Temat interpretacji

P O S T A N O W I E NI E

Na podstawie art. 216 i art. 14a §1 i §4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60) po rozpatrzeniu pisemnego wniosku z dnia 26.01.2004 r. (data wpływu do tut. Urzędu 31.01.2005 r.) uzupełnionego pismem z dnia 08.02.2005 r. (data wpływu do tut. Urzędu 11.02.2005 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego co do zakresu i sposobu zastosowania ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) w sprawie opodatkowania przyznanych przez kontrahentów zagranicznych bonusów pieniężnych oraz odszkodowań z tytułu wadliwych dostaw surowca za 2003 r. na podstawie otrzymanych w 2004 r. not kredytowych- informuję, iż stanowisko wyrażone w przedmiotowym wniosku jest prawidłowe.

U Z A S A D N I E N I E

W piśmie z dnia 26.01.2004 r. uzupełnionego pismem z dnia 08.02.2005 r. Spółka zwróciła się z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego.

Pytanie dotyczy prawidłowości postępowania z notami kredytowymi otrzymanymi od kontrahentów zagranicznych z tytułu przyznanych bonusów pieniężnych oraz odszkodowań z tytułu wadliwych dostaw surowca.
W przedstawionym w w/w pismach stanie faktycznym Spółka otrzymała w 2004 r. od kontrahentów zagranicznych (podmiotów z krajów członkowskich Wspólnoty Europejskiej) noty kredytowe z tytułu przyznanych bonusów pieniężnych oraz odszkodowań z tytułu wadliwych dostaw surowca w związku z dokonaniem u tych podmiotów w 2003 r. zakupu materiałów. Wartość bonusów pieniężnych ustalana jest po zakończeniu i rozliczeniu roku (po zatwierdzeniu bilansu) i związana jest z wielkością zakupionych materiałów. Noty wystawione są przed datą 1 maja 2004 r. jak i po tej dacie. Spółka otrzymane noty kredytowe zaliczyła do pozostałych przychodów operacyjnych w roku 2004 przyjmując powyższe jako dotyczące przychodów z okresu przed wejściem Polski do Unii Europejskiej oraz nie ustaliła od tej wartości podatku VAT traktując, że wartość otrzymanych bonusów pieniężnych nie podlega podatkowi VAT jak również obrotów tych "nie uwzględniła w podstawie opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie korygując uprzednio ustalonej podstawy kierując się art. 31 ust. 3 według którego podstawa opodatkowania (...) nie obejmuje "opustów i zwrotów kwot z tytułu nabycia udzielonych podmiotowi dokonującemu wewnątrzwspólnotowego nabycia".

Podstawowe znaczenie w opisanym stanie faktycznym ma zmiana przepisów wprowadzona ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w związku z wejściem Polski do Unii Europejskiej. Polska od 01.05.2004 r. stała się członkiem Wspólnotowej unii celnej. Od tego momentu transakcje handlowe z krajami Unii Europejskiej nie są już określane jako eksport i import.
Na gruncie prawa polskiego, skutki zdarzeń podatkotwórczych są ustalane według stanu prawnego z dnia wystąpienia zdarzeń powodujących powstanie obowiązku podatkowego. Stosowanie nowego przepisu do rozliczeń podatnika za okres przed jego wejściem w życie naruszałoby zasadę zaufania do organów podatkowych. Opisane więc przez Spółkę zdarzenia należy określać i oceniać według prawa obowiązującego w dniu ich wystąpienia tj. według ustawy z dnia 08 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym a nie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, która weszła w życie 01 maja 2004 r. Dlatego zdaniem organu niezasadne jest powoływanie przez Spółkę przepisu art. 31 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. do transakcji zawartych w 2003 r.
W świetle powyższego należy uznać, iż nie ma znaczenia moment otrzymania przez Spółkę not kredytowych od kontrahentów zagranicznych.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 cyt. ustawy z dnia 08 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym opodatkowaniu podlega eksport i import towarów i usług (wg definicji eksportu i importu zawartej w art. 4 pkt 3 i 4). Podstawą opodatkowania w imporcie towarów w myśl art. 15 ust. 4 tejże ustawy jest wartość celna powiększona o należne cło a podatnicy są obowiązani dyspozycją art. 11 do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z uwzględnieniem obowiązujących stawek. W myśl art. 19 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, przy czym kwotę podatku naliczonego w przypadku importu stanowi suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego. Jest to odmienne określenie kwoty podatku naliczonego niż w przypadku nabycia towarów i usług w kraju. W tym przypadku ustawodawca określił, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług z uwzględnieniem rabatów.
W przypadku importu kwoty podatków wykazane w zgłoszeniu celnym mogą być weryfikowane przez organ celny (art. 11 ust. 2 cyt. ustawy) natomiast podatnik ma prawo wystąpienia do naczelnika urzędu celnego o uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w części dotyczącej podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego. Jednakże w przypadku, gdy w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego okaże się, że kwota podatków została nadpłacona, podatnikowi zgodnie z treścią art. 11 h cyt. ustawy nie przysługuje zwrot nadpłaconych podatków, jeżeli kwota nadpłaconego w imporcie podatku od towarów i usług pomniejszyła kwotę podatku należnego.
Mając na uwadze treść art. 19 ust. 2 pod warunkiem spełnienia przez Spółkę, w opisanej sytuacji, warunków określonych w art. 11h ustawy z dnia 08 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym należy uznać, że otrzymane bonusy pieniężne nie podlegają podatkowi VAT podobnie jak odszkodowania z tytułu wadliwych dostaw surowca.

Udzielona interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszego postanowienia. Informacja traci moc w momencie zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14b §1 i § 2 Ordynacji podatkowej niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta, natomiast jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy - do czasu jej zmiany albo uchylenia.

Na niniejsze postanowienie zgodnie z art. 236 w związku z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej służy prawo wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie za pośrednictwem Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego w Lublinie w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia.

Zażalenie od postanowienia organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciwko postanowieniu, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem zażalenia oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. (art. 222 oraz 239 Ordynacji podatkowej).