Temat interpretacji

Czy regulowanie zobowiązań wierzyciela dostawcy Wnioskodawcy i potrącanie tych kwot z zobowiązań z tytułu dostaw dla Wnioskodawcy podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2013 r. (data wpływu do tut. Biura 02 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wskazanego we wniosku sposobu regulowania zobowiązań pieniężnych - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 02 lipca 2013 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych skutków podatkowych wskazanego we wniosku sposobu regulowania zobowiązań pieniężnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (spółka z o.o.) jest producentem materacy. Firmy A i B są producentami komponentów do ich wytwarzania. Firma A jest podmiotem zależnym od Wnioskodawcy (Wnioskodawca posiada 95 % udziałów w kapitale podstawowym). Firma A sprzedaje swoje wyroby firmie B. Firma B tworzy półfabrykaty, które sprzedaje Wnioskodawcy.

Ze względu na okresowe problemy finansowe firmy B, Wnioskodawca zaproponował firmom A i B następujący sposób zapłaty zobowiązań. Wnioskodawca będzie płacił na konto firmy A za faktury wystawione mu przez firmę B. Firma B będzie uznawała zapłaty określone w zdaniu poprzednim, jako zapłaty za faktury firmy B wystawione na Wnioskodawcę za sprzedane półfabrykaty. Firma B będzie informowała firmę A na pokrycie jakich zobowiązań zaliczyć otrzymane od Wnioskodawcy środki pieniężne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy regulowanie zobowiązań wierzyciela dostawcy Wnioskodawcy i potrącanie tych kwot z zobowiązań z tytułu dostaw dla Wnioskodawcy, jest objęte przepisami ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych...

Wnioskodawca uważa, że regulując swoje zobowiązania w sposób opisany w niniejszym wniosku, nie dokona żadnej z czynności, o których mowa w art. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, a tym samym nie dojdzie do powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

• umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
• umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
• umowy darowizny w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
• umowy dożywocia,
• umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności w części dotyczącej spłat lub dopłat,
• ustanowienie hipoteki,
• ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
• umowy depozytu nieprawidłowego,
• umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie ustawowe wyliczenie zostało wzmocnione zasadą, zgodnie z którą o kwalifikacji określonej czynności prawnej, a w konsekwencji o jej podleganiu opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikacje pod względem prawnym.

Szczegółowe określenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest spółką z o.o. i producentem materacy. Firmy A i B są producentami komponentów do ich wytwarzania. Firma A jest podmiotem zależnym od Wnioskodawcy (Wnioskodawca posiada 95 % udziałów w kapitale podstawowym). Firma A sprzedaje swoje wyroby firmie B. Firma B tworzy półfabrykaty, które sprzedaje Wnioskodawcy. Ze względu na okresowe problemy finansowe firmy B, Wnioskodawca zaproponował firmom A i B sposób zapłaty zobowiązań polegający na tym, że Wnioskodawca będzie płacił na konto firmy A za faktury wystawione mu przez firmę B. Firma B będzie uznawała zapłaty dokonane przez Wnioskodawcę na konto firmy A, jako zapłaty za swoje faktury, wystawione na Wnioskodawcę za sprzedane półfabrykaty. Firma B będzie informowała firmę A na pokrycie jakich zobowiązań zaliczyć otrzymane od Wnioskodawcy środki pieniężne.

Jak już wspomniano powyżej, katalog czynności cywilnoprawnych, ujęty w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych ma charakter zamknięty. Zatem czynności cywilnoprawne, które nie zostały w nim wymienione w sposób wyraźny, nie podlegają opodatkowaniu omawianym podatkiem.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że zawarcie przez Wnioskodawcę umowy określającej sposób regulowania zobowiązań wierzyciela dostawcy Wnioskodawcy i potrącania tych kwot z zobowiązań z tytułu dostaw dla Wnioskodawcy, a więc sposobu regulowania zobowiązań pieniężnych, nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jako podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym umowa ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, bowiem nie mieści się w katalogu czynności ściśle wymienionych we wskazanym przepisie.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Wniosek ORD-IN (PDF)

Treść w pliku PDF 629 kB

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach