Temat interpretacji

sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego z wynajmu składników majątku nie związanych z działalnością gospodarczą

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 kwietnia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 7 kwietnia 2009r.), uzupełnionym w dniu 29 czerwca 2009r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego z wynajmu składników majątku nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2009r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania przychodu uzyskanego z wynajmu składników majątku nie związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też pismem z dnia 15 czerwca 2009r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 29 czerwca 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca aktualnie wynajmuje 9 mieszkań i 3 lokale użytkowe, które to przychody stanowią u niego dochód ze źródeł o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ze zm.). W pierwszym półroczu 2009r. zamierza rozszerzyć wynajem o kampowóz lub przyczepę kempingową. W związku z tym planuje zakupić kampowóz w cenie 180 tys. zł netto lub przyczepę kempingową w cenie 50 tys. zł netto. Nie będą one stanowiły majątku w działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wnioskodawca wskazał, iż:

• prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek,
• przychody z najmu lokali mieszkalnych i użytkowych (stanowiących majątek prywatny) opodatkowane są na zasadach ogólnych wg skali podatkowej,
• przychody z najmu z działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem liniowym 19%,
• w rozumieniu definicji zawartej w art. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest małym podatnikiem.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy przychody z wynajmu kampowozu lub przyczepy kempingowej mogą nie stanowić przychodów z działalności gospodarczej, a przychody z wynajmu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ze zm.)...

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem wnioskodawcy, w związku z tym, iż kampowóz lub przyczepa kempingowa nie będą stanowiły składników majątku związanych z działalnością gospodarczą ich wynajem będzie przychodem ze źródeł zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ze zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zauważyć należy, iż niniejsza interpretacja zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wyłącznie w zakresie zawartego we wniosku ORD-IN pytania nr 1. Ocena stanowiska w zakresie pytania nr 2 zostanie dokonana w odrębnej interpretacji.

Należy przy tym wskazać, iż przedmiotem złożonego wniosku ORD-IN, a tym samym i przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena możliwości zaliczenia do przychodów z najmu i przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (dwóch odrębnych źródeł przychodów), przychodów z wynajmu nieruchomości uzyskiwanych przez podatnika prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) odrębnym źródłem przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

• pozarolnicza działalność gospodarcza,
• najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze

albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Przy czym przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

1. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z powyższych przepisów wynika, iż najem dla celów podatkowych może być traktowany jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy. Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów najmu, ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzeczy w najem.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wynajmu nieruchomości na własny rachunek. Ponadto wynajmuje mieszkania i lokale użytkowe (stanowiące majątek prywatny), a uzyskany przychód zalicza do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca zamierza wynajmować ruchomości w postaci kampowozu lub przyczepy kempingowej.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że nie będący przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej wynajem składników majątkowych nie związanych z tą działalnością gospodarczą, może stanowić odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów. Przychody uzyskiwane z najmu zaliczonego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być opodatkowane zgodnie z wolą podatnika na zasadach ogólnych określonych w ww. ustawie o podatku dochodowym.

Jeśli zatem w istocie przedmiotem najmu będą składniki majątku (ruchomości) nie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, umowy ich najmu nie zostaną zawarte w ramach tej działalności, to wówczas uzyskiwane z tego najmu przychody mogą być uznane za przychody ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zważywszy, iż najem ruchomości nie jest przedmiotem prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach