Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Jawnej przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2008 r. (data wpływu 22 luty 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania premii pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się między innymi handlem sprzętem AGD.

Z dostawcami towarów handlowych zawarte zostały umowy handlowe (dystrybucyjne), w myśl których w przypadku dokonania określonego w umowie obrotu przy zachowaniu warunków tych umów, Wnioskodawcy przysługuje premia pieniężna. Premia określona jest jako bonus sprzedażowy i udzielana jest za wykonanie określonego obrotu (osiągnięcie założonej wielkości sprzedaży) w danym przedziale czasu (miesiąc, kwartał, półrocze, rok). Bonusy rozliczane są na podstawie not uznaniowych wystawionych przez Spółkę po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, z których wynika zasadność i wysokość przysługującego bonusu. Noty uznaniowe nie zawierają podatku VAT. Analogiczne zasady występują w sytuacji, gdy Spółka jest dostawcą towarów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, za świadczenie usług uznaje się świadczenie, które nie stanowi dostawy. Dokonywanie zakupów (określony pułap obrotów równa się odpowiednia ilość transakcji), jak i terminowe regulowanie zapłaty mieści się w zakresie czynności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ww. ustawy. Natomiast realizację określonego z góry pułapu obrotu jak i terminowego wykonania świadczenia pieniężnego nie można uznać za świadczenie usługi.

Opodatkowanie czynności, w związku z którymi przyznaje się premie pieniężne prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, raz jako dostawy drugi raz jako świadczenia usług, w ramach tej samej transakcji. Osiągnięcie określonego pułapu jest zdarzeniem niepewnym i zarówno Spółka jak i kontrahenci nie są do jego osiągnięcia w żaden sposób zobligowani. Jest to zdarzenie zależne wyłącznie od ich lub woli Wnioskodawcy.

Niezrealizowanie przez Spółkę lub jej kontrahentów określonego pułapu nie rodzi po żadnej ze stron negatywnych konsekwencji, nie jest obwarowane jakąkolwiek sankcją, co charakterystyczne jest dla umów o charakterze dwustronnie zobowiązujących. Premie te nie są wynagrodzeniem za świadczenie usługi, a strony nie są zobowiązane do świadczenia zastępczego.

Premie (bonusy) mają charakter motywacyjny do dalszej współpracy i pozostają bez wpływu na podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Ponieważ wypłaconych i otrzymanych premii pieniężnych nie można przyporządkować konkretnej transakcji, to premie te nie stanowią formy rabatu obniżającego kwotę należną (cenę) z tytułu sprzedaży towarów w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o VAT i nie dają podstawy do wystawienia faktury korygującej (celem bonusu nie jest obniżenie ceny towarów).

W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy - udzielenie lub otrzymanie bonusu nie wiąże się ze świadczeniem wzajemnym na rzecz Spółki lub kontrahenta, a za tym nie jest to usługa i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem od towarów i usług określają przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Dostawa towarów oraz świadczenie usług, za wyjątkiem ściśle określonych w art. 7 ust. 2 i ust. 3 oraz w art. 8 ust. 2 przypadków, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem jawny lub zrozumiały stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełnione są świadczenia wzajemne. W doktrynie prawa i orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce, gdy zachodzi bezpośredni związek pomiędzy świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem będącym świadczeniem wzajemnym. Z bezpośrednim związkiem pomiędzy świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem mamy do czynienia wówczas, gdy istnieje bezpośrednia i jasna zindywidualizowana korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Należy zauważyć, iż w praktyce życia gospodarczego występują sytuacje, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np. nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób (wypłacane premie nie są związane z żadną konkretną dostawą). W takich przypadku należy uznać, iż wypłacona premia pieniężna związana jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Podkreślenia wymaga fakt, iż usługi są traktowane przez ustawodawcę podatkowego bardzo szeroko. Świadczeniem usług jest bowiem każde zachowanie się podmiotu w wykonaniu stosunku zależności, które niekoniecznie polega na fizycznym wykonaniu jakiejkolwiek czynności lub podjęciu działania.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż premia pieniężna (jej wysokość) uzależniona jest od osiągnięcia określonego pułapu zakupów towarów dokonanych przez kontrahentów Spółki lub przez Spółkę w danym przedziale czasu. Działania kontrahentów jak i Spółki, polegające na realizacji określonego poziomu obrotów, będą miały bezpośredni wpływ na wysokość otrzymywanej premii. Wypłacana w ten sposób gratyfikacja pieniężna nie będzie związana z żadną konkretną dostawą i nie będzie miała charakteru dobrowolnego, będzie bowiem uzależniona od określonego zachowania nabywcy. W tym przypadku wypłacona premia stanowi rodzaj wynagrodzenia za usługi świadczone przez kontrahentów na rzecz Spółki oraz przez Spółkę na rzecz kontrahentów. Zatem pomiędzy stronami będzie istniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi świadczenie usług za wynagrodzeniem, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W takiej sytuacji prawidłowym sposobem na dokumentowanie zaistniałego zdarzenia gospodarczego jest faktura VAT, gdzie za podstawę opodatkowania przyjmuje się wartość premii pieniężnej (bez należnego podatku VAT) i nalicza się podatek w stawce 22%. Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy VAT przedmiotowe usługi powinny być udokumentowane przez Spółkę fakturami VAT spełniającymi wymogi, o których mowa w § 9 rozporządzenia Ministra Finansów dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.