Temat interpretacji
Czy opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlega cała kwota uzyskana od najemcy czy tylko kwota czynszu bez uwzględnienia kwot przekazywanych za pośrednictwem wynajmującego do wspólnoty mieszkaniowej?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 01 lutego 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie ustalenia wysokości przychodu z najmu lokalu jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 01 lutego 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie ustalenia wysokości przychodu z najmu lokalu.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Wnioskodawca, jako osoba fizyczna wynajmuje mieszkanie wyłącznie na cele mieszkaniowe osobie fizycznej. Podatek z tytułu najmu wnioskodawca opłaca w formie ryczałtu w Urzędzie Skarbowym, zgodnie z miejscem zamieszkania. Umowa z najemcą skonstruowana jest w taki sposób, że najemca uiszcza kwotę najmu (rozumianą jako wynagrodzenie za oddanie lokalu do użytkowania) oraz dodatkowo ponosi koszty utrzymania lokalu tj. czynsz wraz z zaliczkami na media jak woda, CO, itp., a także koszty energii elektrycznej, które to kwoty również najemca wpłaca na konto bankowe wnioskodawcy ze względu na bezpieczeństwo i pewność regulowania rachunków. Koszty utrzymania lokalu tzn. czynsz wraz z mediami, tj. m.in. woda, CO oraz energia elektryczna są identyczne co do wielkości jakie zostają wpłacane przez wnioskodawcę do dostawców mediów tj. Wspólnoty Mieszkaniowej czy energetyki według daty terminów płatności. W związku z powyższym wnioskodawca sądzi, że wyłącznie kwota najmu (rozumiana jako wynagrodzenie za oddanie lokalu do użytkowania) jest jego faktycznym przychodem.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy wnioskodawca powinien opłacać podatek w formie ryczałtu od samej kwoty najmu wskazanej w umowie (rozumianej jako wynagrodzenie za oddanie lokalu do użytkowania), która jest wyłącznie jego przychodem, czy też powinien opłacać ryczałt od całości, tj. wyszczególnionej w umowie kwoty najmu oraz wyszczególnionymi w umowie kwotami za czynsz z mediami, tj. wodą, CO, itp. oraz energię elektryczną, które to kwoty są również wpłacane na rachunek bankowy wnioskodawcy, jednak co do tych kwot wnioskodawca jest jedynie pośrednikiem (pomiędzy najemcą a usługodawcami)...
Zdaniem wnioskodawcy, wyłącznie kwota najmu stanowi przysporzenie majątkowe, natomiast należności z tytułu opłat stałych jak i eksploatacyjnych wynikające ze zużycia mediów, do których regulowania zobowiązany jest zgodnie z zawartą umową najemca nie stanowią przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego - pomimo wpłaty tych należności na konto wynajmującego. W zakresie uiszczenia opłat stałych i eksploatacyjnych wynajmujący pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą a usługodawcami.
Otrzymane przez wynajmującego od najemcy należności z tytułu opłat za czynsz, media, wodę, CO i energię elektryczną - skoro do ich ponoszenia zobowiązany jest najemca - nie stanowią przychodu ze źródła jakim jest najem i tym samym nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Opłaty te bowiem nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ani też nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.
Na poparcie powyższego wnioskodawca powołał interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 listopada 2010 r. Znak: IBPBII/2/415-920/10/MM oraz interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 18 marca 2004 r. Znak: PB2/MK/RB-033-050-132/04.
Wnioskodawca wskazał, iż w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstaje jedynie wówczas, gdy ma miejsce przysporzenie majątkowe (wyroki z dnia 26 marca 1993 r. sygn. akt III SA 2219/92-ONSA 1993 z 3, poz. 83; z dnia 08 czerwca 1994 r. sygn. akt SA/Kr 2139/93 - nie publ.; z dnia 26 maja 1995 r. sygn. akt III SA 1186/94 Prawo gospodarcze z 1995 r. Nr 9; z dnia 23 sierpnia 1996 r. SA/Wr 3640/95 - nie publ.).
Według wnioskodawcy, zgodnie z uzyskanymi informacjami podatek w formie ryczałtu powinien opłacać wyłącznie od uzyskanej kwoty najmu (rozumianej jako wynagrodzenie za oddanie mieszkania do użytkowania, która to kwota jest wyodrębniona w umowie) a nie od całości kwot przekazywanych od najemcy na konto bankowe wnioskodawcy, tj. kwoty najmu oraz kwot za czynsz z zaliczkami za media jak woda, CO, itp. oraz energię elektryczną, które to kwoty nie są przysporzeniem majątkowym wnioskodawcy, a do których regulowania jest zobowiązany zgodnie z zawartą umową najemca (pomimo wpłaty tych kwot na rachunek bankowy wnioskodawcy).
Dla kwot dotyczących uiszczenia opłat stałych i eksploatacyjnych, tj. za czynsz wraz z mediami, woda, CO, itp. oraz energię elektryczną, wnioskodawca jako wynajmujący pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą (który jest zobowiązany zgodnie z umową do ich regulowania oprócz kwoty najmu) a usługodawcami tj. Wspólnotą Mieszkaniową czy energetyką.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.), źródłem przychodu jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Przychodami z tytułu najmu, który nie stanowi działalności gospodarczej w myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać w oparciu o postanowienia ww. art. 11 ustawy.
Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Przy czym, czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju (art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego).
Podstawą generowania przychodów z tytułu najmu jest zawarcie pomiędzy stronami stosownej umowy. Strony umowy określają w niej wysokość czynszu, który jak wynika z cytowanego powyżej przepisu art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego może być określony w pieniądzach, bądź też świadczeniach innego rodzaju. Czynsz ten niezależnie od formy w jakiej został określony stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, a tym samym generuje przychód w rozumieniu podatkowym. Jednakże do powstania po stronie wynajmującego przychodu konieczne jest zaistnienie przesłanki zawartej w art. 11 ww. ustawy, czyli otrzymanie lub postawienie czynszu do dyspozycji.
W myśl art. 9a ust. 6 ww. ustawy dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.).
W myśl art. 2 ust. 1a tej ustawy osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do zapisu art. 6 ust. 1a ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
Z przytoczonych powyżej uregulowań prawnych wynika, iż podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, natomiast wszelkie opłaty eksploatacyjne związane z przedmiotem najmu ponoszone przez najemcę, nie są składnikami przychodu osiąganego z tego tytułu, o ile z umowy wynika, iż to najemca zobowiązany jest do ich ponoszenia. Opłaty te nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 6 ust. 1a ustawy, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.
Składnikiem przychodu osiąganego z najmu przez wynajmującego nie będą ponoszone przez najemcę wydatki (opłaty) związane z przedmiotem najmu (przykładowo opłaty związane z lokalem takie jak: czynsz wraz z zaliczkami na media, tj. za wodę, CO, energię elektryczną), jeżeli z umowy wynika, że najemca jest zobowiązany do ich ponoszenia. Opłaty ponoszone przez najemcę w związku z użytkowaniem lokalu nie mieszczą się w pojęciu świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, jak również nie powodują przysporzenia majątkowego po stronie wynajmującego.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż umowa zawarta między wnioskodawcą a najemcą lokalu jest skonstruowana w taki sposób, że to najemca uiszcza kwotę czynszu za najem (rozumianą jako wynagrodzenie za oddanie lokalu do użytkowania), jak również najemca ponosi dodatkowo koszty utrzymania lokalu związane z opłatą za czynsz wraz z zaliczkami na media, tj. woda, CO, itp., a także koszty energii elektrycznej, które jednak również wpłaca na konto bankowe wnioskodawcy. Tak więc najemca co miesiąc uiszcza na rzecz wnioskodawcy oprócz czynszu za najem również kwoty, w których zawarte są opłaty związane z utrzymaniem lokalu, jednakże kwoty te są przekazywane za pośrednictwem wynajmującego (wnioskodawcy) na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej i energetyki.
W związku z powyższym, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów prawa podatkowego uznać należy, iż jedynie określona w umowie wysokość czynszu za oddanie lokalu do użytkowania, bez opłat związanych z utrzymaniem lokalu, opłatą za wodę, CO oraz kosztami energii elektrycznej stanowi przysporzenie majątkowe wnioskodawcy jako wynajmującego, a tym samym generuje przychód do opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Natomiast należności ponoszone z tytułu utrzymania lokalu należne Wspólnocie Mieszkaniowej oraz opłaty za energię elektryczną, do których ponoszenia zobowiązany jest zgodnie z zawartą umową najmu najemca, nie stanowią przysporzenia majątkowego dla wnioskodawcy. W zakresie uiszczania tych opłat wnioskodawca pełni jedynie rolę pośrednika pomiędzy najemcą a usługodawcami. W związku z tym opłaty te nie będą stanowić u wnioskodawcy przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Opodatkowaniu podlega jedynie ustalona w umowie najmu kwota czynszu, jako wynagrodzenia otrzymanego przez wnioskodawcę za oddanie przedmiotu najmu w używanie.
W świetle powyższego stanowisko wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
Wniosek ORD-IN
Treść w pliku PDF 2 MB
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach