Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 02.05.2008r. (data wpływu 09.05.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania płatności na rzecz reasekuratorów z tytułu ich udziału w składce ubezpieczeniowej - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 09.05.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie opodatkowania płatności na rzecz reasekuratorów z tytułu ich udziału w składce ubezpieczeniowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi w Polsce działalność ubezpieczeniową w zakresie ubezpieczeń na życie. W ramach prowadzonej działalności, jak również zgodnie z wymogami obowiązujących przepisów o działalności ubezpieczeniowej, dokonuje reasekuracji ubezpieczonych ryzyk u innych podmiotów działających na rynku ubezpieczeń. W związku z ograniczonym rozwojem krajowych usług reasekuracyjnych, znaczną część zawartych umów ubezpieczenia wynikających z nich ryzyk Spółka reasekuruje w towarzystwach mających siedzibę za zagranicą. Zawieranie przez Spółkę umów reasekuracyjnych ma na celu wyeliminowanie z portfela ubezpieczyciela ryzyka dużych szkód oraz wyeliminowanie następstw podwyższonej częstotliwości małych szkód. Na mocy umów reasekuracyjnych reasekuratorzy przejmują od Spółki część ryzyka wynikającego z zawartych umów ubezpieczenia, które są objęte zakresem umowy reasekuracyjnej. W zamian za to, reasekuratorom przysługuje udział w składce odpowiadającej cedowanemu ryzyku. W przypadku zajścia zdarzeń objętych reasekuracją, reasekuratorzy są zobowiązani do pokrycia odpowiedniej części wypłaconych przez Spółkę odszkodowań. W przypadku objęcia reasekuracji ryzyk wynikających z umów ubezpieczenia zawartych przez Spółkę, dokonuje ona płatności na rzecz reasekuratorów w wysokości odpowiadającej ich udziałowi w składce płaconej przez ubezpieczanego, a z drugiej strony, w przypadku wystąpienia szkody odpowiednia jej część pokrywana jest przez reasekuratora (poprzez wpłaty na rzecz Spółki)

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podmioty nie mające siedziby i zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów uzyskanych z tytułu należności za wykonane na rzecz podmiotów polskich świadczenia o charakterze niematerialnym, a w szczególności z tytułu świadczeń doradczych, badania rynku, zarządzania i kontroli, gwarancji poręczeń. Jednocześnie w art. 26 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określony został obowiązek potrącenia tego podatku przez podmiot polski dokonujący wypłaty takich należności na rzecz podmiotu zagranicznego. Prawo podatkowe nie zawiera definicji świadczeń niematerialnych, z tym że w powołanym przepisie został określony konkretny katalog czynności, które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem. Katalog ten nie jest wyczerpujący, jednakże nie ulega wątpliwości, że inne podlegające opodatkowaniu świadczenia niematerialne muszą mieć charakter o znaczeniu prawnym równorzędnym w stosunku do wskazanych w ustawie. Przy kwalifikacji tego rodzaju świadczeń również należy uwzględnić intencję ustawodawcy, iż celem tych regulacji było przeciwdziałanie nieuzasadnionemu transferowi dochodów za granicę. Usługi ubezpieczeniowe, w tym reasekuracja stanowią samodzielny dział usług finansowych i nie ma podstaw do przyjęcia, że dla potrzeb opodatkowania podatkiem dochodowym zostały nazwane jako świadczenia niematerialne o podobnym charakterze do świadczeń takich jak doradztwo, badanie rynku, zarządzanie i kontrola, gwarancje i poręczenia. Dlatego też zdaniem Spółki usługi takie nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym, a Spółka, dokonując wypłat należności z tego tytułu nie będzie pełniła funkcji płatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2 ww. ustawy przychodów z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze ustala się w wysokości 20% przychodów. Powyższy przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ustawy). Jednocześnie na podstawie art. 26 ust. 1 ww. ustawy, osoby prawne lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne dokonujące wypłat ww. należności zobowiązane są, jako płatnicy, pobierać w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. W powołanym powyżej przepisie (art. 21 ust. 1 pkt 2a ww. ustawy) został określony katalog świadczeń, które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Katalog ten nie jest wyczerpujący, jednakże nie ulega wątpliwości, że inne podlegające opodatkowaniu świadczenia muszą mieć charakter podobny do wskazanych w ustawie.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. Nr 124, poz. 1151 ze zm.) przez działalność ubezpieczeniową rozumie się wykonywanie czynności ubezpieczeniowych związanych z oferowaniem i udzielaniem ochrony na wypadek ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych. Z kolei art. 3 ust. 2 stanowi, że zakład ubezpieczeń nie może wykonywać innej działalności poza działalnością ubezpieczeniową i bezpośrednio z nią związaną, z zastrzeżeniem ust. 8 i art. 26 ust. 1. Stosownie do art. 3 ust. 3 pkt 1powyższej ustawy czynnościami ubezpieczeniowymi, o których mowa w ust. 1, i są m.in. zawieranie umów ubezpieczenia, umów reasekuracji lub umów gwarancji ubezpieczeniowych.

Należy wskazać, iż jednym z podstawowych źródeł przychodu osiąganego przez towarzystwo ubezpieczeniowe oprócz składek wpłacanych przez podmioty zawierające umowy ubezpieczeniowe z towarzystwem jest źródło przychodów związane ze świadczeniem przez towarzystwo usług reasekuracji. Umowy reasekuracyjne zawierane z zakładami ubezpieczeniowymi defragmentują ryzyko ubezpieczyciela, eliminując z jego portfela ryzyka niektórych szkód.

Świadczenie usługi reasekuracji jest więc istotnym źródłem przychodu zakładów ubezpieczeniowych. Z istoty umowy reasekuracji wynika, że reasekurator zobowiązuje się do pokrycia określonej części świadczeń ubezpieczeniowych obciążających towarzystwo ubezpieczeniowe w zamian za odpowiednią część należnej towarzystwu składki. Wynagrodzenie reasekuratora stanowi z góry określony procent składki ubezpieczeniowej. Reasekurator - w zamian za to, że uzyskuje od zakładu ubezpieczeń część składki zobowiązany jest do wypłacenia na rzecz towarzystwa ubezpieczeniowego (kupującego usługę reasekuracji) prowizji oraz innych kosztów związanych z otrzymaną częścią składki ubezpieczeniowej.

Usługi ubezpieczeniowe w tym reasekuracja jako samodzielny dział usług finansowych, mają inne znaczenie prawne od świadczeń wskazanych w przywołanym wyżej przepisie oraz nie stanowią one świadczeń o charakterze podobnym do wymienionych. Tym samym nie podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 2a ww. ustawy.

W odniesieniu do powyższego należy więc stwierdzić, że w przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym, wypłaty należności dokonywanego przez Spółkę na rzecz reasekuratorów mających siedzibę za granicą, z tytułu ich udziału w składce ubezpieczeniowej, nie podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym, Spółka nie jest zobowiązana na mocy art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z art. 21 ust. 1 pkt 2a wymienionej ustawy do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.