Temat interpretacji

Czy wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci oddziału spółki z o.o. do nowo powołanej spółki celowej będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 stycznia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 09 lutego 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia wkładu do nowo powstałej spółki celowej - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 09 lutego 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych wniesienia wkładu do nowo powstałej spółki celowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (spółka z o.o.) prowadzi działalność w zakresie wynajmu powierzchni biurowej i komercyjnej (działalność w zakresie wynajmu) oraz dodatkowo do stycznia 2009r. prowadził działalność w zakresie handlu meblami (działalność handlowa).

W skład majątku wnioskodawcy wchodzi m.in. własność zabudowanej nieruchomości gruntowej. Nieruchomość w momencie nabycia zabudowana była budynkiem o charakterze komercyjnym wykorzystywanym w zakresie wynajmu powierzchni komercyjnej i biurowej oraz terenu pod powierzchnię reklamową. Po nabyciu wnioskodawca nadal prowadził powyższą działalność wykorzystując nieruchomość, a sama nieruchomość wprowadzona została do ewidencji środków trwałych wnioskodawcy. W chwili obecnej wnioskodawca prowadzi ewidencję księgową w sposób umożliwiający ustalenie wyniku finansowego prowadzonej na nieruchomości działalności w zakresie wynajmu. Wnioskodawca założył odrębny rachunek bankowy służący prowadzeniu rozliczeń związanych z nieruchomością. W strukturze przedsiębiorstwa wnioskodawcy została wyodrębniona komórka organizacyjna odpowiadająca za działalność prowadzoną na nieruchomości, w tym osoba sprawująca nadzór nad tą działalnością.

W chwili obecnej wnioskodawca prowadzi prace budowlane mające na celu rozbudowę ww. budynku. Celem prowadzonych prac jest zwiększenie powierzchni budynku przeznaczonej do wynajmu. Spółka jest ponadto stroną umowy o ochronę fizyczną nieruchomości a także stroną umów o dostawę mediów.

W chwili obecnej wnioskodawca planuje wniesienie nieruchomości do nowo powołanej spółki celowej, działającej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Na pokrycie udziału w kapitale zakładowym spółki celowej, wnioskodawca planuje wnieść:

• prawo własności nieruchomości wraz z usytuowanymi na niej budynkami i budowlami oraz innymi częściami składowymi,
• prawo własności innych składników majątku wnioskodawcy usytuowanych na nieruchomości, związanych z prowadzoną na niej działalnością, takich jak wyposażenie, urządzenia i inne ruchomości,
• dokumentację związaną z prowadzoną na nieruchomości działalnością gospodarczą oraz inwestycyjną,
• środki pieniężne w kasie oraz na wyodrębnionym rachunku bankowym,
• prawa majątkowe wypracowane w ramach prowadzonej na nieruchomości działalności gospodarczej.

Wnioskodawca zamierza ponadto przenieść na spółkę celową wszelkie prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów związanych z działalnością prowadzoną na nieruchomości (w tym m.in. z tytułu umów najmu terenu pod powierzchnię reklamową, dzierżawy powierzchni komercyjnej, umowy o ochronę nieruchomości, o dostawę mediów, wykonanie robót budowlanych) oraz wszelkie należności i zobowiązania związane z tą działalnością.

Wobec faktu, iż zobowiązania nie mogą być przedmiotem aportu ze względu na konieczność zachowania wymogów określonych w art. 519 Kodeksu cywilnego, ich przeniesienie zostanie dokonane odrębną czynnością prawną. Czynność ta będzie pozostawać w ścisłym związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki celowej. W ramach tej czynności wnioskodawca przeniesie na spółkę celową wszelkie zobowiązania związane z nieruchomością.

Pracownicy wnioskodawcy, których zakres obowiązków obejmuje czynności wykonywane w ramach działalności prowadzonej na nieruchomości staną się na mocy art. 231 Kodeksu pracy, pracownikami spółki celowej.

Spółka celowa kontynuować będzie prowadzenie na nieruchomości działalności w zakresie wynajmu. Celem bowiem wniesienia nieruchomości do spółki celowej jest kontynuacja przez nią działalności związanej z nieruchomością dotychczas prowadzonej przez wnioskodawcę, poprzez wstąpienie w miejsce wnioskodawcy w związane z nieruchomością umowy najmu, dostawy mediów oraz ochrony.

Także wnioskodawca, po dokonaniu ww. wkładu będzie kontynuować swą dotychczasową działalność w zakresie wynajmu oraz handlu w oparciu o pozostałe składniki majątkowe, w tym inne nieruchomości.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym wniesienie do spółki celowej wkładu w postaci wskazanej w zdarzeniu przyszłym stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych...

Zdaniem wnioskodawcy, wniesienie opisanego w pytaniu wkładu niepieniężnego nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Uzasadniając swoje stanowisko, wnioskodawca powołał się na art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwszy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i Dyrektywę Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008r. dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału oraz wskazał, iż wobec braku definicji legalnej pojęcia oddział, użytego w przytoczonym przepisie, w jego interpretacji należy, w opinii wnioskodawcy, odwołać się do uregulowań źródłowych funkcjonujących w prawie wspólnotowym.

Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z treścią art. 4 Dyrektywy 2008/7 za wkłady kapitałowe nie uważa się m.in. przeniesienia przez spółkę kapitałową wszystkich swoich aktywów i pasywów, lub jednego bądź więcej oddziałów do jednej lub więcej spółek kapitałowych, pod warunkiem, że rekompensata obejmuje przynajmniej częściowo papiery wartościowe reprezentujące kapitał spółki przejmującej. Użytemu w polskiej wersji językowej art. 4 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2008/7 określeniu oddział odpowiada w angielskiej wersji językowej sformułowanie branch of activity.

Wnioskodawca przytoczył również orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zawarte w wyrokach: z dnia 13 grudnia 1991r. nr C-164/90 oraz z dnia 13 października 1992r. nr C-50/91 interpretujących postanowienia Dyrektywy nr 69/335. W opinii wnioskodawcy, orzeczenia te wskazują, iż sformułowanie oddział użyte w art. 4 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2008/7/WE interpretować należy jako zespół składników majątkowych (zarówno aktywów jak i pasywów) zdolny do prowadzenia działalności gospodarczej, a zatem w sposób zbliżony do pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Następnie wnioskodawca powołał się i przytoczył definicję oddziału zawartą w polskiej wersji językowej Dyrektywy Rady z dnia 23 lipca 1990r. nr 90/434/EWG, wskazując, iż sformułowanie branch of activity, w polskiej wersji językowej tej Dyrektywy przetłumaczono jako oddział. Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt i Dyrektywy 90/434 oznacza ono wszystkie aktywa i pasywa części spółki, która z organizacyjnego punktu widzenia stanowi niezależną jednostkę gospodarczą, to znaczy podmiot, który jest w stanie funkcjonować za pomocą własnych środków. W opinii wnioskodawcy, nacisk położony w przytoczonej definicji na przedmiotowy i jednocześnie organizacyjny i funkcjonalny aspekt oddziału wskazuje, iż pojęcie to zbliżone jest do pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Według wnioskodawcy, wymienione składniki majątkowe stanowią w ramach przedsiębiorstwa wnioskodawcy wyodrębniona organizacyjnie i finansowo całość, służącą na prowadzeniu na nieruchomości działalności w zakresie wynajmu, która będzie kontynuowana przez spółkę celową w oparciu o ten zespół składników majątkowych. W opinii wnioskodawcy, przedmiotem wkładu niepieniężnego będą zatem aktywa i pasywa, które z organizacyjnego punktu widzenia stanowią niezależną jednostkę gospodarczą, tj. podmiot, który jest w stanie funkcjonować za pomocą własnych środków.

Zdaniem wnioskodawcy, w świetle przedstawionej interpretacji pojęcia oddziału, spełnione są zatem przesłanki uznania, iż wniesienie opisanego w zdarzeniu przyszłym wkładu niepieniężnego do spółki celowej stanowić będzie wniesienie oddziału w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwszy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w konsekwencji stanowić będzie czynność wyłączoną od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje.

Czynność wniesienia wkładu niepieniężnego nie mieści się w zamkniętym katalogu czynności objętych podatkiem od czynności cywilnoprawnych zawartym w art. 1 ustawy z dnia 09 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007r., Nr 68 poz. 450 ze zm.). Należy jednak zauważyć, iż czynność wniesienia wkładu niepieniężnego jest czynnością wtórną do faktu zwiększenia majątku spółki i jest konsekwencją zawarcia lub zmiany umowy spółki.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) oraz art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają umowy spółki oraz ich zmiany, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w przypadku umowy spółki kapitałowej za zmianę umowy uważa się podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłaty. Zgodnie z tym przepisem zwiększenie majątku może nastąpić zarówno w formie pieniężnej jak i w formie aportu, przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie przesądzają o formie dokonania tego zwiększenia.

Stosownie do art. 1 ust. 5 pkt 2 ww. ustawy umowa spółki kapitałowej oraz jej zmiana podlega podatkowi, jeżeli w chwili dokonania czynności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej znajduje się:

1. rzeczywisty ośrodek zarządzania albo
2. siedziba tej spółki jeżeli jej rzeczywisty ośrodek zarządzania nie znajduje się na terytorium innego państwa członkowskiego.

Z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej, czyli z chwilą zawarcia umowy spółki. Podstawę opodatkowania przy zawarciu umowy spółki stanowi wartość kapitału zakładowego (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy podstawę opodatkowania przy podwyższeniu kapitału zakładowego stanowi wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy.

Stosownie do uregulowań art. 6 ust. 9 cyt. ustawy, od podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1 pkt 8, odlicza się:

1. kwotę wynagrodzenia wraz z podatkiem od towarów i usług, pobraną przez notariusza za sporządzenie aktu notarialnego umowy spółki albo jej zmiany, jeżeli powoduje ona zwiększenie majątku spółki albo podwyższenie kapitału zakładowego;
2. opłatę sądową związaną z wpisem spółki do rejestru przedsiębiorców lub zmianą wpisu w tym rejestrze dotyczącą wkładu do spółki albo kapitału zakładowego;
3. opłatę za zamieszczenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym ogłoszenia o wpisach, o których mowa w pkt 2.

Stawka podatku od umowy spółki wynosi 0,5% (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych).

Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwszy nie podlegają podatkowi umowy spółki i ich zmiany związane z wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje, oddziału spółki kapitałowej.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w strukturze przedsiębiorstwa wnioskodawcy została wyodrębniona komórka organizacyjna odpowiadająca za działalność prowadzoną na nieruchomości wchodzącej w skład majątku wnioskodawcy. Wnioskodawca zamierza dokonać wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości do nowo powołanej spółki celowej, działającej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem wnioskodawcy, wniesienie ww. wkładu niepieniężnego nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W opinii wnioskodawcy, wniesienie przedmiotowego wkładu niepieniężnego do spółki celowej stanowić będzie wniesienie oddziału w rozumieniu art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwszy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a w konsekwencji stanowić będzie czynność wyłączoną od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

W związku z powyższym, wyjaśnia się, że przepis art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych został wprowadzony ustawą z dnia 07 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 209, poz. 1319), która weszła w życie z dniem 01 stycznia 2009r. Celem tej zmiany było dostosowanie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania kapitału w spółkach kapitałowych do obowiązującego prawa Unii Europejskiej. W nowelizacji wdrożono postanowienia Dyrektywy Rady Nr 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. UE L 46 z dnia 21 lutego 2008r., s.11). Dyrektywa ta zastąpiła Dyrektywę Rady z dnia 17 lipca 1969r. Nr 69/335/EWG dotyczącą podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. UE 249 z dnia 03 października 1969r., s.25) oraz jej zmiany. Nowy akt wspólnotowy uprościł i uporządkował prawo Unii Europejskiej w materii opodatkowania kapitału w spółkach kapitałowych. Wprowadził korzystne regulacje dla spółek kapitałowych, przez ograniczenie katalogu czynności podlegających podatkowi kapitałowemu.

Zgodnie z powyższym, w celu zapewnienia zgodności polskich przepisów z prawem Unii Europejskiej, wprowadzając przepis art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zrealizowano wyłączenie z opodatkowania czynności związanych z przenoszeniem aktywów i pasywów w spółkach kapitałowych, będących w świetle dyrektywy działaniami restrukturyzacyjnymi obligatoryjnie nie podlegającymi podatkowi kapitałowemu. Za działania restrukturyzacyjne zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 pkt a) Dyrektywy Nr 2008/7/WE uznaje się przeniesienie przez jedną lub kilka spółek kapitałowych wszystkich swoich aktywów i pasywów, lub jednego bądź więcej oddziałów do jednej lub więcej spółek kapitałowych, które są w trakcie tworzenia lub już istnieją, pod warunkiem że rekompensata obejmuje przynajmniej częściowo papiery wartościowe reprezentujące kapitał spółki przejmującej.

Jak z powyższego wynika, zgodnie z postanowieniami Dyrektywy, działaniami restrukturyzacyjnymi jest m.in. przeniesienie przez spółkę kapitałową oddziału do innej spółki. Pojęcie oddziału spółki kapitałowej nie zostało jednak zdefiniowane ani w powyższej Dyrektywie, ani w znowelizowanej ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Należy zatem zaznaczyć, iż to, że przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zostały dostosowane do przepisów prawa unijnego, nie oznacza, iż prawa i obowiązki podatkowe podatnika powinny być kształtowane z pominięciem przepisów prawa wewnętrznego.

Skoro zarówno w cyt. Dyrektywie, jak i powołanej ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych brak jest legalnej definicji pojęcia oddział spółki, to koniecznym jest sięgnięcie do wykładni systemowej zewnętrznej polskiego ustawodawstwa. Podkreślić bowiem należy, że inne akty prawne prawa podatkowego również takiej definicji nie posiadają. W tym miejscu należy zauważyć, że w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych oraz w ustawie o podatku od towarów i usług ustawodawca posługuje się jedynie definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa. To jednakże nie oznacza, że to pojęcie należy utożsamiać z pojęciem oddziału.

Polski ustawodawca dokonał definicji pojęcia oddziału w art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 02 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem oddziałem jest wyodrębniona i samodzielna organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Jako typowy przykład oddziału spełniającego powyższe kryteria można wskazać oddział banku, instytucji finansowej czy spółki handlowej. Przy czym, ustawodawstwo polskie dla podmiotów podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego, a takim jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, stawia wymóg zarejestrowania oddziału jeżeli taki istnieje w tymże Rejestrze.

Zgodnie bowiem z treścią art. 38 pkt 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz. U. z 2007r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.) w dziale 1 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się następujące dane dla każdego podmiotu:

1. nazwę lub firmę, pod którą działa,
2. oznaczenie jego formy prawnej,
3. jego siedzibę i adres,
4. jeżeli podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców posiada oddziały - także ich siedziby i adresy,
5. oznaczenie jego poprzedniego numeru rejestru sądowego lub numeru w ewidencji działalności gospodarczej,
6. jeżeli podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców utworzony został w wyniku przekształcenia lub podziału innego podmiotu albo połączenia innych podmiotów, zamieszcza się w tym rejestrze wzmiankę o sposobie powstania podmiotu, a także oznaczenia poprzednich numerów rejestru. Jeżeli podmiot wpisany do rejestru przedsiębiorców utworzony został w wyniku koncentracji innych podmiotów, zamieszcza się w tym rejestrze także oznaczenie poprzednich numerów tego rejestru oraz numer i datę decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zgodzie na dokonanie koncentracji, wydanej zgodnie z przepisami o ochronie konkurencji i konsumentów,
7. wzmiankę o wykonywaniu działalności gospodarczej z innymi podmiotami na podstawie umowy spółki cywilnej,
8. numer NIP.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego nie wynika, żeby część przedsiębiorstwa, kierowana wyodrębnioną komórką organizacyjną, odpowiadająca za działalność prowadzoną na nieruchomości wchodzącej w skład majątku wnioskodawcy i będąca przedmiotem wkładu do spółki celowej, stanowiła część spółki kapitałowej wnioskodawcy zarejestrowanej jako oddział w Krajowym Rejestrze Sądowym. Tym samym nie jest spełniony warunek do uznania ww. komórki organizacyjnej za oddział spółki kapitałowej i spełnienia przesłanki do wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, na podstawie art. 2 pkt 6 lit. c) tiret pierwszy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Należy bowiem podkreślić, iż wbrew temu co twierdzi wnioskodawca, brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do utożsamiania definicji oddziału spółki z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Gdyby bowiem ustawodawca chciał zrównać oba te pojęcia, to postawiłby między nimi znak równości, czy to przez wskazanie, że pod pojęciem oddziału należy rozumieć zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu np. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych czy też wprost w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych wskazałby definicję oddziału odpowiadającą definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Skoro tego nie uczynił, to domniemanie, że są to te same pojęcia jest bezzasadne i bezpodstawne. Należy tutaj przytoczyć utrwaloną i obowiązującą w orzecznictwie zasadę, że wszelkie ulgi, zwolnienia, wyłączenia podatkowe należy stosować ściśle, zgodnie z literą prawa, bez stosowania jakichkolwiek prób domniemania.

Nie zasługuje również na uwagę twierdzenie wnioskodawcy, że definicji pojęcia (w tym przypadku oddziału), wprowadzonego do polskiego ustawodawstwa przepisami unijnymi, należy doszukiwać się w innych aktach prawnych prawa unijnego niż przepis, który nakazał wprowadzić rozwiązania unijne na grunt prawodawstwa państwa członkowskiego. Skoro Dyrektywa 2008/7/WE, na podstawie której wprowadzono omawiany zapis art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie zawiera takiego odesłania, jak również odesłania tego nie zawiera sama ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych, to jedynie słusznym jest posłużenie się tym pojęciem w rozumieniu uregulowań ustawodawstwa krajowego.

Bezzasadne jest także twierdzenie wnioskodawcy, że definicji sformułowania oddział należy dokonać na podstawie orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości interpretującego postanowienia Dyrektywy Nr 69/335, uchylonej wyżej powołaną Dyrektywą Nr 2008/7/WE. Z postanowienia art. 16 zdania drugiego Dyrektywy Nr 2008/7/WE wynika, że odesłania do uchylonej Dyrektywy traktuje się jako odesłania do niniejszej Dyrektywy i odczytuje się je zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku III. Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie czyni odesłania do Dyrektywy Nr 69/335, jak również sama Dyrektywa Nr 2008/7/WE nie czyni odesłania do Dyrektywy Nr 69/335 w kwestii definicji oddziału spółki kapitałowej.

W świetle powyższego, stanowisko wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach