Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 24 kwietnia 2008 r. (data wpływu: 12 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania pożyczek pieniężnych jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania pożyczek pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka, kontrahent Wnioskodawcy, w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, udzieliła Zainteresowanemu jako pożyczkobiorcy kilku oprocentowanych pożyczek. Poza tymi pożyczkami spółka ta udzielała i udziela także komercyjnych pożyczek np. swoim pracownikom (tj. ze środków nie pochodzących z ZFŚS). Spółka pożyczkodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Działalność tej spółki, polegająca m. in. na udzielaniu pożyczek, została zapisane w umowie spółki jako pozostałe pośrednictwo finansowe" (tak w KRS jako poz. PKD 65.2 Pozostałe pośrednictwo finansowe"), co jest Wnioskodawcy wiadomym. Jednakże usługi pośrednictwa finansowego nie należą do podstawowego przedmiotu działalności (przedmiotu przedsiębiorstwa) tej spółki. Podstawowym przedmiotem działalności jest: sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń biurowych (tak w KRS jako poz. PKD 51.64 Z Sprzedaż hurtowa maszyn i urządzeń").

Z tytułu wszystkich udzielonych pożyczek przysługują Spółce pożyczkodawcy odsetki. Spółka ta nie jest udziałowcem/akcjonariuszem u żadnego ze swoich kontrahentów, którym udziela pożyczek. Spółka w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej zamierza dokonywać dalszych oprocentowanych pożyczek na rzecz innych podmiotów gospodarczych, co jest Wnioskodawcy wiadomym. Pożyczki te dokonywane są z bieżących środków obrotowych Spółki pożyczkodawcy. Pomimo, że pożyczki te nie są dokonywane w sposób częstotliwy i nie są podstawowym przedmiotem działalności, nie można też jednak uznać, iż są one dokonywane w sposób przypadkowy, z uwagi na coraz większą ich ilość. W związku z powyższym stanem faktycznym w Spółce Wnioskodawcy pojawiły się pewne wątpliwości. Są one związane z konkurencyjnością ustawy o VAT i ustawy o PCC. Horyzonty zdarzeń, które obejmują te akty prawne są co najmniej niejasne dla Wnioskodawcy.

W związku z tym, Zainteresowany zwraca się z uprzejmą prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej.

Zainteresowany podkreśla, iż do przedstawionego stanu faktycznego zastosowanie znajdują następujące przepisy prawa:

1. Art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2, art. 19 ust. 1, ust. 4 i ust. 5, art. 29 ust. 1, art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), dalej w skrócie zwana ustawą o VAT,
2. Pozycja 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT, dalej zwanego w skrócie załącznikiem do ustawy o VAT,
3. Poz. 65.22.10-00.90 PKWiU rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), dalej w skrócie zwane rozporządzeniem w sprawie PKWiU.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczki powinny być zwolnione od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, ponieważ Spółka-pożyczkodawca ma w zakresie swojej działalności gospodarczej, jak wynika z wpisu do KRS, pozostałe pośrednictwo finansowe" i w związku z tym, zawierając taką umowę, bez wątpienia jest podatnikiem VAT, ponieważ ta działalność jest działalnością gospodarczą na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT. Abstrahując od tego, pożyczkodawca i tak jest czynnym podatnikiem VAT od wszelkich dokonywanych przez niego czynności dostawy lub świadczenia usług, bowiem dokonał on stosowanego zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. Nie jest natomiast, w myśl ustawy o VAT, możliwym podleganie opodatkowaniu VAT z tytułu tylko niektórych np. tylko tych wpisanych do KRS czy innego rejestru czynności podatkowotwórczych.

Zgodnie z przepisami art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o PCC podatkowi temu podlegają umowy pożyczki. Jednocześnie w art. 2 pkt 4 ww. ustawy wprowadzono wyjątek w opodatkowaniu, ustalając, że nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany zwolnionych od podatku od towarów i usług, których przedmiotem są nieruchomości lub ich części albo prawo wieczystego użytkowania. Przepis ten uzależnia zatem opodatkowanie lub zwolnienie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych od wystąpienia określonej sytuacji w podatku VAT.

Jak zauważono bowiem w stanie faktycznym sprawy, te dwa podatki są konkurencyjne względem siebie.

Przede wszystkim, posiadanie przez Spółkę pożyczkodawcę, w zakresie swojej działalności, pozostałego pośrednictwa finansowego" (tak w KRS jako poz. PKD 65.2), stwarza możliwość, że dana czynność jest wykonywana w warunkach określonych w grupowaniu 65.22.10-00.90 PKWiU (rozporządzenie w sprawie PKWiU), tj. usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym". Jeżeli więc w konkretnym przypadku Wnioskodawcy zawierając umowę pożyczki, Spółka pożyczkodawca działa w warunkach określonych w grupowaniu 65.22.10-00.90, czynność taka jest zwolniona z PCC na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, ponieważ udzielenie tego rodzaju pożyczki podlega regulacjom zawartym w ustawie o VAT, z tym, że usługi te korzystają jednocześnie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z załącznikiem nr 4 poz. 3 symbol PKWiU: Sekcja J ex 65-67 tj. Usługi pośrednictwa finansowego".

W przedstawionym stanie faktycznym stwierdzić należy, że Spółka pożyczkodawca udzielając odpłatnych pożyczek innym podmiotom gospodarczym, świadczy usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a więc podlega reżimowi tej ustawy. Jednakże dla ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii podlegania tej czynności opodatkowaniu podatkiem VAT, niezbędna staje się ocena tego świadczenia przez pryzmat postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy. Art. 15 ust. 1 ustawy o VAT mówi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei ust. 2 art. 15 stanowi, iż działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Rozstrzygającą okolicznością w tym zakresie jest ustalenie, czy Spółka pożyczkodawca, zawierając stosowną umowę cywilnoprawną z pożyczkobiorcą, działała w okolicznościach wskazujących na zamiar dokonywania czynności tego rodzaju w sposób częstotliwy. Ustawodawca, na gruncie ustawy o VAT, nie zdefiniował, co należy rozumieć przez działanie "w okolicznościach wskazujących na zamiar dokonywania czynności tego rodzaju w sposób częstotliwy". Przez zamiar częstotliwości prowadzenia działalności należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonania określonych czynności.

W zapytaniu Wnioskodawca wskazał, iż pożyczki nie są udzielane w sposób cykliczny stały, jednak Spółka pożyczkodawca ma wyszczególnione w zakresie swojej działalności usługi pośrednictwa finansowego (co wskazano powyżej), co też niejednokrotnie wykonuje. W świetle wskazanych przez Wnioskującego wyznaczników, stwierdzić należy, że czynności odpłatnego świadczenia usług pożyczki podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, nawet gdyby nie były one wskazane jako przedmiot działalności, jeżeli wykonywane są w ramach samodzielnej działalności gospodarczej, w okolicznościach, o których mowa w przepisie art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Nawet gdyby uznać, że dokonywane przez Spółkę pożyczki mają charakter sporadycznych, to odnosząc do określenia "sporadyczny" stwierdzić należy, iż wg słownika języka polskiego (wydawnictwo PWN strona internetowa www.sjp.pwn.pl), określenie to oznacza "zjawiający się, występujący rzadko, od czasu do czasu, nieregularnie". Stąd można wywieść, że dokonana przez Spółkę pożyczkodawcę czynność udzielenia pożyczki nosi cechy powtarzalności, a więc częstotliwości. Ponadto pożyczkodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT od wszystkich dokonywanych przez siebie czynności dostawy i świadczenia usług.

Wobec takich ustaleń opisana we wniosku czynność pożyczki musi być uznana za wykonywaną przez podmiot będący podatnikiem podatku VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Podobnie zauważyć trzeba, że gdyby Spółka będąca czynnym podatnikiem podatku VAT dokonała sprzedaży np. swojego samochodu, to pomimo, iż nie jest handlarzem czy dealerem samochodowym, z tytułu tej czynności podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT bądź byłaby z niego zwolniona, jeśli samochód byłby towarem używanym.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że udzielanie pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z prowadzeniem tej działalności gospodarczej, można identyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki, a wiec uznać za rodzącą obowiązek w podatku VAT. Jeżeli zatem Spółka udzielając pożyczek o charakterze odpłatnym, wykonuje działalność usługową określoną w PKWiU z grupowaniu 65.22.10-00.90 usługi udzielania pożyczek, świadczone poza systemem bankowym", a tego rodzaju działalność mieści się w definicji działalności gospodarczej zamieszczonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, to udzielenie tego rodzaju pożyczek podlega regulacjom zawartym w ustawie o VAT, z tym, że usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W przypadku zatem udzielania przez Spółkę-pożyczkodawcę podatnika VAT, oprocentowanej pożyczki pieniężnej innym podmiotom gospodarczym, tj. świadczenia usługi finansowej zwolnionej od podatku VAT, czynność taka nie będzie podlegać podatkowi od czynności cywilnoprawnych w myśl art. 2 pkt 4 ustawy o PCC, ponieważ tytuł tej czynności (działalność Spółki pożyczkodawcy) mieści się w horyzoncie zdarzeń przewidzianych ustawą o VAT.

Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, obrotem a więc podstawą opodatkowania podatkiem od towarów i usług jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze. W przypadku, gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotację, subwencję i innych dopłat o podobnym charakterze. Z przepisów powyższych wynika, że podstawą opodatkowania (obrotem) jest każda kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku. W odniesieniu do treści wniosku stwierdzić należy, iż obrotem w przypadku świadczenia usług opisanych przez Spółkę pożyczkodawcę w zapytaniu będą otrzymane odsetki od udzielonej pożyczki Wnioskodawcy, jak również ewentualne niezapłacone odsetki, których termin zapłaty upłynie bądź już upłynął. Kwota natomiast udzielonej pożyczki nie stanowi obrotu w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z tym udokumentowane fakturą VAT powinny być tylko odsetki, bez naliczania oczywiście podatku (sprzedaż przedmiotowo zwolniona od podatku). Sprzedaż tą należy zaewidencjonować w rejestrze sprzedaży w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy i wykazać w deklaracji VAT-7.

Odnośnie terminu powstania obowiązku podatkowego z tego tytułu Wnioskodawca stwierdza, iż na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem m. in. ust. 4 i ust. 5. W myśl natomiast z art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Przepis ten stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi (art. 19 ust. 5 ustawy). Ustawodawca nie zawarł szczególnych unormowań w zakresie powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług dla usług udzielania pożyczek poza systemem bankowym (PKWiU 65.2). W związku z powyższym należy uznać, iż w przypadku, gdy Spółka pożyczkodawca i Wnioskodawca określiły w umowie termin zapłaty rat wraz z należnymi odsetkami, to termin ten należy powiązać z ostatecznym terminem powstania obowiązku podatkowego w wysokości odpowiadającej należnym odsetkom. Nie jest w tym przypadku istotne, czy odsetki faktycznie zostały spłacone czy nie. Należy bowiem uznać, iż data płatności poszczególnych rat pożyczki wraz z odsetkami, jest datą wykonania przez Spółkę usługi na rzecz przyjmującego pożyczkę i powinno być to potwierdzone fakturą VAT wskazującą na podstawę zastosowanego zwolnienia od podatku VAT. Zatem obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu świadczenia przedmiotowej usługi pożyczki powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później niż 7 dnia od dnia upływu terminu płatności poszczególnych odsetek, a fakt ich spłaty w terminie późniejszym, niż określony w umowie, pozostaje bez znaczenia dla momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w części dotyczącej podatku od towarów i usług uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy. Art. 8 ust. 3 ww. ustawy stanowi ponadto, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Działalność gospodarcza, stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielania czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług.

Ponadto czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych świadczone poza systemem bankowym zaliczane są do grupy usług pośrednictwa finansowego, sklasyfikowanego w sekcji J. dział 65 PKWiU, a tego rodzaju działalność mieści się w definicji działalności gospodarczej zamieszczonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, wobec powyższego podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Stosownie zaś do poz. 3 powyższego załącznika, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku, zwolnione są od podatku usługi pośrednictwa finansowego Sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10 - 00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10 - 00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Podkreślenia wymaga fakt, że organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. Zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, w tym także dla usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi (ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź), który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Tylko w przypadku prawidłowego zaklasyfikowania do właściwego grupowania PKWiU możliwie jest rozstrzygnięcie o zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług danego towaru lub usługi.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W przypadku usług polegających na udzielaniu pożyczek obrotem, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, są odsetki od udzielonej pożyczki (otrzymane jak również niezapłacone, których termin zapłaty upłynął). Odsetki te winny być udokumentowane fakturą VAT i zaewidencjonowane w rejestrze sprzedaży w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy, powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem między innymi ust. 4 i ust 5. W myśl natomiast art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Przepis ten stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi (art. 19 ust. 5 ustawy).

Uwzględniając treść przytoczonych przepisów, stwierdzić należy, iż obowiązek podatkowy przy pożyczkach finansowych świadczonych poza systemem bankowym powstaje z momentem wykonania usługi tzn. zapłaty należnych odsetek lub z upływem terminu zapłaty należnych odsetek. Obowiązek ten będzie powstawał częściowo z momentem zapłaty każdej kwoty odsetek lub z upływem każdego terminu zapłaty odsetek. Jeżeli natomiast wykonanie usługi powinno być potwierdzone fakturą obowiązek podatkowy powstanie z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi (zapłaty odsetek lub upływu terminu zapłaty odsetek).

Stosownie do przepisu art. 106 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy, o których mowa w art. 15 ust. 1 tejże ustawy są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Ogólne regulacje dotyczące danych, jakie powinny zawierać faktury oraz terminu wystawienia faktur zawarte są w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r., w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) zwanego dalej rozporządzeniem.

Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. dzień, miesiąc i rok albo miesiąc i rok dokonania sprzedaży oraz datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako FAKTURA VAT"; podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym;
4. nazwę towaru lub usługi;
5. jednostkę miary i ilość sprzedanych towarów lub rodzaj wykonanych usług;
6. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
7. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
8. stawki podatku;
9. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
10. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
11. wartość sprzedaży towarów lub wykonanych usług wraz z kwotą podatku (wartość sprzedaży brutto), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku lub zwolnionych od podatku, lub niepodlegających opodatkowaniu;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem, wyrażoną cyframi i słownie.

Stosownie do § 13 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 14, § 15 i § 15a.

Reasumując, usługa polegająca na udzielaniu pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jednakże, zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 1 ustawy o VAT, korzysta ze zwolnienia od tego podatku. Odsetki od udzielonej pożyczki stanowią obrót i powinny być udokumentowane fakturą VAT, wystawioną nie później niż 7. dnia, licząc od dnia wykonania usługi.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych wydana została w dniu 11 sierpnia 2008 r. osobna interpretacja indywidualna Nr ILPB2/436-34/08-2/AJ.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.