Temat interpretacji

Podatek akcyzowy w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia koksu.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2011 r. (data wpływu 22 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia koksu jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 listopada 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia koksu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, jest podatnikiem podatku akcyzowego, którego wyrobem dominującym przy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym jest energia elektryczna. Jednakże głównym przedmiotem działalności Zainteresowanego jest produkcja i sprzedaż metalu - miedzi (o czystości od 98,5%-99,99% Cu), która odbywa się w pełnych ciągach produkcyjnych w jego hutach, przy wykorzystaniu technologii przetopu koncentratów miedzi w piecach szybowych bądź technologii przetopu koncentratów w piecu zawiesinowym, przy czym koncentraty będące podstawowym surowcem do produkcji miedzi zawierają około 12%-40% miedzi w postaci różnych związków chemicznych (Cu2S, CuS, CuFeS2, Cu5FeS4). Stosowane przez Wnioskodawcę technologie produkcji miedzi wymagają dla uzyskania produktu końcowego (miedzi o czystości jw.) użycia na różnych etapach produkcyjnych koksu stabilizowanego (wielkopiecowego) 25-80 mm, koksu groszek 10-20 mm lub 10-25 mm lub koksiku (karbonizatu węglowego) 0-5 mm lub 0-10 mm - wyrobów oznaczonych kodem CN 2704 00 19 (dalej: Koks). Użycie Koksu w zależności od stosowanej przez Zainteresowanego technologii przedstawia się następująco:

I. Technologia produkcji miedzi wykorzystująca piece szybowe

Proces produkcji przy zastosowaniu ww. technologii obejmuje kolejne fazy, w których otrzymuje się produkty o coraz wyższej zawartości miedzi, aż do uzyskania produktu finalnego - miedzi elektrolitycznej (katodowej); są to fazy: brykietowania koncentratów miedzi, wytopu kamienia miedziowego w piecach szybowych, konwertorowania kamienia miedziowego, rafinacji ogniowej w piecach anodowych wraz z odlewaniem anod i finalny proces elektrorafinacji miedzi anodowej, w którym otrzymuje się miedź katodową.

Wykorzystanie Koksu przy zastosowaniu przedmiotowej technologii następuje w fazie:

1. brykietowania koncentratów - polega na uśrednieniu koncentratów miedzi wraz z dodatkiem technologicznym jakim jest Koks i zbrykietowaniu tych surowców w prasach walcowych z zastosowaniem ługu posulfitowego jako lepiszcza,
2. wytopu kamienia miedziowego - polega na przeprowadzeniu miedzi żelaza i ołowiu występujących w postaci różnych związków chemicznych do postaci ich siarczków na najniższym stopniu utleniania, tj. kamienia miedziowego.

Reakcje te zachodzą w trakcie topienia zbrykietowanego koncentratu w piecach szybowych przy zastosowaniu Koksu.

Celem uzyskania kamienia miedziowego do pieców szybowych od góry wprowadza się surowce (wsad), tj. zbrykietowane koncentraty, Koks i żużel konwertorowy, natomiast od dołu przez układ dysz wdmuchiwane jest powietrze. W wyniku zachodzących reakcji fizyko-chemicznych w trakcie przetopu powyższych materiałów wsadowych w kolejnych strefach temperatur od 20°C do 1300°C (rozpoczynając od góry do dołu pieca szybowego) powstaje ostatecznie żużel szybowy (odpad wywożony na składowisko) oraz kamień miedziowy - kierowany do następnej fazy produkcji (do procesu konwertorownia). Kamień miedziowy jest mieszaniną siarczku miedzi, siarczku żelaza i siarczku ołowiu o zawartości około 50-55% miedzi.

Wykorzystanie Koksu w tej fazie produkcji polega na dostarczeniu ciepła potrzebnego do stopienia surowców zapewnieniu odpowiedniej przewiewności słupa wsadu w piecu szybowym w trakcie przetopu oraz dostarczeniu węgla, który w reakcji chemicznej przechodzi w tlenek węgla niezbędny do zapewnienia atmosfery redukcyjnej.

II. Technologia produkcji miedzi wykorzystująca piec zawiesinowy

Przy zastosowaniu ww. technologii (opartej na licencji fińskiej firmy O) koncentraty (po ich uśrednieniu i wysuszeniu) podlegają przetopowi w piecu zawiesinowym. W wyniku tego procesu dochodzi do bezpośredniej produkcji metalu miedzi blister (ok. 98,5% Cu) z koncentratów oraz powstania żużla zawiesinowego, który zawiera znaczne ilości miedzi (ok. 11%-15%) jak i pierwiastki innych metali. Żużel ten jest następnie kierowany do pieca elektrycznego, gdzie następuje jego odmiedziowanie dzięki dodaniu reduktora jakim jest wcześniej wysuszony do odpowiedniej wilgotności Koks.

W piecu elektrycznym w temperaturze 1350°C-1400°C zachodzi proces redukcji chemicznej tlenków metali, w wyniku którego jony miedzi, żelaza i ołowiu zawarte w żużlu w postaci utlenionej (tlenków tych metali) doprowadzane są do postaci metalicznej (stop) dzięki reakcjom chemicznym zachodzącym według schematu:

Tlenki metali (MeO) + Koks (C) = metal (Me) + tlenek węgla (CO)

Otrzymywany płynny produkt z pieca elektrycznego w postaci stopu metali (o zawartości Cu ok. 70-80%) jest następnie poddawany procesowi konwertorownia w celu otrzymania miedzi o czystości ok. 98,5% (oraz dalszym procesom doprowadzającym do otrzymania metalu - miedzi elektrolitycznej o czystości 99,99% Cu).

Wnioskodawca począwszy od 2012 r. będzie nabywać Koks od podmiotów dokonujących obrotu tymi wyrobami, posiadających status pośredniczących podmiotów węglowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy o podatku akcyzowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zużycie przez Wnioskodawcę Koksu w procesach technologicznych służących produkcji metalu (opisanych we Wniosku) korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym...

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do regulacji art. 31a ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 7 UPA, zwalnia się od akcyzy sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2. Jak wskazuje zaś art. 31a ust. 2 pkt 7 UPA, zwolnieniu od akcyzy podlegają wyroby węglowe (w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1a UPA) zużywane w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem Dl 26 produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.); przy czym warunkiem koniecznym dla zastosowania powyższego zwolnienia jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3 - co określa art. 31a ust. 4 UPA.

Biorąc pod uwagę ww. regulacje Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zużycie Koksu w procesach technologicznych stosowanych przez niego, stanowi zużycie w procesach metalurgicznych oraz redukcji chemicznej.

Zainteresowany pragnie w tym miejscu wskazać, że ustawa o podatku akcyzowym (ani też przepisy wykonawcze do tej ustawy) nie definiują pojęcia procesu metalurgicznego ani też redukcji chemicznej (tak jak ma to miejsce np. w przypadku procesów mineralogicznych). Dlatego też w celu dokonania prawidłowej wykładni tych terminów należy posiłkować się definicjami potocznymi, słownikowymi, używanymi w danej branży.

I tak, zgodnie ze słownikiem języka polskiego metalurgia to dział przemysłu zajmujący się produkcją metali. Z podobną definicją mamy do czynienia w internetowym słowniku języka polskiego(http://sjp.pwn.pl/szukaj/metalurgiczny), gdzie metalurgia jest definiowana jako:

1. nauka o metodach wytwarzania metali z rud, o sposobach ich oczyszczania i dalszej obróbki;
2. dział przemysły zajmujący się produkcją metali.

Natomiast redukcja (wg http://pl.wikipedia.org/wiki/Redukcja_(chemia)) oznacza proces, w trakcie którego atom lub ich grupa przechodzi z wyższego na niższy stopień utlenienia. Każdej redukcji musi towarzyszyć utlenienie. (...). W praktyce, daną reakcję nazywamy reakcją redukcji (zwłaszcza w chemii organicznej), gdy struktura głównego substratu i głównego produktu różnią się tylko tym, że jedna grupa lub pojedynczy atom zmniejszył w jej wyniku swój stopień utlenienia, kosztem utlenienia, zwykle nieorganicznego, prostego związku zwanego w tym przypadku środkiem redukującym. Redukcja związków metali zawartych w ich rudach jest podstawową przemysłową metodą otrzymywania wielu metali. Redukcję przeprowadza się np. za pomocą węgla (→ wielki piec).

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że zużycie Koksu dokonywane w procesach technologicznych stosowanych przez niego - służących produkcji metali dokonywane jest w pełni w procesach metalurgicznych jak i redukcji chemicznej (co dotyczy dodatkowo technologii przetopu wykorzystującej piec zawiesinowy). W konsekwencji jeżeli Zainteresowany będzie dokonywał nabyć Koksu, który zużywany będzie w ww. procesach od pośredniczących podmiotów węglowych i jednoczenie będzie prowadzić ewidencję ww. wyrobów węglowych (zgodnie z wymogami UPA) - będzie uprawniony do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym przedmiotowych wyrobów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W treści złożonego wniosku wskazano, że Wnioskodawca, jest podatnikiem podatku akcyzowego, którego wyrobem dominującym przy opodatkowaniu podatkiem akcyzowym jest energia elektryczna. Jednakże głównym przedmiotem działalności Zainteresowanego jest produkcja i sprzedaż metalu - miedzi (o czystości od 98,5% - 99,99% Cu), która odbywa się w pełnych ciągach produkcyjnych w jego hutach, przy wykorzystaniu technologii przetopu koncentratów miedzi w piecach szybowych bądź technologii przetopu koncentratów w piecu zawiesinowym przy czym koncentraty, będące podstawowym surowcem do produkcji miedzi zawierają około 12%-40% miedzi w postaci różnych związków chemicznych (Cu2S, CuS, CuFeS2, Cu5FeS4). Stosowane przez Wnioskodawcę technologie produkcji miedzi wymagają dla uzyskania produktu końcowego (miedzi o czystości jw.) użycia na różnych etapach produkcyjnych koksu stabilizowanego (wielkopiecowego) 25-80 mm, koksu groszek 10-20 mm lub 10-25 mm lub koksiku (karbonizatu węglowego) 0-5 mm lub 0-10 mm - wyrobów oznaczonych kodem CN 2704 00 19 (dalej: Koks).

Zainteresowany począwszy od 2012 r. będzie nabywał Koks od podmiotów dokonujących obrotu tymi wyrobami, posiadających status pośredniczących podmiotów węglowych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy o podatku akcyzowym.

Wnioskodawca wskazał, iż Koks będzie zużywany w procesach technologicznych stosowanych przez niego w procesach metalurgicznych i do redukcji chemicznej w piecach szybowych i zawiesinowym.

Wnioskodawca ma wątpliwość, czy zużycie przez niego Koksu w procesach technologicznych służących produkcji metalu (opisanych we Wniosku) korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem akcyzowym.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy, wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

Pod poz. 19 tego załącznika został wymieniony węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgła - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych o kodzie CN ex 2701.

Pod poz. 20 wyżej wskazanego załącznika został wymieniony węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu - jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych o kodzie CN ex 2702.

Z kolei pod poz. 21 ww. załącznika został wymieniony koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych o kodzie CN ex 2704 00.

Umieszczenie dopisku ex przy konkretnym kodzie CN ma na celu zawężenie tych wyrobów do tych, które spośród danego grupowania spełniają warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce Nazwa wyrobu (grupa wyrobów). Dopisek ex umieszczony przy rozpatrywanych przez nas pozycjach załącznika oznacza, iż wyroby o podanych tam kodach należy traktować zawężająco, czyli np. nie wszystkie wyroby oznaczone kodem CN 2701, lecz te spośród nich, które są opisane w danej pozycji.

Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się między innymi w punkcie 2 - wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Z kolei paliwami opałowymi w rozumieniu art. 86 ust. 3 ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2 czyli z wyłączeniem paliw silnikowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, iż wyrobami akcyzowymi są:

1. węgiel brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych;
2. koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany, węgiel retortowy jeżeli są przeznaczone do celów opałowych,
3. jak również wszelkie wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych.

Podobnie kwestia określenia wyrobów akcyzowych jest uregulowana w prawie wspólnotowym, to jest w Dyrektywie Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG oraz w Dyrektywie Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej.

W przepisie art. 1 Dyrektywy Rady 2008/118/WE mówi się, iż dyrektywa ta ustanawia ogólne zasady dotyczące podatku akcyzowego nakładanego bezpośrednio lub pośrednio na konsumpcję poniższych wyrobów, zwanych dalej wyrobami akcyzowymi, a w podpunkcie a) tego przepisu jako wyroby akcyzowe wymienia się produkty energetyczne i energię elektryczną objęte dyrektywą 2003/96/WE.

Z kolei przepis art. 2 dyrektywy 2003/96/WE mówi, iż dla celów niniejszej dyrektywy, pojęcie produkty energetyczne stosuje się do produktów wymienionych w podpunkcie b) tego przepisu, objętych kodami CN 2701, 2702 i 2704 do 2715.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, należy stwierdzić, iż węgiel jest wyrobem akcyzowym, jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych.

W ustawie, jak i w przepisach wspólnotowych brak jest definicji ustawowej, która precyzowałaby sformułowanie do celów opałowych. Zwrot - zużycie w celach opałowych był rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie pod numerem C-240/01, gdzie orzeczono, że pomimo braku w przepisach wspólnotowych takiej definicji, to i tak państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi w definiowaniu celu opałowego, a to z kolei mogłoby sprzeciwić się zasadzie równości i uczciwości konkurencji.

Jednocześnie TSUE w rozpatrywanym stanie faktycznym, dotyczącym wykorzystania w celach opałowych olejów stwierdził, iż zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania olejów jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Ponadto TSUE w tym wyroku stwierdził, że cel nakładania na oleje mineralne podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia użycie jako paliwo opałowe (), jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których oleje mineralne ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego. We wszystkich tych przypadkach oleje mineralne ulegają zużyciu i muszą być opodatkowane akcyzą.

Zgodnie z ww. art. 31a ust. 2 pkt 7 ustawy, zwalnia się od akcyzy wyroby węglowe zużywane w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str.1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

W myśl art. 31a ust. 4 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2, jest prowadzenie ewidencji wyrobów węglowych zużywanych do celów zwolnionych z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w ust. 2 pkt 3.

Ewidencja, o której mowa w ust. 4, może być prowadzona w formie papierowej lub elektronicznej, po uprzednim pisemnym poinformowaniu właściwego naczelnika urzędu celnego o formie jej prowadzenia. Ewidencja powinna zawierać informacje umożliwiające ustalenie ilości wysłanych lub otrzymanych wyrobów węglowych zwolnionych od akcyzy ze względu na przeznaczenie, terminu wysłania lub odbioru tych wyrobów, a także miejsca odbioru w przypadku ich przemieszczania, oraz informacje o dokumentach dostawy i kodzie CN wyrobów węglowych. Ewidencja oraz dokument dostawy powinny być przechowywane do celów kontroli przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ewidencja została sporządzona, a dokument dostawy potwierdzony przez odbiorcę (art. 31a ust. 5-7 ustawy).

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego oraz argumentację przedstawioną we własnym stanowisku przez Wnioskodawcę jak i przytoczone wyżej przepisy, należy zgodzić się ze stanowiskiem Zainteresowanego, iż zużycie Koksu dokonywane przez niego w procesach metalurgicznych i redukcji chemicznej będzie zwolnione od akcyzy pod warunkiem prowadzenia ewidencji określonej w art. 31a ust. 4 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym zdarzeniu przyszłym, które nie zostały objęte pytaniem oraz własnym stanowiskiem w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

W przedmiotowej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w zakresie zwolnienia od akcyzy zużycia Koksu.

Zdarzenie przyszłe w zakresie opodatkowania nabycia koksu od pośredniczących podmiotów węglowych zostało rozstrzygnięte w odrębnej interpretacji indywidualnej z dnia 15 lutego 2012 r. nr ILPP3/443-100/11-2/TK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje

ILPP3/443-100/11-2/TK, interpretacja indywidualna

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu