Temat interpretacji
Darowizna środków pieniężnych dla byłych pracowników.
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2010 r. (data wpływu 5 lutego 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązków płatnika jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 5 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązków płatnika oraz w zakresie konsekwencji podatkowych ciążących na darczyńcy.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
W dniu 25 stycznia 2010 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (dalej: Wnioskodawca) otrzymał informację od zakładu produkcyjnego z obszaru Miasta, na terenie którego działa Wnioskodawca, o możliwości przekazania przez ten zakład na rachunek dochodów własnych Wnioskodawcy środków finansowych, które stanowić mają wsparcie finansowe dla byłych pracowników tego zakładu z tytułu utraty przez nich pracy.
Dyrektor tego zakładu poinformował, że środki te mogą być wypłacone byłym pracownikom/rodzinom przez Wnioskodawcę w kwocie wskazanej przez zakład.
Na podstawie powyższego rola Wnioskodawcy polegać ma na wypłacie przekazanych środków.
Oczywiste jest to, że Wnioskodawca dokona ewentualnej wypłaty dopiero po przeprowadzeniu procedury udzielenia pomocy określonej w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Z procedury ustalonej przez zakład wynika, że każdy z byłych pracowników składa w zakładzie pracy wniosek o wsparcie finansowe i każdy z tych wniosków przechodzi wstępną kwalifikację, a następnie jest tworzona lista osób uprawnionych do otrzymania pomocy finansowej.
W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy Wnioskodawca po otrzymaniu przelewu środków jako darowizny dla wskazanych przez darczyńcę indywidualnych osób z konkretnie podaną kwotą jest zobowiązany do odprowadzenia podatku do właściwego Urzędu skarbowego...
Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on obowiązku odprowadzenia podatku od przekazanych środków finansowych które stanowić mają darowiznę na ściśle określony cel.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. u. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem m.in. darowizny.
Art. 5 ww. ustawy stanowi, iż obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Natomiast na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje - przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
Według art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 4 902 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej. w myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy do III grupy podatkowej zalicza się innych nabywców w tym osoby w ogóle ze sobą niespokrewnione.
Z kolei zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. ustawy notariusze są płatnikami podatku od darowizny dokonanej w formie aktu notarialnego albo zawartej w tej formie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności lub ugody w tym przedmiocie.
Zatem jak z powyższego wynika płatnikiem podatku od spadków i darowizn jest tylko i wyłącznie notariusz i tylko w ściśle określonym powyższym przepisem zakresie.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca (Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej) ma otrzymać od miejscowego zakładu pracy środki pieniężne z przeznaczeniem na pomoc finansową dla zwolnionych pracowników tego zakładu. Powyższa pomoc skierowana jest również do rodzin ww. pracowników i nastąpi dopiero po przeprowadzeniu procedury udzielenia pomocy określonej w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca, tj. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej z tytułu wypłat ww. darowizn nie będzie zobowiązany do pobrania podatku od spadków i darowizn ponieważ stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy płatnikiem tego podatku jest wyłącznie notariusz.
Ponadto informuje się, że w zakresie konsekwencji podatkowych ciążących na darczyńcy w dniu 29 kwietnia 2010 r. wydane zostało postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPB2/436-36/10-3/MK.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu