Temat interpretacji

Decyzja

Na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn.zm.), po rozpatrzeniu zażalenia Spółka z o.o. w likwidacji na postanowienie Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2005r. Nr DP/P1/423-0061/05/AP dotyczące udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego

• uznając, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie utrzymuje się w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 27 kwietnia 2005r. Spółka z o.o. w likwidacji zwróciła się z wnioskiem do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że na mocy decyzji Ministra Finansów z dnia 21 października 1993r. Spółce z o.o. zaniechano poboru podatku dochodowego od osób prawnych w kwocie będącej równowartością w złotych 5.529.642 USD. Podatnik w latach 1996-1998 i w 2001r. korzystał z zaniechania, jednak nie wyczerpał całej kwoty podatku objętej tym zaniechaniem. W dniu 22 marca 2005r. Walne Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło uchwałę o likwidacji Spółki.

Zdaniem Wnioskodawcy był on zobowiązany do samoobliczania podatku, z pobrania którego Skarb Państwa zrezygnował. Jeśli więc Spółka w wyniku postawienia jej w stan likwidacji traci prawo do stosowania w/w zaniechania, to powstaje u niej zaległość podatkowa począwszy od daty złożenia zeznania podatkowego za rok, w którym skorzystała z prawa do ulgi. W związku z tym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zaległość podatkowa za lata 1996-1998 - mając na uwadze art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej - uległa przedawnieniu, zaś za 2001r. Spółka zobowiązana jest do zapłaty zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę od zaległości podatkowej liczonymi od kwot i terminów wpłacania zaliczek za poszczególne miesiące 2001r. oraz liczonymi odpowiednio od łącznej kwoty podatku jaka winna być wykazana w zeznaniu rocznym składanym do dnia 31 marca 2002r.

Postanowieniem z dnia 20 lipca 2005r. Nr DP/P1/423-0061/05/AP Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że w przedstawionym stanie faktycznym stanowisko Spółki jest nieprawidłowe.

Podatnik, korzystając z przysługującego prawa, złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie:

• art. 21, art. 51, art. 70, art. 258 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 339 Ordynacji podatkowej;
• art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. o spółkach z udziałem zagranicznym;
• art. 25 i art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Spółki Naczelnik Urzędu Skarbowego pominął kwestie proceduralne związane z utratą ulgi w podatku dochodowym, tj. konieczność "wycofania" z obrotu prawnego decyzji Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego. Dopiero po "wycofaniu" tej decyzji można - zdaniem Spółki - "mówić precyzyjnie o obowiązkach wynikających z takiego wycofania".

Jednocześnie według Podatnika decyzja stwierdzająca wygaśnięcie decyzji o zaniechaniu poboru podatku - zgodnie z art. 258 § 3 Ordynacji podatkowej - wywołuje skutki prawne z mocą wsteczną. Skoro zaś Spółka nie dopełniła wszystkich warunków uprawniających do w/w zaniechania, to powinna zapłacić podatek dochodowy począwszy od dnia 21 października 1993r., tj. od dnia wydania decyzji Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku. Ponieważ podatek ten nie został zapłacony, inne skutki prawne braku tej zapłaty także powinny być rozpatrywane wstecznie. Dotyczy to terminu płatności podatku, zaliczek na podatek, zaległości podatkowej, odsetek za zwłokę, a także terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Ponadto Podatnik wskazał, że w wydanym postanowieniu znajdują się również inne "błędy", np. rozbieżne określenie momentu powstania obowiązku podatkowego (raz w dacie otwarcia likwidacji Spółki, innym razem wcześniej, bowiem "Spółka była zobowiązana do składania deklaracji"), utożsamienie obowiązku podatkowego z zobowiązaniem podatkowym i faktyczną zapłatą podatku, co pozostaje w sprzeczności ze stwierdzeniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, że "obowiązek zapłaty podatku powstaje w dacie otwarcia likwidacji". Błędne jest też - zdaniem Spółki - twierdzenie, że w przedmiotowej sprawie "obowiązek powstał, a nie powstało zobowiązanie podatkowe".

Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku po rozpatrzeniu zarzutów tego zażalenia stwierdza, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz.U. Nr 60, poz. 253 z późn. zm.) - uchylonej z dniem 1 kwietnia 2002r. - Minister Finansów, po uzyskaniu pozytywnej opinii właściwego ministra, może zwolnić spółkę od podatku dochodowego, gdy:

1. wkłady podmiotów zagranicznych do kapitału zakładowego (akcyjnego) spółki przekraczają równowartość dwóch milionów ECU ustaloną przy zastosowaniu kursu kupna walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia zawiązania umowy spółki bądź objęcia udziałów lub akcji przez podmioty zagraniczne, a ponadto
2. działalność gospodarcza spółki w szczególności:

a) prowadzona będzie w rejonach o szczególnym zagrożeniu wysokim bezrobociem strukturalnym lub
b) zapewni wdrożenie nowych rozwiązań technologicznych w gospodarce narodowej, lub
c) umożliwi sprzedaż towarów i usług na eksport co najmniej w 20% ogólnej wartości sprzedaży.

Stosownie do treści art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. Minister Finansów może określić warunki zwolnienia albo z ważnych względów gospodarczych odmówić zwolnienia.

W myśl art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. jeżeli w okresie korzystania przez spółkę ze zwolnienia od podatku dochodowego oraz w okresie 2 lat od upływu okresu zwolnienia następuje otwarcie likwidacji spółki lub obniżenie jej kapitału zakładowego (akcyjnego), spółka jest obowiązana do zapłaty tego podatku. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wpisu do rejestru handlowego otwarcia likwidacji spółki lub obniżenia jej kapitału zakładowego (akcyjnego).

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym Minister Finansów na podstawie decyzji z dnia 21 października 1991r. zaniechał Spółce z o.o. poboru podatku dochodowego od osób prawnych w kwocie będącej równowartością w złotych 5.529.642 USD, przy czym należy podkreślić, że decyzja ta miała charakter warunkowy. Oznacza to, iż na podstawie samej tylko decyzji (warunkowej) o zaniechaniu poboru podatku nie nastąpiła definitywna rezygnacja Skarbu Państwa z poboru podatku we wskazanej kwocie. Skutek taki mógł bowiem zostać osiągnięty dopiero po spełnieniu przez Spółkę wszystkich nałożonych na nią prawem warunków. Jeden z nich został przez ustawodawcę wymieniony w treści art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. i dotyczył nieotwierania likwidacji spółki w okresie korzystania przez nią ze zwolnienia od podatku dochodowego. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji - warunek określony w art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1991r. stanowił w rozpatrywanym przypadku integralną część instytucji zaniechania poboru podatku i miał charakter konstytutywny, a zatem w przypadku jego wypełnienia udzielona ulga skutkowałaby definitywnością zaniechania poboru podatku (oczywiście przy kumulatywnym spełnieniu wszystkich pozostałych przesłanek), zaś w przypadku jego nie wypełnienia (tj. w sytuacji otwarcia likwidacji spółki) Spółka zobowiązana byłaby do zapłaty podatku, do którego zastosowano zaniechanie poboru (z chwilą wpisu do rejestru handlowego otwarcia likwidacji Spółki).

We wniosku o interpretację przepisów prawa podatkowego Spółka wskazała, że w trakcie korzystania przez nią ze zwolnienia podatkowego Walne Zgromadzenie Wspólników Spółki na mocy uchwały z dnia 22 marca 2005r. podjęło decyzję o likwidacji Spółki. W tym przypadku więc obowiązek zapłaty podatku powstał w dniu dokonania wpisu do rejestru handlowego otwarcia likwidacji Spółki (co zresztą Podatnik zauważył we wniosku o interpretację). Jednocześnie powyższe oznacza, że w związku z zaistnieniem opisanego stanu faktycznego Spółka utraciła prawo do korzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego przyznanego jej decyzją Ministra Finansów.

Stanowisko to potwierdza decyzja Ministra Finansów z dnia 11 lipca 2006r. Nr DD/PB4-GK-8211-1328-188/05 w sprawie wygaśnięcia decyzji tego organu z dnia 21 października 1993r. o zaniechaniu poboru podatku dochodowego należnego od dochodów Spółki z o.o. Wskazano w niej, iż "z postanowień decyzji (o zaniechaniu poboru podatku dochodowego) oraz art. 24 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym wynikały (...) warunki, które musiała spełnić spółka, aby skorzystać z ulgi podatkowej. Między innymi w okresie korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego lub w okresie 2 lat po jego upływie nie mogło nastąpić otwarcie likwidacji spółki. Konsekwencją niedotrzymania tego warunku był obowiązek zapłaty przez spółkę podatku, przy czym obowiązek ten powstaje z chwilą wpisu do rejestru handlowego otwarcia likwidacji spółki. W decyzji tej Minister podkreślił również, że "podatnik, który w trakcie korzystania ze zwolnienia nie spełnia warunków określonych decyzją Ministra Finansów, traci prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłacenia należnego podatku za cały okres objęty zwolnieniem".

Zgodnie z treścią art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Z kolei zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego, co wynika z treści art. 5 Ordynacji podatkowej.

Znamiennym jest fakt, iż ustawodawca w ustawie z dnia 14 czerwca 1991r. jednoznacznie określił moment powstania obowiązku podatkowego zapłaty podatku objętego zwolnieniem od podatku dochodowego - w przypadku otwarcia likwidacji spółki - stwierdzając, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wpisu do rejestru handlowego otwarcia likwidacji spółki.

Stosownie do treści art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

W związku z powyższym 5-letni bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego Spółki za lata, w których spółka skorzystała z zaniechania poboru podatku, tj. za lata 1996-1998 i 2001r. rozpoczął się w dniu wpisu do rejestru handlowego otwarcia likwidacji spółki. W rozpatrywanym przypadku nie może być więc mowy o przedawnieniu zobowiązania podatkowego.

Z uwagi na powyższe zarzuty zawarte w zażaleniu należy uznać za nieuzasadnione.

W tym stanie faktycznym i prawnym Dyrektor tut. Izby Skarbowej stwierdza, że brak jest podstaw do zmiany bądź uchylenia postanowienia Naczelnika Pomorskiego Urzędu Skarbowego w Gdańsku z dnia 20 lipca 2005r. Nr DP/P1/423-0061/05/AP.