Temat interpretacji
Czy wartość wynagrodzenia za świadczenie usług finansowych należy uwzględnić przy wyliczaniu wskaźnika sprzedaży opodatkowanej?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 4 grudnia 2008r. (data wpływu 9 grudnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy wartość wynagrodzenia za świadczenie usług finansowych należy uwzględnić przy wyliczaniu wskaźnika sprzedaży opodatkowanej - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 9 grudnia 2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy wartość wynagrodzenia za świadczenie usług finansowych należy uwzględnić przy wyliczaniu wskaźnika sprzedaży opodatkowanej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
W umowie Spółki jako jeden z przedmiotów działalności została wskazana działalność finansowa (PKD 6499Z). Podstawową działalnością Wnioskodawcy (dalej również Spółka) jest handel owocami i warzywami, wynajem nieruchomości. Spółka pożyczyła początkiem 2008r. pieniądze innej spółce (jedna umowa). Umowa pożyczki przewiduje comiesięczną wypłatę odsetek na rzecz Wnioskodawcy. Dodatkowo Wnioskodawca jest poręczycielem kredytów i innych zobowiązań wobec banków jednostki, której udzielił pożyczki (w chwili obecnej poręczenie dla 4 produktów finansowych). Otrzymuje za to również wynagrodzenie. Spółka w chwili obecnej nie świadczy tego rodzaju usług na rzecz innych podmiotów. Wartość obrotu z tytułu powyższych usług w obrocie ogółem może przekroczyć 2% rocznie, nie powinna być jednak wyższa aniżeli 5-6%. Wypracowany do tej pory przez Spółkę zysk netto jest na tym samym poziomie co obrót związany z działalnością zwolnioną (odsetki i poręczenia). Prognozy na koniec roku wskazują, iż zysk netto będzie około połowę wyższy aniżeli przychody uzyskanie ze świadczenia usług finansowych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy w związku ze świadczonymi przez Spółkę usługami finansowymi zwolnionymi z VAT, które dotyczą jednego podmiotu, Wnioskodawca powinien uwzględnić wartość tych usług przy wyliczaniu wskaźnika sprzedaży opodatkowanej...
Zdaniem Wnioskodawcy, ustawa o podatku od towarów i usług nie daje wskazówek co do tego, jak należy definiować pojęcie sporadyczne odnosząc się zarówno do transakcji finansowych, jak i transakcji, dotyczących nieruchomości. Zgodnie z definicją zawartą w Małym słowniku języka polskiego pod red. E. Sobol (Warszawa 2000), sporadyczny to "zjawiający się, występujący od czasu do czasu, nieregularnie, rzadko trafiający się, przypadkowy". Zważywszy na powyższe, fakt, że jednostka udzieliła temu samemu podmiotowi pożyczki oraz poręczenia dla 4 produktów finansowych i nie ma zamiaru udzielać dalszych pożyczek i poręczeń innym podmiotom, wskazuje, że jest to działalność sporadyczna. Niski udział usług finansowych w obrotach ogółem również za tym przemawia. Zatem, zdaniem Wnioskodawcy, nie musi on uwzględniać wartości usług finansowych w wyliczaniu współczynnika sprzedaży opodatkowanej.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).
Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy).
Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ustawy).
Z uwagi na brak w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług definicji pojęcia sporadyczny należy w pierwszej kolejności zastosować wykładnię językową w taki bowiem sposób ustawodawca komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy prawnej.
Odwołując się do definicji słownikowej tego pojęcia należy wskazać, iż sporadyczny oznacza zjawiający się rzadko, od czasu do czasu, nieregularnie. Również słowo sporadyczny definiowane jest jako występujący rzadko, nieregularnie wg internetowego Słownika Języka Polskiego PWN.
Wnioskodawca wskazał, iż początkiem 2008r. pożyczył pieniądze innej spółce. Umowa pożyczki przewiduje comiesięczną wypłatę odsetek na rzecz Spółki. Dodatkowo Wnioskodawca jest poręczycielem kredytów i innych zobowiązań wobec banków jednostki, której udzielił pożyczki (w chwili obecnej poręczenie dla 4 produktów finansowych). Otrzymuje za to również wynagrodzenie.
Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej przepisy prawa należy zauważyć, iż w odniesieniu do wskazanej we wniosku działalności finansowej Wnioskodawcy nie może być mowy o przypadkowości czy też sporadyczności. Jak wynika z wniosku, w umowie Spółki, jako jeden z przedmiotów działalności Wnioskodawcy, została wskazana działalność finansowa (PKD 6499Z). Działalność ta stanowi uzupełnienie działalności podstawowej (handel owocami i warzywami). Okoliczność powyższa wskazuje, iż Wnioskodawca z góry założył, że będzie prowadził działalność finansową (PKD 6499Z). A zatem udzielenie pożyczki czy też poręczenie kredytów i innych zobowiązań wobec banków jednostki, której udzielił pożyczki nie były czynnościami przypadkowymi, na co wskazuje ww. zapis w umowie Spółki.
Nie może tu mieć też zastosowania przywołany wcześniej art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. Wskazana wyżej działalność finansowa tj. udzielona pożyczka a także poręczenia kredytów, w kontekście zapisów umowy Spółki co do zakresu prowadzonej działalności, wskazuje, iż ma ona cechy powtarzalności.
Stosując zatem wykładnię językową nie sposób zgodzić się z Wnioskodawcą w zakresie sporadyczności świadczenia przez niego na rzecz innej spółki usług pośrednictwa finansowego.
Wnioskodawca wskazał również, iż wartość obrotu z tytułu powyższych usług w obrocie ogółem może przekroczyć 2% rocznie, nie powinna być jednak wyższa aniżeli 5-6%. Wypracowany do tej pory przez Spółkę zysk netto jest na tym samym poziomie co obrót związany z działalnością zwolnioną (odsetki i poręczenia). Prognozy na koniec roku wskazują, iż zysk netto będzie około połowę wyższy aniżeli przychody uzyskanie ze świadczenia usług finansowych. Zatem przychody uzyskane ze świadczenia ww. usług finansowych stanowią istotną część przychodów Wnioskodawcy z tytułu prowadzonej działalności.
W konsekwencji więc udzielenie pożyczki oraz pośredniczenie w zawieraniu kredytów (4 produktów finansowych) nie może być określone jako zdarzenie sporadyczne, bowiem usługi te są konsekwencją jednego z rodzajów działalności, którą prowadzi Wnioskodawca i niewątpliwie będą miały wpływ na zwiększenie obrotów z działalności opodatkowanej.
Zdaniem tut. organu, usługi pośrednictwa kredytowego stanowią uzupełnienie działalności podstawowej. Ponadto jak wynika z wniosku była to działalność planowana (zgodnie z zawartą umową) a zatem nie było to działanie przypadkowe.
Reasumując, skoro świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie udzielenia pożyczki oraz poręczeń kredytów nie spełniają wymagań do uznania ich jako czynności dokonywanych sporadycznie, to zgodnie z wyżej powołanym przepisem art. 90 ust. 6 ustawy, wartość wynagrodzenia za świadczenie usług pośrednictwa finansowego należy uwzględniać przy wyliczaniu proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach