
Temat interpretacji
1. Czy nieodpłatne przekazywanie kontrahentom prezentów (załączanych do towarów zbywanych na zasadach komercyjnych) opatrzone logo marki produktu lub też logo nie zawierające, powodują powstanie obowiązku podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT należnym?
2. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. towary?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 lutego 2009 r. (data wpływu 25 lutego 2009 r.) uzupełnionym pismami: z dnia 28 kwietnia 2009 r. (data wpływu 30 kwietnia 2009 r.) oraz z dnia 7 maja 2009 r. (data wpływu 12 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazywania prezentów jest:
- nieprawidłowe w zakresie pytania 1 dotyczącego opodatkowania podatkiem VAT należnym nieodpłatnego przekazywania kontrahentom prezentów (załączanych do towarów zbywanych na zasadach komercyjnych) opatrzonych logo marki produktu lub też logo niezawierających,
- prawidłowe w zakresie pytania 2 dotyczącego prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. towary (gratisy).
UZASADNIENIE
W dniu 25 lutego 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazywania prezentów (załączanych do towarów). Powyższy wniosek uzupełniono pismami: z dnia 28 kwietnia 2009 r. oraz z dnia 7 maja 2009 r. o doprecyzowanie opisanego stanu faktycznego.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje sprzedaży towarów na rzecz swoich kontrahentów, polegającej na tym, iż do zakupionych przez kontrahentów towarów, tj. olejów silnikowych, przekładniowych, hydraulicznych, przemysłowych, płynów do chłodnic, akcesoriów samochodowych, załącza nieodpłatnie prezenty o małej wartości tzw. gratisy. Załączone do sprzedawanych produktów gadżety są zazwyczaj opatrzone w logo marki sprzedawanych produktów. Jednakże zdarza się również, że przekazywane prezenty logo nie posiadają. Przedmioty te załączane są do towarów zbywanych na zasadach komercyjnych (tzn. odpłatnych). Ten rodzaj działania podjęty przez Wnioskodawcę ma na celu zwiększenie zainteresowania kontrahentów produktami Podatnika, a tym samym wpłynąć na zwiększenie wielkości jego obrotów. Dołączane gratisy uatrakcyjniają bowiem zakup oferowanych przez Wnioskodawcę towarów. Jednocześnie, podjęte działania mają również na celu budowanie solidnych i trwałych relacji z kontrahentami.
Z pism uzupełniających z dnia: 28 kwietnia 2009 r. oraz 7 maja 2009 r. wynika, iż ww. towary (gratisy) służą czynnościom opodatkowanym. Ponadto, wartość nieodpłatnie przekazywanych gratisów:
- nie przekracza 10 zł netto, w tych przypadkach Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych lub
- mieści się w przedziale między 10 zł a 100 zł oraz powyżej 100 zł i Wnioskodawca prowadzi dodatkową ewidencję osób obdarowanych.
W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Czy nieodpłatne przekazywanie kontrahentom prezentów (załączanych do towarów zbywanych na zasadach komercyjnych) opatrzonych logo marki produktu lub też logo niezawierających, powoduje powstanie obowiązku podatkowego w zakresie opodatkowania podatkiem VAT należnym...
Zdaniem Wnioskodawcy, podjętą praktykę działań należy uznać za tzw. sprzedaż premiową. Stosownie bowiem do pisma Ministra Finansów z dnia 6 grudnia 1995 r. (nr PO 4/AK-722-1110/95) sprzedaż premiowa polega w świetle wykładni językowej, na uatrakcyjnieniu zakupu towarów przez dołączanie do nich nagród. Według Spółki, sprzedaż premiowa pozostaje poza zakresem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie ma przy tym znaczenia, czy przekazywane nieodpłatnie prezenty są opatrzone logo czy też nie. Liczy się bowiem fakt, czy przekazanie ww. prezentów ma związek z prowadzonym przedsiębiorstwem. Odnosząc się do tej kwestii Wnioskodawca podkreśla, iż katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług został zawarty w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawa o VAT. Zgodnie z pkt 1 tego przepisu, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany odpowiednio w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast na podstawie regulacji art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem. Zatem podatkowi VAT podlega nieodpłatne przekazanie towarów przez podatnika na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem. Wnioskując z przeciwieństwa, należy stwierdzić, iż podatkowi VAT nie podlega nieodpłatne przekazanie towarów przez podatnika, jeżeli ma ono związek z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem.
Przekazanie bowiem nieodpłatnie prezentów do zakupionych przez kontrahentów towarów, zachęci ich do kolejnego zakupu lub polecenia firmy znajomym, czyli rozpowszechni informację o towarach sprzedawanych przez Spółkę. Towary z logo przypomną natomiast o dokonanych zakupach i utrwalą w pamięci nazwę produktu. Jednocześnie wpłynie to na wzrost sprzedaży towarów, a tym samym wzrost przychodów Wnioskodawcy. W związku z tym czynność nieodpłatnego przekazania towarów pozostaje neutralna dla podatku VAT, a zatem Spółka nie ma obowiązku wykazywania podatku VAT należnego.
Zdaniem Podatnika, posiada on prawo do odliczenia podatku naliczonego jaki jest wykazany w fakturach VAT dokumentujących nabycie ww. towarów. Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Natomiast Podatnik w toku swojej działalności dokonuje czynności opodatkowanych, gdyż prezenty są przez niego nabywane na cele związane z tą działalnością.
Wnioskodawca na potwierdzenie swojego stanowiska powołuje się na następujące wyroki:
- WSA w Warszawie z dnia 20 października 2008 r. ,sygn. akt III SA/Wa 959/2008,
- WSA w Krakowie z dnia 1 października 2008 r., sygn. akt I SA/Kr 1113/2008,
- WSA we Wrocławiu z dnia 3 kwietnia 2007 r.,
- NSA z dnia z 13 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 600/07.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:
- nieprawidłowe w zakresie pytania 1 dotyczącego opodatkowania podatkiem VAT należnym nieodpłatnego przekazywania kontrahentom prezentów (załączanych do towarów zbywanych na zasadach komercyjnych) opatrzonych logo marki produktu lub też logo niezawierających,
- prawidłowe w zakresie pytania 2 dotyczącego prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. towary (gratisy).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przez dostawę towarów rozumie się również, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:
- przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
- wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
Jednocześnie z treści art. 7 ust. 3 cyt. ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów przekazywania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.
Przepis art. 7 ust. 4 ustawy o VAT definiuje prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
- o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób,
- których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.
Z kolei przez próbki, w rozumieniu art. 7 ust. 7 ustawy o VAT, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy.
Nie jest więc opodatkowane przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 10 zł, nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale od 10,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia.
Z przywołanych przepisów wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem, niestanowiących jednak próbek, prezentów o małej wartości, czy też drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych. Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest także to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.
Zatem, w celu dokonania prawidłowej analizy treści normy prawnej wynikającej z przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług konieczne jest uwzględnienie brzmienia ust. 3 tego artykułu, będącego przepisem szczególnym w stosunku do uregulowania art. 7 ust. 2 tej ustawy. Przede wszystkim zauważyć należy, że określone w ust. 3 wyłączenia od zakresu zastosowania przepisu ust. 2, dotyczą towarów, których zbycie co do zasady jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Jeśli zatem na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług przekazanie towarów określonych w tym przepisie, których wydanie niewątpliwie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem podlega wyłączeniu od opodatkowania podatkiem od towarów i usług, to w konsekwencji należy wnioskować, że art. 7 ust. 2 stanowi podstawę do opodatkowania również nieodpłatnego przekazania towarów na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Odmienna interpretacja podważałaby racjonalność ustawodawcy. Gdyby przyjąć bowiem, iż opodatkowaniu na mocy ust. 2 podlegają wyłącznie czynności w ogóle nie związane z przedsiębiorstwem, zbędne byłoby wyłączanie z opodatkowania czynności, które i tak nie podlegałyby opodatkowaniu jako związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie natomiast do art. 86 ust. 8 pkt 2 cyt. ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.
Z powołanych wyżej przepisów wynika więc, iż w przypadku, gdy nabyte towary i usługi są przekazywane nieodpłatnie np. w celach reklamowych i istnieje związek ze sprzedażą opodatkowaną (służą zwiększeniu sprzedaży opodatkowanej), to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy ich nabyciu przysługuje.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, dokonuje sprzedaży towarów na rzecz swoich kontrahentów, polegającej na tym, iż do zakupionych przez kontrahentów towarów, tj. olejów silnikowych, przekładniowych, hydraulicznych, przemysłowych, płynów do chłodnic, akcesoriów samochodowych, załącza nieodpłatnie prezenty o małej wartości tzw. gratisy. Załączone do sprzedawanych produktów gadżety posiadają logo marki sprzedawanych produktów, ale zdarza się również, że nie. Ten rodzaj działania podjęty przez Wnioskodawcę ma na celu zwiększenie zainteresowania kontrahentów produktami, a tym samym wpłynąć na zwiększenie wielkości obrotów. Dołączane gratisy uatrakcyjniają bowiem zakup oferowanych przez Wnioskodawcę towarów. Jednocześnie, podjęte działania mają również na celu budowanie solidnych i trwałych relacji z kontrahentami. Ponadto Zainteresowany wskazał, iż przekazywane towary (gratisy) służą czynnościom opodatkowanym, a wartość nieodpłatnie przekazywanych gratisów:
- nie przekracza 10 zł netto, w tych przypadkach Wnioskodawca nie prowadzi ewidencji osób obdarowanych lub
- mieści się w przedziale między 10 zł a 100 zł oraz powyżej 100 zł i Wnioskodawca prowadzi dodatkową ewidencję osób obdarowanych.
W przedmiotowej sprawie towary (gratisy) zakupywane w ramach prowadzonej działalności są związane z przedsiębiorstwem i istnieje związek ze sprzedażą opodatkowaną (służą czynnościom opodatkowanym), tym samym spełnione zostają warunki wymienione w art. 86 ust. 1, dlatego Zainteresowanemu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na ww. towary (gratis).
Mając na uwadze powyższe, w sytuacji gdy nieodpłatnie przekazywane gratisy spełniają definicję prezentów o małej wartości, wskazanego w art. 7 ust. 4 ustawy, wówczas czynności te nie podlegają opodatkowaniu, z uwagi na treść art. 7 ust. 3 ustawy. Jednocześnie na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 2 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów. Natomiast w sytuacji, gdy wartość nieodpłatnie przekazywanych gratisów przekracza 100 zł, wówczas, czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i jako, że jest związana z prowadzonym przedsiębiorstwem i służy czynnościom opodatkowanym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu tych towarów, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
Ponadto nadmienia się, że powołane we wniosku wyroki polskich sądów administracyjnych dotyczą konkretnych spraw podatników, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów administracyjnych w indywidualnych sprawach.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
