Temat interpretacji

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1. nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,
2. dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2 - jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Stosownie do art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy, przez towary używane rozumie się (dla potrzeb opodatkowania marżą) dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (PCN 7102, 7103, 7106, 7108, 71107112), (7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 27.41.10-30, ex 2741.10-50, ex 27.41.20-30, ex 27.41.20-50, ex 27.41.20-70.00, 27.41.30-30, 27.41.30-50, 27.41.61-00, 27.41.62-00, 36.22.11-30.00, 36.22.11-50.00 i 36.22.12-30.00).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność handlową, dotyczącą używanych motocykli nabywanych na podstawie umów cywilnoprawnych od osób fizycznych z innych państw członkowskich Wspólnoty, które następnie są odsprzedawane przed pierwszą rejestracją na terenie kraju. Sprzedaż danego pojazdu dokumentuje fakturą VAT marża, po czym występuje do urzędu skarbowego o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług. Wnioskodawca powziął wątpliwość co do obligatoryjności występowania w ww. sytuacji do urzędu skarbowego o wydanie przedmiotowego zaświadczenia.

Mając na uwadze wskazane regulacje należy uznać, że Wnioskodawca nabywając towary (używane motocykle) od osób fizycznych z innych krajów Wspólnoty na podstawie umów cywilnoprawnych, nie jest zobowiązany do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy (nabycie dokonywane jest od podmiotu nie będącego podatnikiem albo podatnikiem od wartości dodanej). W opisanej sytuacji nie ma miejsca nabycie nowego środka transportu wobec czego, nie wystąpi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w ust. 3 tego artykułu.

Zatem na gruncie niniejszej sprawy mamy do czynienia z przywozem pojazdów nabywanych z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, który to przywóz nie wiąże się z powstaniem obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Jednak jeżeli pojazdy te mają być dopuszczone do ruchu (zarejestrowane) na terytorium kraju, koniecznym jest przedłożenie we właściwym organie rejestrującym dokumentu (wydawanego w trybie art. 105 ust. 1 pkt 2 ustawy), potwierdzającego brak obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tego tytułu (jest to zaświadczenie wydawane na formularzu VAT-25 na podstawie uprzednio złożonego wniosku VAT-24).

Mając na uwadze fakt, iż przedmiotowe pojazdy (motocykle) nabywane są w celach handlowych i nie są przez Wnioskodawcę rejestrowane na terytorium kraju, nie zachodzą przesłanki określone w przepisach art. 103 ust. 3, 4, 5, 6 oraz art. 105 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca w takim wypadku nie ma obowiązku występowania do właściwego miejscowo naczelnika urzędu skarbowego z wnioskiem o wydanie zaświadczenia o braku obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu (VAT-24).

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii możliwości wystąpienia przez nabywcę danego pojazdu, który zamierza dokonać jego rejestracji, do właściwego organu z wnioskiem o wydanie zaświadczenia potwierdzającego brak podatku od towarów i usług z tytułu nabycia środka transportu, gdyż nie było ona przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń