Temat interpretacji
Czy Spółka udzielając pożyczki jest zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 10 grudnia 2015 r. (data wpływu do Organu 18 grudnia 2015 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych udzielenia pożyczki jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 18 grudnia 2015 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych udzielenia pożyczki.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie żeglugi międzynarodowej. Spółka posiada środki finansowe gromadzone na rachunkach bankowych. Są to środki pochodzące ze sprzedaży usług, a także ze sprzedaży środków trwałych i innych aktywów. Specyfika prowadzonej działalności wymaga od Spółki posiadania rezerw finansowych na remonty i naprawy taboru pływającego okresowego i nadzwyczajnego na skutek zdarzeń atmosferycznych i innych.
W okresach dobrej koniunktury Spółka gromadzi środki finansowe na nieprzewidziane zdarzenia gospodarcze i na okresowe koszty działalności. Środki finansowe gromadzone są na rachunkach bankowych, które są nisko oprocentowane, a obecnie oprocentowanie jest praktycznie ujemne.
W związku z powyższym Spółka musi podejmować działania w celu zabezpieczenia swojego majątku. Spółka podjęła decyzję o prowadzeniu działalności finansowej polegającej na udzielaniu pożyczek podmiotom gospodarczym mającym dużą wiarygodność.
Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Spółka udzieliła pożyczki podmiotowi zagranicznemu w wysokości 400.000,00 (czterysta tysięcy) Euro.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy, począwszy od pierwszej pożyczki, Spółka jest zwolniona od podatku od czynności cywilnoprawnych...
Spółka będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług stoi na stanowisku, że zarówno udzielona przez Spółkę pożyczka jak i odsetki od tej pożyczki nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ponieważ zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych świadczone usługi (udzielanie pożyczek) nie podlegają podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona od podatku, a wyjątki nie dotyczą umów pożyczek.
Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od towarów i usług, zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie przez właściwego w tym zakresie Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy.
Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 626, ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Jak z powyższego wynika umowa pożyczki, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:
- opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
- zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:
- umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
- umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
Jednocześnie, stosownie do art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie pożyczki, na biorącym pożyczkę.
Skoro zatem Wnioskodawca jest podmiotem udzielającym pożyczki (pożyczkodawcą) a nie podmiotem biorącym pożyczkę, to stosownie do treści wskazanego powyżej art. 4 pkt 7 cyt. ustawy w przedstawionym stanie faktycznym na Wnioskodawcy w ogóle nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż przy umowie pożyczki obowiązek podatkowy ciąży wyłącznie na biorącym pożyczkę.
Wnioskodawca tym samym nie korzysta ze wskazanego we wniosku wyłączenia z opodatkowania. Nie można też rozważać czy Spółka jest zwolniona z opodatkowania, bo takie rozważania byłyby zasadne tylko wówczas, gdyby Spółka była podatnikiem podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawartych umów pożyczek.
Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że ze stanowiskiem Wnioskodawcy nie można się zgodzić, bowiem podstawą do braku obciążenia go podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawartej umowy nie jest przepis art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych lecz art. 4 pkt 7 tej ustawy.
Powyższe oznacza, iż z tytułu udzielonej pożyczki jak i związanych z nią odsetek na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnych, jednakże z innych przyczyn niż wskazał Wnioskodawca i dlatego też w przedmiotowej sprawie stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach