Temat interpretacji

zwolnienie od akcyzy wyrobów gazowych spółdzielnia mieszkaniowa

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 6 grudnia 2013 r. (data wpływu 10 grudnia 2013 r.) uzupełnionym pismem z 10 marca 2014 r. (data wpływu 14 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 grudnia 2013 r został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów gazowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 10 marca 2014 r., będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 27 lutego 2014 r. znak: IBPP4/443-643/13/EK.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Spółdzielnia Mieszkaniowa prowadzi działalność, której celem jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków Spółdzielni oraz ich rodzin. Cel ten jest realizowany m.in. poprzez zarządzanie nieruchomościami stanowiącymi mienie Spółdzielni lub mienie jej członków. Do nieruchomości zarządzanych przez Spółdzielnię doprowadzone są sieci dystrybucyjne paliwa gazowego. Wewnątrz nieruchomości znajdują się instalacje wewnętrzne, za pomocą których paliwo gazowe (gaz ziemny) jest dostarczane do poszczególnych lokali mieszkalnych, gdzie jest ono odbierane przez urządzenia gazowe - kuchenki 4 palnikowe z piekarnikiem. W związku z tym, że urządzenia pomiarowe służące do rejestrowania ilości zużytego gazu w poszczególnych nieruchomościach (dalej liczniki gazu lub gazomierze) znajdują się tylko w miejscu doprowadzenia gazu do nieruchomości (brak jest liczników gazu w poszczególnych lokalach mieszkalnych), nie ma możliwości podpisania umów indywidualnych dostawcy gazu z użytkownikami poszczególnych lokali mieszkalnych.

Z uwagi na powyższe Spółdzielnia, realizując swoje cele statutowe, zawarła umowy kompleksowe na dostawy gazu do poszczególnych nieruchomości bezpośrednio z dostawcą paliwa gazowego (dalej Dostawcą). Rozliczenia za zużyty w poszczególnych nieruchomościach gaz odbywają się w ten sposób, że Dostawca obciąża Spółdzielnię fakturą za zużyty gaz w ilości wynikającej z odczytów gazomierzy; użytkownicy poszczególnych lokali mieszkalnych wpłacają Spółdzielni zaliczkowo (w ramach płaconego czynszu) kwoty na pokrycie opłaty za zużyty gaz w ich nieruchomościach, w kwotach ustalonych na podstawie zużycia z roku poprzedniego i aktualnie obowiązujących cen, a rozliczenie odbywa się po zamknięciu roku na podstawie rzeczywistego zużycia.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1. Wyroby gazowe nabywane przez Spółdzielnię Mieszkaniową przeznaczone są w całości do celów opałowych przez gospodarstwa domowe, w związku z czym korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 3lb ust. 2 pkt l ustawy z dnia 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym.
2. Z uwagi na stanowisko Spółdzielni przedstawione we wniosku z dnia 6 grudnia 2013 r. oraz w związku z normą prawną wynikającą z art. 16 ust. 7 w związku z art. 31b ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, Spółdzielnia Mieszkaniowa nie jest zarejestrowanym pośredniczącym podmiotem gazowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania

(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu z 10 marca 2014 r.):

Czy prawidłowe jest zastosowanie zwolnienia z podatku akcyzowego dla wyrobów gazowych nabywanych przez Wnioskodawcę na podstawie art. 3lb ust. 2 pkt l ustawy z dnia 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym...

Czy w danym stanie faktycznym prawidłowym jest stwierdzenie, że nie zachodzą żadne przesłanki aby traktować Wnioskodawcę jako pośredniczący podmiot gazowy i w związku z tym oraz faktem, że nabywa on wyroby gazowe w ramach zwolnienia brak jest podstaw do rejestracji Wnioskodawcy jako pośredniczącego podmiotu gazowego...

Zdaniem Wnioskodawcy, jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wyroby gazowe nabywane przez Spółdzielnię w ramach kompleksowych umów na dostawy gazu do poszczególnych nieruchomości zawartych bezpośrednio z dostawcą paliwa gazowego są w całości zużywane przez poszczególne gospodarstwa domowe (lokale mieszkalne) poprzez urządzenia gazowe - kuchenki 4 palnikowe z piekarnikiem. Wykorzystywanie paliwa gazowego do podgrzewania posiłków jest uznawane jako zużycie do celów opałowych.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, wyroby gazowe nabywane przez Spółdzielnię korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 31b ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym.

Ponadto, jak przedstawiono we wniosku, Spółdzielnia stoi na stanowisku, że nie dokonując żadnej z czynności uznanej w świetle ustawy o podatku akcyzowym za sprzedaż wyrobów gazowych nie może być, na podstawie art. 2 ust. 23d) pkt a) tejże Ustawy, pośredniczącym podmiotem gazowym. W związku z tym, oraz z uwagi na dokonywanie nabycia wyrobów gazowych w ramach zwolnienia, Wnioskodawca nie dokonał rejestracji jako pośredniczący podmiot gazowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stan faktyczny uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, użyte w ustawie określenia oznaczają: wyroby gazowe wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W świetle art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy, finalny nabywca gazowy to podmiot, który:

1. nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby gazowe, lub
2. posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe

-niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

Na mocy art. 9c ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu.

Obrót wyrobami gazowymi w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 9c ust. 1 pkt 5 ustawy, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:

1. uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
2. jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,
3. nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4, do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4.

W przypadku wyrobów gazowych, zgodnie z art. 11b ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1. nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
2. wydania wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, w przypadku ich sprzedaży na terytorium kraju;
3. powstania długu celnego, w przypadku importu wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;
4. użycia wyrobów gazowych przez podmioty w przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 4 lub 5.

Podatnikiem akcyzy, zgodnie art. 13 ust. 1 pkt 13 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5.

Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest opodatkowanie obrotu wyrobami gazowymi. Tym niemniej ustawodawca przewidział również określone wyłączenia od zasady opodatkowania obrotu wyrobami gazowymi.

Na mocy art. 31b ust. 2 pkt 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00 i 2711 29 00 przeznaczone do celów opałowych przez gospodarstwa domowe.

Zgodnie z art. 31b ust. 6 pkt 1 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, jest w przypadku wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 21 00 - sprzedaż tych wyrobów w ilościach nieprzekraczających:

1. 10 m³ /h - gazu ziemnego wysokometanowego grupy E, nie więcej niż 8.000 metrów sześciennych rocznie, albo
2. 25 m³ /h - gazu ziemnego zaazotowanego grupy Lw, grupy Ls, grupy Ln albo grupy Lm, nie więcej niż 10.650 metrów sześciennych rocznie.

Zatem w zależności od rodzaju i grupy gazu ziemnego, sprzedaż gazu finalnemu nabywcy gazowemu w ilościach nieprzekraczających powyższych limitów, jest zwolniona od akcyzy.

Natomiast w przypadku sprzedaży wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 21 00 w ilościach większych niż określone w pkt 1, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zgodnie z art. 31b ust. 6 pkt 3 lit. b ustawy, jest uzyskanie od nabywcy tych wyrobów oświadczenia, że nie używa tych wyrobów na inne potrzeby niż prowadzenie gospodarstwa domowego, w tym na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, albo oświadczenia o ilości tych wyrobów używanych na inne potrzeby niż prowadzone gospodarstwo domowe, w tym na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, określonej przez nabywcę proporcjonalnie do wykorzystanej na te potrzeby powierzchni nieruchomości z uwzględnieniem mocy urządzeń grzewczych.

Powyższe warunki różnicuje zatem ilość nabywanych wyrobów gazowych.

Natomiast kwestia przeznaczenia - w tym przypadku wyrobów gazowych do celów opałowych przez gospodarstwa domowe - wynikająca z uregulowań art. 31b ust. 2 pkt 1 ustawy koresponduje dodatkowo z przepisem art. 31b ust. 8 ustawy. Stanowi on, że na potrzeby zastosowania zwolnienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, za gospodarstwo domowe nie uznaje się nieruchomości w całości wykorzystywanej na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w którym użycie wyrobów, o których mowa w ust. 6 pkt 1 lub 2, nie przekracza ilości określonych w tych przepisach.

Przy czym z przepisu art. 31b ust. 8 ustawy wynika, co nie jest uznawane za gospodarstwo domowe, jednakże ustawa nie zawiera definicji legalnej pojęcia gospodarstwo domowe. Zatem należy odwołać się do jego znaczenia językowego.

Z Małego słownika języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1999, str. 231 wynika, że gospodarstwo to m.in. posiadłość wiejska obejmująca grunty i zabudowania, natomiast domowy (str. 144) to w szczególności odnoszący się do domu. Dom to pomieszczenia mieszkalne, miejsce stałego zamieszkania, jak i ogół spraw, obowiązków rodzinnych domowych, gospodarstwo domowe.

Zatem gospodarstwo domowe to przede wszystkim pomieszczenia mieszkalne (służy jako miejsce stałego zamieszkania, w którym koncentruje się ogół spraw, obowiązków rodzinnych, domowych).

W świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1222), celem spółdzielni mieszkaniowej () jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.

Stosownie do powyższego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 31b ust. 2 pkt 1 ustawy, w przypadku gdy gaz o kodzie CN 2711 21 00 jest przeznaczony do celów opałowych w gospodarstwach domowych będących w zasobach Spółdzielni, może ona nabyć wyroby gazowe jako zwolnione od akcyzy, przy zachowaniu warunków określonych w art. 31b ust. 6 pkt 1 lub w art. 31b ust. 6 pkt 3 lit. b ustawy.

Ponadto w sytuacji gdy wyroby gazowe nabyte przez Spółdzielnię w ramach zwolnienia nie zostaną użyte przez Wnioskodawcę do innych celów niż objęte zwolnieniem to u Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy.

W myśl art. 16 ust. 3a ustawy, podmiot zamierzający prowadzić działalność gospodarczą jako (), pośredniczący podmiot gazowy (), jest obowiązany powiadomić o tym pisemnie właściwego naczelnika urzędu celnego przed dniem rozpoczęcia tej działalności.

Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 pkt 23d ustawy, pośredniczącym podmiotem gazowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju lub posiadający koncesję na obrót gazem ziemnym na terytorium kraju:

1. dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów gazowych, lub
2. używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów nieobjętych zwolnieniem od akcyzy, lub
3. używający wyrobów gazowych do celów objętych zwolnieniem od akcyzy i do celów objętych zerową stawką akcyzy, lub
4. będący spółką prowadzącą giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
5. będący towarowym domem maklerskim lub domem maklerskim w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, nabywającym wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywającym wyroby gazowe na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub
6. będący giełdową izbą rozrachunkową, Krajowym Depozytem Papierów Wartościowych S.A. lub spółką, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającymi wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, lub
7. będący spółką prowadzącą jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywającą wyroby gazowe z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym

-który pisemnie powiadomił właściwego naczelnika urzędu celnego o tej działalności.

Zgodnie z opisem zawartym we wniosku Wnioskodawca nabywa wyroby gazowe w ramach zwolnienia jako finalny nabywca gazowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19a ustawy i używa tych wyrobów wyłącznie do celów zwolnionych.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nie jest zobligowany do powiadomienia właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności jako pośredniczący podmiot gazowy. Wskazać należy, że prowadzenie działalności jako pośredniczący podmiot gazowy jest prawem podmiotu posiadającego siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju który dokonuje sam czynności określonych w art. 2 ust. 1 pkt 23d.

Wskazać należy, że prowadzenie działalności jako pośredniczący podmiot gazowy nie jest obowiązkiem. Natomiast podmiot posiadający siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania na terytorium kraju, który spełnia warunki bycia takim podmiotem ma prawo do prowadzenia działalności jako pośredniczący podmiot gazowy. Tym samym to sam podmiot decyduje o charakterze prowadzenia działalności.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania natomiast powołany przez Wnioskodawcę art. 16 ust. 7 ustawy, gdyż ww. przepis dotyczy podmiotów prowadzących działalność z użyciem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, niemających na terytorium kraju siedziby, miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Z opisu sprawy nie wynika, że Wnioskodawca nie ma na terytorium kraju siedziby, miejsca zamieszkania albo miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

Wniosek ORD-IN (PDF)

Treść w pliku PDF 2 MB

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach