Temat interpretacji
w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z obsługą prawną prowadzoną przez kancelarię adwokacką współmałżonka i opłat komorniczych uiszczonych na rzecz Komornika Sądowego oraz momentu i sposobu zaewidencjonowania tych wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2009r. (data wpływu do tut. Biura 21 lipca 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z obsługą prawną prowadzoną przez kancelarię adwokacką współmałżonka i opłat komorniczych uiszczonych na rzecz Komornika Sądowego oraz momentu i sposobu zaewidencjonowania tych wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 21 lipca 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków związanych z obsługą prawną prowadzoną przez kancelarię adwokacką współmałżonka i opłat komorniczych uiszczonych na rzecz Komornika Sądowego oraz momentu i sposobu zaewidencjonowania tych wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Podstawową kategorią przychodów uzyskiwanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawczynię, zarejestrowanej pod nazwą Wynajem lokali mieszkalnych i użytkowych () w ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta, są przychody uzyskiwane w wyniku realizacji umów najmu zarówno lokali mieszkalnych, jak i lokali użytkowych, będących składnikami majątku wspólnego małżonków. W małżeństwie obowiązuje ustawowa małżeńska wspólnota majątkowa. Dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są w podatku dochodowym od osób fizycznych, na zasadach ogólnych, a koszty ewidencjonowane są tzw. metodą kasową, a za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się, co do zasady dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu - art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wśród lokali mieszkalnych, które są przedmiotem najmu znajdują się i takie, które lokatorzy, mimo prawomocnego wyroku sądu w sprawie wygaśnięcia umowy najmu, zajmują bezumownie, nie uiszczając jakichkolwiek opłat z tego tytułu. Aby móc realizować swe cele gospodarcze i uprawnienia w zakresie prawa cywilnego, wnioskodawczyni wykonała szereg czynności, zmierzających do przywrócenia stanu zgodnego z prawem w tym zakresie, czyli uzyskania prawa do dysponowania tymi lokalami.
Wśród czynności podjętych w tym zakresie należy wymienić:
- zlecenie podjęcia czynności prawnych kancelarii adwokackiej, prowadzonej przez małżonka wnioskodawczyni, zmierzających do przywrócenia prawa do dysponowania lokalami,
- zlecenie dokonania eksmisji z ww. lokali Komornikowi Sądowemu.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy wydatki na usługi prawne świadczone przez kancelarię małżonka wnioskodawczyni oraz koszty opłat komorniczych, poniesione w celu uzyskania prawa do dysponowania lokalami zgodnie z ich przeznaczeniem, czyli uzyskania możliwości pozyskiwania z ich najmu przychodów, stanowią koszty uzyskania przychodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej...
Zdaniem wnioskodawczyni, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000r. nr 14 poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.
Zgodnie z wielokrotnymi rozstrzygnięciami Sądów Administracyjnych regułą tę należy rozpatrywać w oparciu o łączne spełnienie dwóch warunków:
- pozytywnego koszt winien być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów oraz
- negatywnego koszt ów nie może być wymieniony w art. 23 tej ustawy.
Rozważając warunek pozytywny, czyli: czy wydatki poniesione na odzyskanie prawa do swobodnego dysponowania lokalami będącymi podstawową substancją generującą przychód w prowadzonej działalności gospodarczej został poniesiony w celu zabezpieczenia źródła przychodów, stwierdzić należy, iż warunek ten został spełniony. Zaniechanie wykonania tych czynności z całą pewnością skutkowałoby bowiem utratą możliwości uzyskania przychodów w tej części z tego źródła, a zatem przeczyłoby podstawowej funkcji prowadzenia działalności gospodarczej, określonej w definicji zawartej w art. 5a pkt 6 ww. ustawy o podatku dochodowym tj. faktowi, że działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza posiada charakter zarobkowy.
Odnosząc się do warunku negatywnego, czyli sprawdzenia, czy stosownie do postanowień art. 23 ww. ustawy, wydatki te nie zostały wyłączone z kategorii kosztów uzyskania przychodów, należy rozważyć zapis wynikający z art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy stanowiący, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci. Powyższe należy rozpatrzyć w kontekście zlecenia czynności prawnych kancelarii adwokackiej prowadzonej przez małżonka wnioskodawczyni, zmierzających do przywrócenia prawa do dysponowania lokalami.
W opinii wnioskodawczyni ustawodawca świadomie użył sformułowania pracy własnej aby odróżnić sytuację, w której praca wykonywana jest w oparciu o bezpośrednie jej świadczenie np. stosunek pracy, czy działalność wykonywana osobiście, od sytuacji kiedy spośród podmiotów gospodarczych, funkcjonujących na rynku należałoby eliminować te w ramach których pracę mogłaby świadczyć osoba blisko spokrewniona z podatnikiem. Jak wskazuje - jej małżonek w ramach kancelarii adwokackiej zatrudnia pracowników, a zakres zlecenia nie odbiega od zwyczajowo świadczonych przez jego kancelarię. Dlatego też, jak twierdzi z całą pewnością nie można w tym przypadku mówić o pracy własnej, a inna interpretacja tego przepisu prowadziłaby do absurdalnego eliminowania ze względów ekonomicznych spośród potencjalnych kooperantów firm, których właścicielami, pracownikami są osoby blisko spokrewnione z podatnikiem.
W podsumowaniu wskazano, iż wszelkie wydatki poniesione w celu przywrócenia możliwości uzyskania przychodu z tytułu najmu lokali w tym i te określone w pytaniu należy uznać za koszt uzyskania przychodów i ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, w kolumnie 13 (pozostałe wydatki) z datą poniesienia wydatku - opłaty komornicze oraz z datą wystawienia faktury VAT koszty obsługi prawnej.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawczyni.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Nadmienić należy, iż w myśl art. 22 ust. 6b ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6 (tj. prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów), z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Na gruncie przedmiotowej sprawy przepis powyższy, znajduje również zastosowanie do wskazanych we wniosku opłat komorniczych, co oznacza, iż winny one zostać ujęte w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów w dniu wystawienia dowodu, którym opłaty te zostaną stwierdzone.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach