuje, że zwolnienie to nie ma charakteru podmiotowego lecz przedmiotowy (przysługuje jedynie w określonych pracach, a nie określonemu podmiotowi, tj. np. rolnikowi).
W opisanej sprawie zwolnienie od podatku przysługiwać będzie Wnioskodawcy tylko jeśli zakres opisanych we wniosku czynności będzie mieścił się w ww. zakresie prac rolniczych. Ustawa nie zawiera definicji legalnej tego pojęcia. Z Małego słownika j. polskiego, wydawnictwo naukowe PWN Warszawa 1999 str. 789 wynika, iż rolniczy to odnoszący się do rolnictwa; związany z rolnictwem, zajmujący się rolnictwem.
Rolnictwo to uprawa i hodowla roślin oraz chów i hodowla zwierząt gospodarskich. Praca - str. 699 ww. słownika - to działalność człowieka zmierzająca do wytworzenia określonych dóbr materialnych ().
Prace rolnicze to zatem działalność polegająca na uprawie i hodowli roślin oraz chowie i hodowli zwierząt gospodarskich. A contrario działalność, która nie jest związana z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt gospodarskich (nie zmierza do wytworzenia tych dóbr) nie może korzystać ze zwolnienia od podatku.
Z analizy pojęcia prac rolniczych wynika, iż zwolnienie uregulowane w art. 31a ust. 2 pkt 6 ustawy, ma charakter przedmiotowy i odwołuje się jedynie do celowej działalności z zakresu uprawy i hodowli roślin oraz chowu i hodowli zwierząt gospodarskich.
Interpretacja językowa pozwala więc stwierdzić, iż np. węgiel zużywany w działalności usługowej, wspomagającej produkcję roślinną, naprawę i konserwację maszyn rolniczych, nie korzysta ze zwolnienia od podatku. Jest to bowiem inna działalność niż uprawa i hodowla roślin lub chów i hodowla zwierząt gospodarskich.
Wnioskodawca jak wskazał wspomaga jedynie ww. produkcję (sam jej zatem nie wykonując) oraz świadczy inne usługi z zakresu naprawy lub konserwacji maszyn.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
Wniosek ORD-IN
Treść w pliku PDF 805 kB
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
