Temat interpretacji

W przypadku gdy przedmiotowa ewidencja zawiera elementy wskazane w zaprezentowanych przepisach, to nie ma obowiązku umieszczania danych poszczególnych odbiorców energii elektrycznej. Ponadto wskazuje się, iż wszelkie załączniki jednoznacznie odnoszące się do zapisów ewidencji należy zakwalifikować jako elementy prowadzonej ewidencji.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 28 kwietnia 2010 roku (data wpływu 5.05.2010 r.) uzupełnionym dnia 2 czerwca 2010 roku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prowadzenia ewidencji energii elektrycznej jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 5 maja 2010 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prowadzenia ewidencji elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca sprzedaje energię kilkuset odbiorcom i ze względu na pracochłonność, wszystkie dane dotyczące faktury i odbiorcy nie są wpisywane do ewidencji.

Do ewidencji wpisywana jest tylko łączna wartość odsprzedaży. Szczegółowe zestawienie faktur dotyczących sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym prowadzone jest w połączeniu z programem do wystawiania faktur. Wydruki przechowywane są łącznie z ewidencją dotyczącą podatku akcyzowego. Wszystkie załączniki do ewidencji energii elektrycznej gromadzone są oddzielnie dla kolejnych miesięcy razem z ewidencją podatku akcyzowego dla energii elektrycznej.

W załączeniu do wniosku przedłożono ewidencję energii elektrycznej dotycząca podatku akcyzowego za styczeń 2010 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowa ewidencja jest prowadzona prawidłowo...

Zdaniem Wnioskodawcy ewidencja energii elektrycznej dla potrzeb podatku akcyzowego prowadzona jest prawidłowo. W druku ewidencji wpisywane są łączne wartości zakupu, odsprzedaży, zużycia i strat, ale do każdej pozycji ewidencji załączone są zestawienia ujmujące poszczególnych odbiorców (nazwa odbiorcy, nr faktury, ilość sprzedanej energii, data płatności).

Zdaniem Zainteresowanego prowadzona ewidencja jest zgodna z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 roku w sprawie ewidencji energii elektrycznej, wydanego na podstawie art. 91 ust. 7 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż spełnia wszystkie wymagania § 2 wskazanego rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.) podatnik dokonujący sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, zużywający energię elektryczną w sytuacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3 i 4, a także podmiot reprezentujący, o którym mowa w art. 13 ust. 5, są obowiązani do prowadzenia ilościowej ewidencji energii elektrycznej na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych u nabywcy końcowego lub podmiotu zużywającego energię, a w przypadku braku urządzeń pomiarowych na podstawie współczynnikowo określonego poziomu poboru energii przez poszczególne urządzenia, wskazanego w dokumentacji prowadzonej przez podatnika.

W myśl art. 91 ust. 3 ustawy ewidencja, o której mowa w ust. 1 i 2, powinna zawierać odpowiednio dane niezbędne do określenia w okresach miesięcznych:

1. ilości wyprodukowanej oraz zakupionej energii elektrycznej w megawatogodzinach (MWh);
2. ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym;
3. ilości energii elektrycznej dostarczonej podmiotom niebędącym nabywcami końcowymi;
4. dat dokonania płatności wynikających z umów właściwych do rozliczeń z tytułu dostaw;
5. ilości energii elektrycznej, od których powstał obowiązek naliczenia i zapłaty akcyzy;
6. kwot akcyzy należnej do zapłaty od energii elektrycznej;
7. ilości energii elektrycznej zwolnionej od akcyzy;
8. ilości energii elektrycznej zużytej na potrzeby własne;
9. ilości energii elektrycznej dostarczonej wewnątrzwspólnotowo albo wyeksportowanej;
10. ilości strat powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału energii elektrycznej.

Jeżeli brak jest urządzeń pomiarowych pozwalających na precyzyjne określenie ilości, o których mowa w ust. 3 pkt 8 i 10, prowadzący ewidencję określa ilości szacunkowe (art. 91 ust. 4).

Na podstawie delegacji ustawowej, wynikającej z art. 91 ust. 7 ustawy, Minister Finansów w dniu 24 lutego 2009 roku wydał rozporządzenie w sprawie ewidencji energii elektrycznej (Dz. U. Nr 32 poz. 243).

W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia w ewidencji wykazuje się:

1. ilości energii elektrycznej dostarczonej nabywcom końcowym wynikające z faktur, ujmowane w ewidencji zgodnie z datą sprzedaży wykazaną w fakturze;
2. szacunkowe ilości przepływów energii elektrycznej skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego, powodujące obowiązek zapłaty wpłat miesięcznych, ujmowane w ewidencji miesiąca;
3. ilości zużytej i podlegającej opodatkowaniu energii elektrycznej, ujmowane w ewidencji miesiąca na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, z uwzględnieniem art. 91 ust. 4 ustawy;
4. ilości energii elektrycznej wynikające z pozostałych czynności niepowodujących powstania obowiązku podatkowego, o których mowa w art. 91 ust. 3 ustawy, ujmowane całościowo w ewidencji miesięcznej, z uwzględnieniem powstałych strat.

Przepisy wprowadzające obowiązek prowadzenia ewidencji energii elektrycznej są konsekwencją implementacji przepisów tak zwanej dyrektywy energetycznej 2003/96/WE i zmiany momentu powstania obowiązku podatkowego w przypadku energii elektrycznej. Zatem wprowadzono zasady określające sposób prowadzenia ewidencji ilościowej energii elektrycznej wyprodukowanej, zakupionej, dostarczonej, zwolnionej, zużytej, wyeksportowanej, otrzymanej lub wydanej wraz z datą dokonania płatności akcyzy, kwotą akcyzy należnej do zapłaty oraz ilości strat energii powstałych w wyniku przesyłu i rozdziału tej energii. Do prowadzenia ewidencji jest zobowiązany między innymi sprzedawca energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi ewidencję, która zwiera elementy wskazane w przytoczonych przepisach, jednakże wątpliwości podatnika dotyczą sposobu nanoszenia konkretnych wpisów w omawianej ewidencji. Wnioskodawca wskazuje, iż do ewidencji wpisywane są łączne wartości zakupu, odsprzedaży, zużycia i strat, a do każdej pozycji ewidencji załączone są zestawienia ujmujące poszczególnych odbiorców bez wpisywania ich do ewidencji.

Zatem tut. organ stwierdza, iż w przypadku gdy przedmiotowa ewidencja zawiera elementy wskazane w zaprezentowanych przepisach, to nie ma obowiązku umieszczania danych poszczególnych odbiorców energii elektrycznej. Ponadto wskazuje się, iż wszelkie załączniki jednoznacznie odnoszące się do zapisów ewidencji należy zakwalifikować jako elementy prowadzonej ewidencji, w związku z czym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Jednakże wskazuje się również, iż Wnioskodawca powinien dążyć do takiego sposobu ewidencjonowania obrotu, który będzie prowadził do gromadzenia całościowej informacji o obrocie energią elektryczną w jednym zbiorze (zestawieniu).

Końcowo należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie zaś z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy