Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 4 stycznia 2008 r. (data wpływu 10 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie opodatkowania przychodów z najmu.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 1 kwietnia 2008 r., znak ILPB2/415-39/08-2/JK, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, iż jeżeli nie uzupełni wniosku ani nie wskaże, którego stanu faktycznego dotyczy wniesiona opłata w wysokości 75 zł, wniosek zostanie rozpatrzony tylko w zakresie pytania pierwszego.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 4 kwietnia 2008 r. Wyznaczony termin upłynął 11 kwietnia 2008 r.

Wobec powyższego z uwagi na to, iż pomimo upływu wyznaczonego terminu nie uzupełniono wniosku o wymagane informacje wniosek podlega rozpatrzeniu tylko w zakresie pytania pierwszego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 1 października 2007 r. córka, użyczyła Wnioskodawcy na podstawie umowy użyczenia dom mieszkalny z gospodarstwem ogrodniczym, szklarnią i zabudowaniami gospodarczymi.

W umowie Wnioskodawca zobowiązał się używać przedmiot użyczenia zgodnie z jego przeznaczeniem oraz wykonać na własny koszt wszelkie naprawy niezbędne do zachowania przedmiotu w stanie niepogorszonym.

Córka wyraziła zgodę na wynajem przez Wnioskodawcę odpłatnie pomieszczeń dla innych osób, aby zapewnić środki na utrzymanie obiektu.

Rozliczenie przychodów z najmu i odprowadzenie podatku zryczałtowanego za ten najem Wnioskodawca wykonuje na własne nazwisko i własny NIP. Nadmienia, iż córka zamierza wyjechać i zamieszkać w innym budowanym przez nią domu. Obiekty, które zostały użyczone były wcześniej własnością Wnioskodawcy; zostały przekazane córce jako darowizna. Wnioskodawca obecnie mieszka w użyczonym domu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Zdaniem Wnioskodawcy, z Kodeksu cywilnego, zwłaszcza z art. 710 do 719 nie wynika żaden zakaz. Zgodnie z art. 710 Kodeksu cywilnego przez umowę użyczenia użyczający zezwala biorącemu na czas oznaczony bądź nieoznaczony na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

Zgodnie z art. 712 Kodeksu cywilnego, użyczający wyraził zgodę na oddanie przedmiotu użyczenia i wynajmu osobie trzeciej w celu stworzenia możliwości utrzymania omawianego obiektu. Przychody z osiąganych korzyści Wnioskodawca opodatkuje podatkiem zryczałtowanym do dnia 20 kwietnia 2008 r. za I kwartał na własny NIP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Art. 712 § 2 tej ustawy stanowi natomiast, że bez zgody użyczającego biorący nie może oddać rzeczy użyczonej osobie trzeciej do używania.

Z powyższego wynika więc, że za zgodą użyczającego biorący w używanie może wynająć osobie trzeciej rzecz będącą przedmiotem użyczenia.

Przepis zawarty w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) wymienia źródła przychodów. Jednym z nich w myśl art. 10 ust. 1 pkt 6 tejże ustawy jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Na mocy art. 9a ust. 6 ww. ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści art. 6 ust. 1a ww. ustawy, w myśl którego opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W tym przypadku zgodnie z art. 9 ust. 1, w związku z art. 9 ust. 4 ww. ustawy, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy składa się naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego, natomiast podatnik rozpoczynający wynajem w trakcie roku podatkowego do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia wynajmu, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia kolejnego roku podatkowego podatnik nie zgłosił zaprzestania wynajmu lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi wynajem opodatkowany w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, do kwoty stanowiącej równowartość 4.000 euro. Od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt wynosi 20% przychodów.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ww. ustawy kwoty wyrażone w euro przelicza się na walutę polską według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu 1 października roku poprzedzającego rok podatkowy.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że wyrażone przez Wnioskodawcę stanowisko, co do możliwości opodatkowania uzyskanych z tytułu najmu przychodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5% przychodów jest prawidłowe, jednakże po spełnieniu przez Wnioskodawcę zastrzeżeń wynikających z treści ww. przepisów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.