Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2007 r. (data wpływu do tut. Biura 25 październik 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

• zwolnienia z opodatkowania środków otrzymanych na pokrycie kosztów osieroconych (pytanie określone we wniosku Nr 2) - jest prawidłowe,
• sposobu ustalenia kwoty zaliczki wolnej od pdop (pytanie określone we wniosku Nr 3) jest nieprawidłowe,
• wskazania daty nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych umożliwiających ich uwzględnienie przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z pdop (pytanie określone we wniosku Nr 4) jest nieprawidłowe,
• ustalenia kategorii środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z pdop (pytanie określone we wniosku Nr 5) - jest nieprawidłowe,
• momentu dokonania korekty odpisów amortyzacyjnych (pytanie określone we wniosku Nr 6) jest prawidłowe,
• sposobu dokonania korekty odpisów amortyzacyjnych (pytanie określone we wniosku Nr 7) jest prawidłowe,
• wpływu otrzymanych środków pieniężnych na pokrycie kosztów osieroconych na zaliczenie określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów (pytanie określone we wniosku Nr 8) jest prawidłowe.
  
  

UZASADNIENIE

W dniu 25 października 2007 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1. zwolnienia z opodatkowania środków otrzymanych na pokrycie kosztów osieroconych,
2. ustalenia kwoty otrzymanej zaliczki na poczet kosztów osieroconych,
3. daty od której powinny być brane pod uwagę środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z pdop,
4. ustalenia kategorii środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z pdop,
5. momentu dokonania korekty odpisów amortyzacyjnych,
6. sposobu dokonania korekty odpisów amortyzacyjnych,
7. uznania otrzymanych środków za dochód zwolniony w rozumieniu art. 15 ust. 2 i art. 15 ust. 2a ustawy o pdop.
   
   

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Z dniem 4 sierpnia 2007 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 20 lipca 2007 r. Nr 130, poz. 905, dalej ustawa o KDT). Ustawa ta reguluje (art. 1) zasady pokrywania kosztów powstałych u wytwórców energii w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej, w tym zasady:

1. przedterminowego rozwiązywania umów długoterminowych,
2. finansowania kosztów powstałych w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych,
3. wypłacania środków na pokrycie tzw. kosztów osieroconych,
4. obliczania, korygowania i rozliczania kosztów osieroconych,
5. funkcjonowania tzw. Zarządcy rozliczeń z tytułu rekompensaty kosztów osieroconych.
   
   

Ustawa o KDT przewiduje (art. 3 i art. 6) możliwość rozwiązania za rekompensatą długoterminowych kontraktów na dostawę energii zawartych przez wytwórców energii elektrycznej, w tym przez Wnioskodawcę. Co do zasady, rekompensata powinna pokrywać koszty osierocone tj. wydatki wytwórców nie pokryte przychodami uzyskiwanymi ze sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym po przedterminowym rozwiązaniu umów długoterminowych, wynikające z nakładów poniesionych przez wytwórcę do 1 maja 2004 r. na majątek związany z wytwarzaniem energii elektrycznej (art. 6 oraz art. 2 pkt 12 ustawy o KDT).

Dla celów zarządzania rekompensatami oraz ich wypłaty wytwórcom powołana została spółka celowa Zarządca Rozliczeń S.A. Rolą Zarządcy jest pobieranie środków na pokrycie rekompensat, zarządzanie nimi i wypłacanie ich wytwórcom. W konsekwencji, wytwórcy energii będą okresowo otrzymywać od Zarządcy znaczne kwoty pieniężne.Zgodnie z ustawą o KDT (art. 22) Zarządca wypłaca wytwórcy środki na pokrycie kosztów osieroconych w formie zaliczki na poczet tych kosztów za dany rok. Zaliczki wypłaca się w czterech równych ratach w danym roku, w terminie do 5-go dnia miesiąca następującego po upływie kwartału, za który ma być wypłacana. Koszty osierocone podlegają również korekcie dokonywanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.Korekta jest ustalana do dnia 31 lipca danego roku za rok poprzedni oraz do dnia 31 sierpnia roku następującego po zakończeniu okresu korygowania (art. 30 i art. 31 ustawy o KDT). W przypadku, gdy wartość korekty jest dodatnia, Zarządca wypłaca wytwórcy kwotę korekty; w przypadku ujemnej korekty, wytwórca jest zobowiązany do jej zwrotu Zarządcy (art. 34 ustawy o KDT).

W ustawie o KDT znajdują się także przepisy podatkowe określające konsekwencje podatkowe u wytwórców energii w związku z otrzymaniem rekompensat, ich korektą oraz rozliczaniem. I tak, art. 42 ustawy o KDT stanowi, że:

• środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodne z art. 16a-16m ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (w dalszej części oznaczonej skrótem ustawa o pdop) w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwot korekty rocznej i końcowej;
• otrzymanie środków pieniężnych na pokrycie kosztów osieroconych, nie ma wpływu na wysokość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych, zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, do dnia otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych;
• odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej nie uznaje się koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanych przez wytwórcę środków na pokrycie kosztów osieroconych od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej;
• kwotę zwrotu wydatków w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się proporcjonalnie do ich wartości początkowej pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane dla celów podatkowych na dzień otrzymania rekompensat w formie zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej;
• zwrot przez wytwórcę środków wraz z odsetkami na rzecz Zarządcy stanowi koszt uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o pdop i jednocześnie zwrot tych środków nie stanowi podstawy do dokonania korekty albo zmiany wysokości odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej;
• środków otrzymanych przez wytwórców od Zarządcy na pokrycie kosztów osieroconych nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o pdop,
• środki otrzymane na pokrycie kosztów osieroconych nie stanowią również dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
  
  

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

1. Pytanie nr 1. dotyczy podatku od towarów i usług i będzie rozstrzygnięte odrębną interpretacją.
2. Czy na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o KDT w powiązaniu z art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o pdop, środki otrzymane od Zarządcy na pokrycie kosztów osieroconych będą zwolnione z opodatkowania pdop do wysokości sumy wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii, pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, ustalonej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwoty korekty rocznej i końcowej?
3. Czy ustalając kwotę zaliczki (w tym także kwotę korekty rocznej i końcowej) wolną od pdop na dzień jej otrzymania należy każdą otrzymaną zaliczkę osobno porównywać z wartością podatkową netto środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na dzień otrzymania danej zaliczki, bez uwzględnienia wcześniej otrzymanych zaliczek?
4. Czy przy ustalaniu zakresu zwolnienia z pdop oraz alokacji kwot otrzymywanych rekompensat do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej (na podstawie art. 42 ustawy o KDT), powinny być brane pod uwagę wszystkie składniki majątku związane z wytwarzaniem energii, tj. nie tylko te składniki majątku, które zostały zakupione lub wytworzone w ramach inwestycji gwarantowanych przez KDT?
5. Jakie kategorie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Spółka powinna uwzględnić przy kalkulacji wartości limitu zwolnienia z pdop dla kosztów osieroconych oraz przy alokacji otrzymanych rekompensat do poszczególnych składników majątku, tj. czy Spółka powinna uwzględniać środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio z wytwarzaniem energii elektrycznej?
6. Czy w związku z otrzymaniem rekompensat na pokrycie kosztów osieroconych, Elektrownia:- nie będzie zobowiązana do dokonywania wstecznej korekty odpisów amortyzacyjnych oraz
   - powinna od momentu otrzymania rekompensaty kontynuować amortyzację środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej na dotychczasowych zasadach, natomiast otrzymaną kwotę rekompensaty alokować do poszczególnych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (na podstawie wartości początkowej poszczególnych składników majątku pomniejszonej o podatkowe odpisy amortyzacyjne) i następnie
   - począwszy od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych rekompensat będzie zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie rekompensaty alokowanej do danego składnika majątku?
7. Czy w związku z otrzymywanymi rekompensatami w świetle art. 42 ust. 2 ustawy o KDT Spółka powinna wyłączać z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii w następujący sposób: powinna pomniejszyć wartość początkową środków trwałych będących podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych o alokowaną do nich część rekompensaty i od takiej pomniejszonej wartości początkowej skalkulować odpis amortyzacyjny, który będzie mógł stanowić koszt uzyskania przychodów Elektrowni?
8. Czy środki pieniężne otrzymane na pokrycie kosztów osieroconych niepodlegające opodatkowaniu pdop nie będą miały wpływu na zaliczenie przez Elektrownię określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów (poza odpisami amortyzacyjnymi od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej)?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy:
ad. 2.
Na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy o KDT, środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy na pokrycie kosztów osieroconych uważa się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem lub wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m ustawy pdop - w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej przedmiotowych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a16m ustawy pdop. Kwota rekompensat uważana za zwrot wydatków, o których mowa powyżej jest ustalana na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwot korekty rocznej i końcowej. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy pdop, wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. l6a-16m.W świetle powyższego, w opinii Elektrowni, środki otrzymane od Zarządcy na pokrycie kosztów osieroconych będą zwolnione z opodatkowania pdop - do wysokości sumy wartości początkowej wspomnianych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. l6a-16m ustawy pdop, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwot korekty rocznej i końcowej. Z kolei ewentualna nadwyżka ponad tę kwotę będzie stanowić - w momencie jej otrzymania - przychód Spółki podlegający opodatkowaniu pdop.Co więcej, Spółka stoi na stanowisku, że wartość początkową przedmiotowych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o KDT, powinny pomniejszać zarówno odpisy amortyzacyjne stanowiące koszty uzyskania przychodów, jak i te wyłączone z kosztów podatkowych.

ad. 3.
Na gruncie art. 42 ust. 1 ustawy o KDT, Spółka ma wątpliwości co do sposobu ustalania wysokości kwot otrzymanych rekompensat zwolnionych z pdop, tj. nie jest jasne, czy ustalając kwotę zaliczki wolną od pdop na dzień jej otrzymania należy również uwzględniać zaliczki wcześniej otrzymane i dopiero taka skumulowana kwota zaliczek powinna być konfrontowana z wartością podatkową netto środków trwałych.Art. 42 ust. 1 ustawy o KDT wskazuje, że środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z nabyciem/wytworzeniem środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w kwocie nieprzekraczającej wartości początkowej tych składników majątku ustalonej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek. Oznacza to, że każda otrzymana zaliczka powinna być odrębnie porównywana z wartością podatkową netto środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na dzień otrzymania danej zaliczki, bez uwzględnienia wcześniej otrzymanych zaliczek. Takie rozumienie przepisu obrazuje przykład przedstawiony poniżej. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka przedstawia przykład:

Wartość podatkowa netto środka trwałego na dzień otrzymania zaliczki = 1.000 PLN
Stawka amortyzacyjna (roczna) = 20%
Odpis amortyzacyjny od środka trwałego za kwartał = 50 PLN
Zaliczka kwartalna otrzymana tytułem rekompensaty alokowana do danego środka trwałego = 400 PLN
l kwartał - zaliczka 400 PLN II kwartał - zaliczka 400 PLN III kwartał - zaliczka 400 PLN IV kwartał - zaliczka 400 PLN Suma zaliczek otrzymanych w ciągu roku zwolnionych z pdop: 4 x 400 PLN = 1.600
PLN Wartość podatkowa netto środka trwałego na dzień otrzymania pierwszej zaliczki = 1.000 PLN
Wartość podatkowa netto środka trwałego na dzień otrzymania ostatniej zaliczki = 850 PLN
Suma odpisów amortyzacyjnych za dany rok = 150 PLN

Na podstawie literalnego brzmienia art. 42 ust. 1 ustawy o KDT, brak jest podstaw do dokonywania kumulacji otrzymanych wcześniej zaliczek (zarówno tych otrzymanych w tym samym roku, jak i w latach ubiegłych). Inna interpretacja omawianego przepisu byłaby wykładnią rozszerzającą, a taka nie jest dozwolona w świetle doktryny prawa.Określając kwotę rekompensat zwolnioną z pdop, wysokość każdej zaliczki (a także korekty rocznej i końcowej) powinna być na dzień jej otrzymania odrębnie konfrontowana z wartością podatkową netto środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, bez uwzględnienia wcześniej otrzymanych zaliczek. Powyższe oznacza że ewentualna kwota nadwyżki otrzymanych łącznie rekompensat ponad łączną sumę odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od dnia otrzymania pierwszej zaliczki do pełnego zamortyzowania tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych będzie wolna od pdop (tj. w przykładzie przedstawionym przez Spółkę, łączna kwota rekompensat zwolnionych z pdop wynosić będzie 1.600 PLN).

ad. 4.
Zgodnie z brzmieniem art. 42 ust. 1 ustawy o KDT, zwolnienie z pdop dla zwracanych kosztów osieroconych jest uzależnione od wartości początkowych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek.

Wobec braku w ustawie definicji pojęcia środki trwałe związane z wytwarzaniem energii, Spółka pragnie potwierdzić, jakie środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne należy brać pod uwagę określając wysokość zwolnienia z pdop, tj. czy są to:

• wszystkie środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne będące w posiadaniu wytwórcy związane z wytwarzaniem energii, czy też
• wyłącznie środki trwałe związane z wytwarzaniem energii zakupione lub wytworzone w ramach inwestycji gwarantowanych przez KDT (tj. takie, które zostały zakupione lub wytworzone w oparciu o nakłady poniesione przed 1 maja 2004 r.).
  
  

Przede wszystkim należy zauważyć, że art. 42 ustawy o KDT nie zawęża zakresu wspomnianych tam środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych będących podstawą do ustalenia wysokości zwolnienia z pdop oraz do których powinny być alokowane otrzymane rekompensaty wyłącznie do tych objętych KDT. Takie zawężenie znajduje się natomiast w innych przepisach ustawy o KDT, np. w części odnoszącej się do zasad kalkulacji wysokości należnych zaliczek. W art. 27 ust. 1 ustawy o KDT mowa jest o majątku służącym do wytwarzania energii elektrycznej objętym umowami długoterminowymi. Co więcej, art. 27 ustawy o KDT określający zasady obliczania kosztów osieroconych wytwórców mówi wyłącznie o środkach trwałych oraz środkach trwałych w budowie (natomiast nie ma tam w ogóle mowy o wartościach niematerialnych i prawnych), co oznacza, że wartości niematerialne i prawne nie były w ogóle brane pod uwagę przy kalkulacji rekompensat należnych wytwórcom. Dodatkowo, gdyby intencją ustawodawcy było zawężenie środków trwałych oraz wartości niematerialnych, o których mowa wart. 42 ustawy o KDT, wyłącznie do tych gwarantowanych przez KDT, to wskazałby to wprost w treści przepisu. Skoro w art. 42 ustawy o KDT nie znajduje się takie doprecyzowanie, to uznanie, iż mowa jest tam wyłącznie o środkach trwałych zakupionych lub wytworzonych w ramach inwestycji gwarantowanych KDT byłoby wykładnią zawężającą, a taka nie jest dozwolona w doktrynie prawa. Jest to zatem argument wskazujący, że w art. 42 ustawy o KDT mowa jest o wartości netto wszystkich środków trwałych związanych z wytwarzaniem energii.Doprecyzowując, dla ustalenia zakresu zwolnienia z pdop oraz alokacji kwot otrzymywanych rekompensat powinny być brane pod uwagę środki trwałe o szerszym zakresie, niż te, które są uwzględniane przy wyliczaniu wysokości rekompensat wypłacanych wytwórcom na mocy ustawy o KDT (te drugie obejmują bowiem tylko nakłady poczynione przed 1 maja 2004 r.).

ad. 5.
Niezależnie od rozstrzygnięcia w pytaniu 4, na gruncie art. 42 ustawy o KDT, nie jest również jasne, co oznacza termin środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej. W szczególności, nie jest jasne, czy ów związek środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z wytwarzaniem energii powinien być bezpośredni czy pośredni.Zdaniem Spółki, skoro ustawa o KDT nie rozstrzyga tej kwestii, to należy przyjąć, że kalkulując wartość limitu zwolnienia z pdop dla kosztów osieroconych oraz dokonując alokacji otrzymanych rekompensat do poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, Spółka powinna wziąć pod uwagę środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio z wytwarzaniem energii.
W konsekwencji, zdaniem Spółki, do składników majątku związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej należy zaliczyć:

• składniki majątku bezpośrednio wykorzystywane w procesie wytwarzania energii elektrycznej (np. turbozespoły, agregaty prądotwórcze, kotły parowe, nastawnie blokowe, budynki maszynowni i kotłowni, rurociągi parowe, rurociągi wody ruchowej i obiegu chłodzącego, pompy zasilające i wody chłodzącej, sprężarki, urządzenia instalacji odsiarczania spalin, kanały i wentylatory spalin, elektrofiltry),
• składniki majątku wykorzystywane wspólnie do wytwarzania energii elektrycznej i energii cieplnej (np. dźwigi towarowe, rurociągi technologiczne, stacja rozładowcza oleju opałowego wraz z kanałami spustowymi, zbiorniki wodne i olejowe, budowle i urządzenia transportu paliwa, budynki przesypowe, przenośniki taśmowe nawęglania, pompy i nastawnie technologiczne, rozdzielnie, transformatory, suwnice i wciągniki, oświetlenie terenu, tunele kablowe i sieci kablowe obiektowe),
• składniki majątku wykorzystywane wyłącznie do wytwarzania ciepła (np. budynki kotłowni, zbiorniki wody, kotły parowe, pompy zasilające w kotłowni, przenośniki taśmowe w obrębie kotłowni),
• składniki majątku związane z przesyłem i dystrybucją energii elektrycznej (np. transformatory blokowe i zaczepowe, linie elektroenergetyczne przesyłowe i rozdzielcze, rozdzielnie i urządzenia rozdzielcze prądu, budynki rozdzielni i transformatorowi),
• składniki majątku związane z przesyłem i dystrybucją ciepła (np. wymiennikownie, sieci cieplne, sieci wody grzewczej na terenie Elektrowni, budynki przepompowni sieci cieplnej),
• składniki majątku ogólnoprodukcyjne (np. sieci i urządzenia alarmowe, stacje pomiarowe, drogi i place wewnętrzne oraz zewnętrzne, budynki administracyjno - biurowe, pomieszczenia ochronne, oprogramowanie, zespoły komputerowe, wyposażenie oraz sieci informatyczne wykorzystywane w wydziałach produkcyjnych, wyposażenie laboratorium chemicznego, itp.),
• składniki majątku wykorzystywane w produkcji pomocniczej (np. bocznica kolejowa, przemiałownia kamienia wapiennego wykorzystywanego w produkcji energii elektrycznej, wyposażenie transportu kolejowego, wciągarki i suwnice, narzędzia, komputery, oprogramowanie, itp.),
• składniki majątku wykorzystywane w związku z remontami i serwisem majątku trwałego (np. urządzenia i maszyny wykorzystywane do napraw majątku trwałego w Elektrowni, budynki biurowe, warsztatowe, hale produkcyjne, wciągniki łańcuchowe, wózki akumulatorowe i spalinowe, przyczepy, sprzęt komputerowy i oprogramowanie użytkowane przez służby remontowe, przenośne agregaty prądotwórcze, urządzenia i sprzęt spawalniczy, przyrządy i urządzenia pomiarowe, itp.),
• składniki majątku wykorzystywane w administracji oraz przez zarząd (np. sprzęt komputerowy oraz wyposażenie biura, urządzenia biurowe, meble, samochody osobowe, sprzęt ochrony p.poż., ciągniki, budynki biurowe, oprogramowanie wykorzystywane przez pracowników biura, drogi i place przeciwpowodziowe, ogrodzenie, dźwigi i suwnice dotyczące gospodarki magazynowej, itp.).
  
  

Wśród wskazanych powyżej kategorii środków trwałych należy wyróżnić składniki majątku wykorzystywane przez Spółkę w następujących przypadkach:Wyżej wymienione kategorie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych są wykorzystywane (bezpośrednio lub pośrednio) w działalności produkcyjnej Elektrowni tj. w procesie wytwarzania energii elektrycznej. Dotyczy to również środków trwałych związanych z wytwarzaniem ciepła. Niektóre z tych środków trwałych są bowiem wykorzystywane zarówno w procesie produkcji energii elektrycznej, jak i w procesie produkcji ciepła i nie jest możliwe przypisanie tych składników majątku wyłącznie do jednego typu produkcji. Co więcej ciepło jest wytwarzane w związku z wytwarzaniem energii elektrycznej - można wręcz stwierdzić, że ciepło jest produktem ubocznym wytwarzania energii elektrycznej. Fakt późniejszej sprzedaży ciepła i generowania przychodów z tego tytułu nie ma, w tym wypadku znaczenia. Gdyby bowiem Spółka nie sprzedawała ciepła wytworzonego dla potrzeb produkcji energii elektrycznej do podmiotów trzecich, koszt wytworzenia energii elektrycznej byłby taki sam.Jednakże część środków trwałych będących własnością Elektrowni związana jest bezpośrednio z samą dystrybucją ciepła do odbiorców końcowych, gdyż jest wykorzystywana w procesie przesyłania i dystrybucji ciepła na zewnątrz Elektrowni. Zdaniem Spółki środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane bezpośrednio z przesyłem i dystrybucją ciepła poza teren Elektrowni, w przeciwieństwie do środków trwałych wykorzystywanych do przesyłu i dystrybucji ciepła na potrzeby zakładu produkcyjnego wytwarzającego energię elektryczną nie powinny być zakwalifikowane jako środki trwałe związane z wytwarzaniem energii elektrycznej dla celów zastosowania art. 42 ustawy o KDT. Przesył i dystrybucja ciepła jako działalność dokonywana w związku ze sprzedażą ciepła do podmiotów trzecich jest przez Spółkę wydzielana. Spółka zauważa, że ze względów technicznych możliwe jest wyodrębnienie części sieci przesyłowej i dystrybucyjnej związanej z przesyłem ciepła wewnątrz zakładu (na potrzeby procesu produkcyjnego energii elektrycznej) i przesyłem w związku ze sprzedażą energii cieplnej do podmiotów trzecich, ale nie jest możliwe wyodrębnienie środków trwałych związanych włączenie z produkcją ciepła (ze względu na jednoczesny proces produkcyjny energii elektrycznej i cieplnej w tych samych urządzeniach wytwórczych).

W działalności socjalnej wykorzystywane są np. ośrodki wczasowe, budynek i wyposażenie stołówki zakładowej, budynek przychodni, budynki mieszkaniowe. Posiadanie i wykorzystanie przez Spółkę takich środków trwałych nie jest niezbędne dla wytwarzania energii, a działalność socjalna generująca dodatkowe dochody stanowi de facto działalność poboczną w stosunku do działalności zasadniczej, jaką jest wytwarzanie energii elektrycznej

W odniesieniu do pozostałych kategorii środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (tj. ogólnoprodukcyjnych składników majątku, składników majątku wykorzystywanych w produkcji pomocniczej oraz w związku z remontami i serwisem majątku trwałego, a także składników majątku wykorzystywanych w administracji oraz przez zarząd), należy zauważyć, że wszystkie te środki trwałe są wykorzystywane w związku z wytwarzaniem energii elektrycznej. Innymi słowy, bez ich wykorzystania, nie byłoby możliwe prawidłowe funkcjonowanie Elektrowni i w konsekwencji, również wytwarzanie przez nią energii elektrycznej.W świetle powyższego Elektrownia stoi na stanowisku, iż wszystkie wymienione przez nią powyżej kategorie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (z wyjątkiem składników majątku wykorzystywanych w działalności socjalnej) należy uznać za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej, o których mowa w art. 42 ustawy o KDT.W przypadku, gdyby wyrażone powyżej stanowisko Spółki odnośnie rodzajów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej było w opinii tut. organu nieprawidłowe, Elektrownia prosi o wskazanie które z wyżej wymienionych kategorii majątku należy uznać za środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej o których mowa w art. 42 ustawy o KDT.

ad. 6.
Na podstawie art. 42 ust. 2 ustawy o KDT, otrzymanie środków pieniężnych na pokrycie kosztów osieroconych nie ma wpływu na wysokość odpisów amortyzacyjnych dokonanych zgodnie z art. l6a-16m ustawy o pdop do dnia otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych.Otrzymane środki pieniężne tytułem pokrycia kosztów osieroconych powinny być natomiast proporcjonalnie alokowane (w stosunku do wartości początkowej pomniejszonej o podatkowe odpisy amortyzacyjne) na poszczególne środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane z wytwarzaniem energii elektrycznej na dzień otrzymania zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej (art. 42 ust. 3 ustawy o KDT). Jednocześnie, nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanychśrodków na pokrycie kosztów osieroconych od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej.W świetle przytoczonych przepisów, Elektrownia stoi na stanowisku, iż w związku z otrzymaniem rekompensat na pokrycie kosztów osieroconych nie będzie zobowiązana do dokonywania wstecznej korekty odpisów amortyzacyjnych.Otrzymanie rekompensat wpłynie natomiast na przyszłe odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów podatkowych. Od momentu otrzymania rekompensaty, Spółka powinna kontynuować amortyzację środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej na dotychczasowych zasadach oraz alokować otrzymaną kwotę rekompensaty (na podstawie wartości początkowej poszczególnych składników majątku pomniejszonej o podatkowe odpisy, amortyzacyjne) do poszczególnych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. Począwszy od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych rekompensat. Elektrownia będzie zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od środków trwałych od tej części ich wartości która odpowiada kwocie rekompensaty alokowanej do danego składnika majątku.

ad. 7.
Art. 42 ust. 2 ustawy o KDT stanowi, że odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanych rekompensat.Zdaniem Spółki, zacytowany przepis oznacza, że będzie zobowiązana wyłączać z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od tej części wartości środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, która odpowiada kwocie otrzymanych rekompensat. Oznacza to, że Spółka powinna pomniejszać wartość początkową środków trwałych będących podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych o alokowaną do nich część rekompensaty i dopiero od takiej pomniejszonej wartości początkowej skalkulować odpis amortyzacyjny, który będzie mógł stanowić koszt uzyskania przychodów. Metodologia ta została przedstawiona na przykładzie poniżej.

Wartość początkowa (brutto) środka trwałego = 1.000 PLN
Wartość podatkowa netto środka trwałego na dzień otrzymania zaliczki = 800 PLN
Stawka amortyzacyjna (roczna) = 20%
Odpis amortyzacyjny od środka trwałego za kwartał = 50 PLN
Zaliczka kwartalna otrzymana tytułem rekompensaty alokowana do danego środka trwałego = 20 PLN

Konsekwencje podatkowe
Zaliczka w wysokości 20 PLN Podstawa dokonywania odpisów amortyzacyjnych stanowiących koszty uzyskania przychodów w tym kwartale: 1.000 PLN - 20 PLN= 980 PLN
Podstawa dokonywania odpisów amortyzacyjnych niestanowiących kosztów uzyskania przychodów w tym kwartale = 20 PLN
Odpis amortyzacyjny za kwartał niestanowiący kosztów uzyskania przychodów: 20 PLN x 20% / 4 = 1 PLN
Odpis amortyzacyjny za kwartał stanowiący koszt uzyskania przychodów: 980 PLN x 20% / 4 = 49 PLN

Zdaniem Spółki, powyższa metodologia jest poprawna w świetle literalnego brzmienia art. 42 ust. 2 ustawy o KDT. Przepis mówi bowiem o wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych od tej części ich wartości (w opinii Spółki, chodzi o odpisy amortyzacyjne dokonywane od tej części wartości początkowej środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych), która odpowiada kwocie otrzymanych rekompensat. Należy także zauważyć, że chodzi tu o wartość początkową brutto środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (tj. niepomniejszoną o dotychczas dokonane odpisy amortyzacyjne), bowiem taka wartość początkowa jest podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych

A zatem, przy wyłączaniu z kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej należy pomniejszyć wartość początkową środków trwałych będących, podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych o alokowaną do nich część rekompensaty i dopiero od takiej pomniejszonej wartości początkowej skalkulować odpis amortyzacyjny, który będzie mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów Spółki.

ad. 8.
Zgodnie z art. 42 ust. 6 ustawy o KDT, rekompensaty otrzymane od Zarządcy nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o pdop.Zdaniem Elektrowni, powyższy przepis należy rozumieć w taki sposób, że środki pieniężne otrzymane na pokrycie kosztów osieroconych nie podlegające opodatkowaniu pdop nie będą miały wpływu na zaliczenie określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów (poza odpisami amortyzacyjnymi od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej). Innymi słowy, nie będzie zobowiązana do przyporządkowania określonych wydatków odpowiednio do przychodów opodatkowanych pdop i niepodlegających opodatkowaniu pdop lub zwolnionych z opodatkowania albo, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, do rozliczania kosztów uzyskania przychodów odpowiednią proporcją (zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o pdop).

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje.

ad. 2.
Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. Nr 130, poz. 905) zwanej dalej ustawą KDT, środki otrzymane przez wytwórcę od Zarządcy Rozliczeń S.A. na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, zgodne z art. 16a-16m ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) określanej w dalszej części skrótem ustawa o pdop w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1.

Środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych, jako zwrot poniesionych wydatków na wytworzenie lub nabycie środków trwałych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych, stanowią przychody w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 updop. Przychody te stanowią dochód, który na postawie art. 17 ust. 1 pkt 21 udop jest wolny od podatku dochodowego, w części odpowiadającej należnej kwocie kosztów osieroconych. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku są dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Analiza treści tego przepisu wskazuje, iż odpowiada on dokładnie analizowanemu stanowi faktycznemu tj. sytuacji, w której wytwórcy energii elektrycznej uzyskują nieodpłatnie środki finansowe na pokrycie tzw. kosztów osieroconych, podstawą wyliczenia których są unettowione koszty nabycia lub wytworzenia środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podlegających odpisom amortyzacyjnym.W świetle powyższych przepisów stanowisko podatnika jest prawidłowe.

ad. 3.
Zgodnie z ww. przepisem art. 42 ust. 1 ustawy o KDT, za zwrot wydatków uznaje się środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych w kwocie nieprzekraczającej sumy wartości początkowej tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne ustalanej na dzień otrzymania poszczególnych zaliczek.Otrzymane zaliczki na pokrycie kosztów osieroconych powinny być w trakcie roku podatkowego naliczane narastająco. Za takim stanowiskiem przemawiają postanowienia przepisów art. 34 i art. 35 ust. 1 ustawy o KDT. Z treści tych przepisów wyraźnie wynika, że corocznie dokonywana jest korekta wypłaconych zaliczek kosztów osieroconych oraz korekta końcowa tych kosztów. Kwota korekty stanowi różnicę pomiędzy należną kwotą kosztów osieroconych a sumą wypłaconych zaliczek na poczet tych kosztów.W świetle powyższych przepisów stanowisko podatnika jest nieprawidłowe.

ad. 4.
Zgodnie z ww. art. 42 ust. 1 ustawy KDT środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej.Stosownie natomiast z art. 2 pkt 12 ustawy KDT koszty osierocone są to wydatki wytwórcy niepokryte przychodami uzyskanymi ze sprzedaży wytworzonej energii elektrycznej, rezerw mocy i usług systemowych na rynku konkurencyjnym po przedterminowym rozwiązaniu umowy długoterminowej, wynikające z nakładów poniesionych przez tego wytwórcę do dnia 1 maja 2004 r. na majątek związany z wytwarzaniem energii elektrycznej. Skoro więc, koszty osierocone powstają od nakładów poniesionych przez wytwórcę do dnia 1 maja 2004 r., a środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej, to przepis będzie miał zastosowanie wyłącznie do środków trwałych które zostały zakupione lub wytworzone przed 1 maja 2004 r. W świetle powyższych przepisów, stanowisko podatnika jest nieprawidłowe

ad. 5.
Zgodnie z ww. przepisem art. 42 ust. 1 ustawy o KDT środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych uznaje się za zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, nabyciem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych związanych z wytwarzaniem energii elektrycznej.Należy zauważyć, iż w stanowisku Wnioskodawcy istnieje rozbieżność, ponieważ w jednym miejscu pisze, iż środki trwałe i wartości niematerialne i prawne związane bezpośrednio z przesyłem i dystrybucją ciepła poza teren Elektrowni, w przeciwieństwie do środków trwałych wykorzystywanych do przesyłu i dystrybucji ciepła na potrzeby zakładu produkcyjnego wytwarzającego energię elektryczną nie powinny być zakwalifikowane jako środki trwałe związane z wytwarzaniem energii elektrycznej dla celów zastosowania art. 42 ustawy o KDT, natomiast w podsumowaniu swojego stanowiska z grupy środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wyłącza tylko składniki majątku wykorzystywane w działalności socjalnej.Za środki trwałe i wartości niematerialne i prawne dla celów określania kosztów osieroconych należy uznawać te środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem energii elektrycznej. Dla celów określania kosztów osieroconych nie powinny więc być brane pod uwagę te środki trwałe i wartości niematerialne i prawne, które nie są bezpośrednio związane z wytwarzaniem energii elektrycznej lecz służą funkcjonowaniu podatnika (np. budynki biurowe, programy komputerowe służące celom administracyjno-biurowym, itp.). Pogląd taki znajduje uzasadnienie w przepisach art. 2 pkt 2 i 12 ustawy o KDT, definiujących jednostkę wytwórczą energii elektrycznej oraz koszty osierocone.W świetle powyższych przepisów, stanowisko podatnika jest nieprawidłowe.

ad.6.
Zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy KDT otrzymanie środków o których mowa w ust. 1, nie ma wpływu na wysokość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych, zgodnie z art. 16a-16m ustawy o pdop, do dnia otrzymania poszczególnych zaliczek na pokrycie kosztów osieroconych. Odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w ust. 1 art. 42 ustawy KDT, nie uznaje się koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanych przez wytwórcę środków na pokrycie kosztów osieroconych od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz kwot korekty rocznej i końcowej zgodnie z art. 34 ust. 1. Zatem, podatnik nie będzie zobowiązany do dokonania wstecznej korekty odpisów amortyzacyjnych. Od momentu otrzymania rekompensaty Wnioskodawca powinien kontynuować amortyzację środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych na dotychczasowych zasadach, a otrzymaną kwotę rekompensaty alokować do poszczególnych środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Natomiast począwszy od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania rekompensaty wyłączać z kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanej rekompensaty alokowanej do danego składnika majątku. W świetle powyższych przepisów, stanowisko podatnika jest prawidłowe.

ad. 7.
Przepis ww. art. 42 ust. 2 ustawy KDT stanowi iż, odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o których mowa w ust. 1 nie uznaje się koszt uzyskania przychodów od tej części ich wartości, która odpowiada kwocie otrzymanych przez wytwórcę środków na pokrycie kosztów osieroconych od miesiąca następującego po miesiącu otrzymania poszczególnych kwot zaliczek oraz korekty rocznej i końcowej. Z przepisu tego wynika, iż Podatnik z kwoty odpisów amortyzacyjnych obliczonych za dany kwartał powinien odliczyć kwotę która proporcjonalnie przypada na część środków otrzymanych na pokrycie kosztów osieroconych, i ta część nie będzie stanowiła kosztów uzyskania przychodów. W świetle powyższych przepisów, stanowisko podatnika jest prawidłowe.

ad. 8.
Zgodnie z art. 42 ust. 6 ww. ustawy KDT środków o których mowa w ust. 1, nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o pdop. Art. 15 ust. 2 oraz 15 ust. 2a ustawy o pdop wskazuje zasadę proporcjonalnego rozliczenia kosztów, w przypadku gdy podatnik uzyskuje zarówno dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz dochody z tego podatku zwolnione (koszty wspólne).Ww. art. 42 ust. 6 ustawy o KDT wskazuje jednoznacznie, że środków otrzymanych przez wytwórcę na pokrycie kosztów osieroconych nie uznaje się za dochody zwolnione lub niepodlegające opodatkowaniu w rozumieniu art. 15 ust. 2 oraz 15a ust. 2 ustawy o pdop. W świetle powyższego podatnik nie będzie zobowiązany do przyporządkowania określonych wydatków odpowiednio do przychodów opodatkowanych i nieopodatkowanych lub zwolnionych z opodatkowania albo, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, do rozliczenia kosztów uzyskania przychodów odpowiednią proporcją. Stanowisko podatnika jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.