Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 21.11.2007 r. (data wpływu 26.11.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 22.11.2007 r. (data stempla pocztowego) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W lipcu 2002 r. Wnioskodawczyni wraz z synem nabyła grunty orne VI klasy o powierzchni 23.200 m 2, położone w miejscowości X. Zarówno Wnioskodawczyni jak i syn nie prowadzą działalności gospodarczej i nie są podatnikami podatku VAT.

Celem zakupu było utworzenie na w/w działce siedliska tzn. wybudowanie domu do zamieszkania i zagospodarowanie pozostałego gruntu na potrzeby osobiste. Aby utworzyć siedlisko działka winna mieć powierzchnię 10.000 m 2, dlatego też Wnioskodawczyni zakupiła działkę spełniającą to wymaganie.

Rada Gminy w grudniu 2002 r. uchwałą nr ........ przystąpiła do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy , a we wrześniu 2006 r. uchwaliła nowy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy i tym samym przekształciła grunty w okolicy (w tym działkę Wnioskodawczyni) na grunty budowlane. W związku z powyższym okazało się, że Wnioskodawczyni nie potrzebuje już tak dużej działki, aby osiedlić się na tym terenie, dlatego też wraz z synem podzieliła grunt na mniejsze działki. Powstało kilkanaście działek, trzy działki przeznaczone zostały na drogi. W związku z zaistniałą sytuacją Wnioskodawczyni zmuszona została do ograniczenia swoich planów związanych z osiedleniem się do największej działki. Zamierza tam w najbliższym czasie (w roku 2008) rozpocząć budowę domu i następnie zamieszkać. Pozostałe działki natomiast planuje sprzedać, nie widząc celu dalszego ich posiadania.

Wnioskodawczyni zaznacza, iż nabywając grunt nie miała zamiaru dokonać jego odsprzedaży. Nabyła go na cele osobiste związane z utworzeniem siedliska. Sprzedaży dokona jednorazowo, nie posiada innych działek budowlanych i nie zamierza w przyszłości zakupić działek do odsprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Zdaniem Wnioskodawcy ze względu na to, iż dokonując zakupu gruntu nie było jej zamiarem przekształcenie go na działki budowlane w celach zarobkowych, a jedynie wykorzystanie go na potrzeby osobiste, a także ze względu na to, że sprzedaż działek będzie miała charakter jednorazowy oraz nie wynika z prowadzonej działalności gospodarczej, to sprzedaż ta nie powinna być obciążona podatkiem VAT.

Swoje stanowisko Wnioskodawczyni opiera m.in. na wyrokach: NSA z dnia 29.10.2007 r. sygn. akt I F Ps 3/07, WSA z dnia 21.02.2007 r. sygn. akt III SA/Wa 4176/06, ETS z dnia 04.10.1994 r. wyrok w sprawie C-291 oraz postanowieniach: Naczelnika Urzędu Skarbowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 12.09.2007 r., sygn. 1406/VAT/443-35/MO/07, Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Targówek z dnia 27.07.2007 r. sygn. 1437/ZP/443/59/EZ/07, z dnia 08.08.2007 r. sygn. 1437/ZP/443/66/EZ/07, Naczelnika II Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 25.06.2007 r. sygn. PP/443-18/ET/07, z dnia 02.08.2007 r. sygn. PP/443-39-2/ET/07, Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 20.06.2007 r. sygn. PP/443-9/07 oraz Naczelnika Urzędu Skarbowego w Płocku z dnia 05.06.2007 r. sygn. 1419/UPP/443-27/07/EG/1.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w świetle art. 2 pkt. 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (tydzień, miesiąc, rok) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

Z treści wniosku wynika, że w 2002 r. Wnioskodawczyni nabyła grunty orne VI klasy o powierzchni 23.200 m 2 w celu utworzenie na w/w działce siedliska. W 2006 r. Gmina, po uchwaleniu nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przekształciła grunty w okolicy (w tym działkę Wnioskodawczyni) na grunty budowlane. Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni nie potrzebuje już tak dużej działki, by osiedlić się na tym terenie podzieliła grunt na mniejsze działki. Na jednej z nich Strona zamierza w 2008 r. rozpocząć budowę domu i następnie w nim zamieszkać, pozostałe działki natomiast planuje sprzedać.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, dokonywanie przedmiotowych dostaw w sposób ciągły i w celach zarobkowych spełnia definicję działalności gospodarczej, a przedmiot tych dostaw grunt, jest towarem w pojęciu ustawy. Okoliczności sprawy wskazują ponadto, iż podział gruntu na kilkanaście działek w celu ich sprzedaży świadczy o zamiarze częstotliwego, powtarzalnego wykonywania czynności.

Zatem, dostawa chociażby jednej działki przeznaczonej pod zabudowę, w okolicznościach wskazujących na zamiar dokonywania jej w sposób częstotliwy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg stawki 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, gdyż zwolniona jest jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę ( art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy).

Jednocześnie organ podatkowy zauważa, iż zarówno powołane przez Wnioskodawczynię wyroki jak i interpretacje prawa podatkowego wydane zostały w indywidualnych sprawach osadzonych w konkretnych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają, w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie, w związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.