Temat interpretacji
Czy odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup budynku zaliczyć można do kosztów uzyskania przychodu z najmu?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 05 stycznia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 12 stycznia 2009r.), uzupełnionym w dniu 27 lutego 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu na zakup kamienicy czynszowej (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 4) jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 12 stycznia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m. in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, odsetek od kredytu na zakup kamienicy czynszowej.
Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych. Dlatego też, pismem z dnia 12 lutego 2009r. wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 27 lutego 2009r.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Od 2006r. wnioskodawca jest wraz z żoną (w ramach współwłasności małżeńskiej) właścicielem kamienicy czynszowej zakupionej na kredyt.
Całość ww. nieruchomości jest przeznaczona na wynajem, ponadto nieruchomość posiada 1 lokal użytkowy i kilka lokali mieszkalnych. Budynek jest zabytkiem i w całości był już zamieszkany, o czym świadczą zameldowania osób w lokalach mieszkalnych.
W chwili obecnej lokale mieszkalne nie są wynajmowane, gdyż po poprzednich najemcach należy je odświeżyć, najemcę posiada nadal lokal użytkowy. W najbliższej przyszłości będą również wynajmowane lokale mieszkalne po znalezieniu nowych lokatorów.
Do 31 grudnia 2008r. dochody z najmu opodatkowane były ryczałtem ewidencjonowanym płaconym na jego nazwisko.
Od 01 stycznia 2009r. ww. dochody opodatkowuje w ramach działalności gospodarczej, w zakresie której znajduje się m. in. najem.
Począwszy od 01 stycznia 2009r. zamierza wliczać w koszty swojej działalności gospodarczej amortyzację przedmiotowego budynku, tj. po wcześniejszym wprowadzeniu budynku na stan środków trwałych w swojej działalności (wprowadzenie z dniem 01 stycznia 2009r.).
Do kosztów swojej działalności również od 01 stycznia 2009r. wlicza odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej kamienicy.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż:
- prowadzona działalność jest opodatkowana na zasadach ogólnych w oparciu o książkę przychodów i rozchodów,
- w przedmiotowym budynku nie ma lokali będących odrębnym przedmiotem własności,
- w budynku, lokal użytkowy zajmuje ¼ pow. użytkowej, pozostałe ¾ pow. zajmują lokale mieszkalne i przed nabyciem budynek był wykorzystywany dłużej niż 60 miesięcy.
W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:
Czy odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tego budynku zaliczać może do kosztów uzyskania przychodu z najmu rozliczanego w ramach swojej działalności gospodarczej... (we wniosku pytanie to oznaczono Nr 4)
Zdaniem wnioskodawcy, wydatki na spłatę odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup ww. kamienicy czynszowej przeznaczonej na wynajem wiążą się bezpośrednio z uzyskiwanym przez niego przychodem z najmu. Ponoszenie odsetek jest powodowane uzyskiwaniem przychodów z najmu. W związku z tym odsetki te może w całości zaliczać do kosztów uzyskania przychodu z najmu w ramach działalności gospodarczej, którą prowadzi.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.
W świetle treści cyt. powyżej art. 22 ust. 1 ww. ustawy, aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien spełniać łącznie następujące warunki:
- pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
- nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
- być właściwie udokumentowany.
Generalnie przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie poniesione racjonalnie uzasadnione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami.
Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu każdorazowo spoczywa na podatniku.
Natomiast zgodnie z przepisem art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008r.), nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Od 01 stycznia 2009r. ww. przepis brzmi: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:
- pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki (kredytu) zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),
- pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.
W myśl art. 23 ust. 1 pkt 32 tej ustawy, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
Jak zatem wynika z powyższego, warunkiem uznania za koszt uzyskania przychodów, odsetek od kredytu jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego między zaciągniętym kredytem, a przychodem z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 22 ust. 1 tej ustawy oraz fakt ich zapłacenia.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika m. in., iż wnioskodawca jest wraz z żoną (w ramach współwłasności małżeńskiej) właścicielem zakupionej na kredyt, kamienicy czynszowej, będącej środkiem trwałym prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
Mając powyższe na względzie, jak również fakt, iż wnioskodawca w dniu 1 stycznia 2009r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej i w dacie tej uznał nabyty uprzednio (w 2006r. wraz z żoną) budynek za środek trwały w tej działalności, stwierdzić należy, iż odsetki od kredytu hipotecznego przeznaczonego na sfinansowanie nabycia ww. budynku zapłacone po dacie jego wprowadzenia do ewidencji środków trwałych stanowić będą bezpośrednio koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach