Temat interpretacji

zastosowanie właściwej stawki podatku dla sprzedaży hot-dogów i tzw. produktów z pieca na stacjach paliw

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05.04.2011 r. (data wpływu 08.04.2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 21.06.2011r. (data wpływu 24.06.2011r.) w odpowiedzi na wezwanie z dnia 14.06.2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku dla sprzedaży hot-dogów i tzw. produktów z pieca na stacjach paliw - jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 08.04.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki podatku dla sprzedaży hot-dogów i tzw. produktów z pieca na stacjach paliw. Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 21.06.2011 r. (data wpływu 24.06.2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 14.06.2011 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka S.A. (dalej: Spółka) sprzedaje na stacjach benzynowych hot dogi oraz tzw. produkty z pieca. Hot dogi są sporządzane z następujących produktów składowych: parówki, bułki oraz sosów. Surowce te są produktami głęboko mrożonymi nabywanymi przez Spółkę oddzielnie, a następnie na stacji pracownik zgodnie z zasadami HACCP je rozmraża, podgrzewa w specjalnych urządzeniach i kompletuje produkt finalny. W efekcie klient otrzymuje podgrzaną bułkę, w której znajduje się parówka i sos - tzw. hot dog. Klient może skonsumować tak sporządzonego hot doga na stacji (większość stacji, na których można kupić hot dogi posiadają miejsce do ich spożycia z ograniczoną liczbą miejsc siedzących) lub poza stacją.

Na stacjach sprzedawane są także tzw. produkty z pieca. Sprzedaż owych produktów polega na tym, iż Spółka dokonuje zakupu od producentów gotowych wyrobów tj. pizzy, tostów, ciabatt, zapiekanek itd. Wyrób jest następnie umieszczany w piecu celem jego podgrzania i wydawany klientowi. Tak jak w przypadku hot dogów klient może skonsumować taki wyrób na stacji lub poza stacją.

Przygotowanie ww. produktów odbywa się według określonego schematu zgodnie z zasadami HACCP. Wydawanie produktów z pieca następuje na papierowych jednorazowych tackach natomiast hot dogi są podawane w papierowej torebce i są owijane w papierową serwetkę.

Na stacji klient nie ma możliwości wyboru produktów z karty dań, nie jest prowadzona obsługa kelnerska, brak jest sali restauracyjnej nie istnieje zaplecze restauracyjne (tj. wyodrębniona kuchnia, naczynia, urządzenia myjące itd.), brak jest szatni. Co istotne, pracownicy stacji paliw nie są specjalnie dedykowani do przygotowania ww. produktów. Jest to tylko jeden z ich obowiązków. Należy też zwrócić uwagę na fakt, że pracownik stacji, aby przygotować hot doga lub danie z pieca nie musi legitymować się wykształceniem gastronomicznym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy hot dogi i produkty z pieca sporządzane według zasad opisanych wyżej i następnie wydawane klientom należy traktować, jako świadczenie usług restauracyjnych czy też, jako dostawę gotowych posiłków i dań (poz. 28 załącznika 10 do ustawy o VAT) opodatkowanych stawką VAT 5% na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy o VAT ...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Według art. 41 ust. 2a dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%.

Ponadto w świetle § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust.1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. Załącznik ten w pozycji 7 wskazuje usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56) z wyjątkami.

Podstawowym zagadnieniem dla zastosowania prawidłowej stawki podatku dla sprzedaży produktów opisanych powyżej jest odpowiedź na pytanie, czy mamy tu do czynienia ze świadczeniem usługi czy ze sprzedażą gotowych posiłków i dań... Przepisy prawa w tym nie dają odpowiedzi na tak postawione pytanie W związku z tym należy sięgnąć do orzecznictwa w przedmiotowym temacie, w szczególności do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (dalej: ETS).

W sprawie wskazania czy przygotowanie i sprzedaż artykułów spożywczych stanowi dostawę towarów czy usługę, ETS rozstrzygał w wyroku z dnia 2 maja 1996 roku C-231/94 Faaborg-Gelting Linien oraz wyroku z dnia 10 marca 2011 roku C-497/09 (w sprawach połączonych C-497/09, C499/09, C-501/09 i C-502/09).

W pierwszym z przywołanym wyroku Trybunał uznał, że o uznaniu czy transakcję w świetle VI Dyrektywy należy uznać za dostawę towarów czy świadczenie usług, powinny decydować wszystkie okoliczności zawarcia tej transakcji. Bowiem przygotowywanie posiłku do natychmiastowej konsumpcji jest rezultatem szeregu usług - począwszy od przyrządzenia posiłku, a skończywszy na jego podaniu konsumentowi, któremu przysługuje infrastruktura, w tym jadalnia, umeblowanie, szatnia. Ponadto restaurator wykonuje na rzecz konsumenta szereg czynności, jak nakrywanie do stołu, doradzanie w wyborze posiłku i wyjaśnianie szczegółów dotyczących posiłków w menu, podawanie do stołu i sprzątanie po zakończeniu konsumpcji. Sama dostawa posiłku jest, zatem elementem całego świadczenia.

Z powyższego wynika, że usługa restauracyjna ma charakter kompleksowy, na który składa się ciąg czynności od przygotowania posiłku do jego fizycznego wydania. W skład takich czynności wchodzą m.in. obsługa kelnerska, nakrywanie do stołu, zorganizowanie odpowiedniego umeblowania, sprzątanie po posiłku itd. Spożycie posiłku jest tylko jednym z elementów takiej usługi. Innymi słowy w świetle przywołanego wyroku bardzo istotne jest stworzenie odpowiedniej organizacji konsumpcji charakterystycznej dla restauracji.

Natomiast wyrok ETS 497/09 dotyczył kilku stanów faktycznych, które co do zasady są tożsame z sytuacją opisaną wyżej przez Spółkę. Pytania prejudycjalne sądów krajowych sprowadzały się do odpowiedzi na pytanie czy różnego rodzaju działalność polegająca na sprzedaży gotowych dań i posiłków do spożycia na miejscu, jaka jest przedmiotem spraw przed tym sądem, stanowi dostawę towarów, czy świadczenie usług, oraz czy wpływ na to mają dodatkowe elementy świadczenia usług.

Zdaniem ETS odpowiadając na tak postawione pytanie należy wskazać, że sprzedaż przygotowywanych na miejscu posiłków jest powiązana z różnymi elementami świadczenia usług. W takim przypadku trzeba wziąć pod uwagę wszelkie okoliczności, w jakich następuje transakcja, w celu określenia jej elementów charakterystycznych i dominujących. Element dominujący określa się z punktu widzenia przeciętnego konsumenta oraz z uwzględnieniem, w ramach całościowej oceny, wagi jakościowej, a nie tylko ilościowej, elementów świadczenia usług w stosunku do elementów dostawy towarów. Sąd zauważył także, że sprzedaży towaru zawsze towarzyszy minimalny zakres świadczonych usług, jak umieszczenie towaru na półkach sklepowych czy wystawienie rachunku, w związku, z czym tylko usługi odrębne od usług nierozerwalnie związanych ze sprzedażą towarów można brać pod uwagę w celu określenia udziału świadczenia usług w świadczeniu złożonym, obejmującym również dostawę towarów. Sąd - co ważne - przywołał ww. wyrok C-231/94 Faaborg-Gelting Linien podkreślając, że wymienione tam elementy są charakterystyczne dla działalności restauracyjnej.

W odniesieniu do sprzedaży gotowych dań ETS odniósł się następująco: przeważającym elementem tych transakcji (sprzedaży gotowych dań i posiłków) w ich całościowym ujęciu jest dostawa gotowych dań lub artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu, jako że przygotowanie tych produktów, pobieżne i znormalizowane, jest nierozerwalnie związane z tymi transakcjami, a udostępnienie podstawowych urządzeń pozwalających ograniczonej liczbie klientów na konsumpcję na miejscu ma charakter wyłącznie dodatkowy i drugorzędny. Kwestia, czy klienci korzystają z tych urządzeń jest bez znaczenia, ponieważ konsumpcja na miejscu, która nie stanowi zasadniczej cechy owej transakcji, nie może determinować jej charakteru.

Ponadto ETS odniósł się także do tego, w jaki sposób należy interpretować pojęcie środków spożywczych określonych w kategorii 1 załącznika H do dyrektywy. Otóż pojęcie środków spożywczych obejmuje również dania i posiłki gotowane, pieczone, smażone lub w inny sposób przygotowane do spożycia na miejscu.

Konkludując ETS stwierdził, że sprzedaż świeżo przygotowanych dań i artykułów żywnościowych do spożycia na miejscu na stoiskach lub w pojazdach gastronomicznych lub we foyer kin stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 5 dyrektywy, jeżeli z oceny jakościowej całości transakcji wynika, że elementy świadczenia usług poprzedzające i towarzyszące dostawie artykułów żywnościowych nie mają charakteru przeważającego.

Biorąc pod uwagę opisane wyżej stanowisko ETS należy stwierdzić, iż w przypadku sprzedaży hot dogów i produktów z pieca na stacjach Spółki elementy świadczenia usług nie mają elementu przeważającego. Nie istnieje, bowiem obsługa kelnerska, nakrywanie do stołu, doradzanie w zakresie wyboru dań, sprzątanie po posiłku. Klient nie wybiera posiłków z karty dań, a proces przygotowania posiłków jest z góry określony i nie wymaga doświadczenia/wykształcenia kulinarnego od przygotowującego, takie danie. Klient może spożyć takie danie na zewnątrz stacji lub na stacji jednakże liczba miejsc siedzących jest ograniczona.

Spółka ma świadomość, że przywołane wyżej wyroki ETS nie stanowią powszechnie obowiązującego prawa jednakże, stanowią one istotną wskazówkę dla interpretacji niejasnych przepisów lub sytuacji, których ustawodawca nie unormował. Jednocześnie Spółka informuje, że otrzymała z GUS pismo, z którego wynika, że sprzedaż hot dogów i produktów z pieca na stacjach należy zakwalifikować do grupowania PKWiU 56.10.1 usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych jednakże zastosowanie się do takiej wykładni GUS stoi w oczywistej sprzeczności z przytoczonym wyżej orzecznictwem ETS.

Reasumując, zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę wskazane wyżej wyroki ETS, wykładnię prowspólnotową oraz stan faktyczny, sprzedaż na stacjach hot dogów oraz produktów z pieca stanowi dostawę towarów zgodnie z art. 5 ustawy o VAT. Co za tym idzie Spółka dotychczas błędnie klasyfikowała sprzedaż hot dogów i produktów z pieca jako usługę z grupowania 56 PKWiU stosując stawkę 8% (§ 7 ust pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług). Zdaniem Spółki dostawa hot dogów i produktów z pieca powinna być na podstawie art. 41 ust. 2a ustawy o VAT objęta stawką 5% jako pozycja 28 załącznika 10 tej ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności określony został odpowiednio w art. 7 oraz art. 8 cyt. ustawy. Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (art. 8 ust. 1 cyt. ustawy).

Z treści art. 5a cyt. ustawy wynika, iż towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne. W myśl art. 2 pkt 30 ustawy przez PKWiU ex - rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Wyjaśnić należy, iż klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.). Należy wskazać, iż to podatnik jest zobowiązany do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności.

Stosownie bowiem do pkt 1 Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Jak wynika z art. 2 pkt 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.06.347.1 z dnia 11 grudnia 2006r.), opodatkowaniu VAT podlegają () odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze. Jak wynika z treści art. 14 ust. 1 Dyrektywy 112, "dostawa towarów" oznacza przeniesienie prawa do rozporządzania rzeczą jak właściciel. Zgodnie z art. 24 ust. 1 Dyrektywy 112, "świadczenie usług" oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 - 12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności. Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. zmianie uległy stawki podatku od towarów i usług. Stosownie do art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Jednocześnie zgodnie z art. 41 ust. 2a ustawy, dla towarów wymienionych w załączniku nr 10 do ustawy stawka podatku wynosi 5%. Natomiast w przywołanym załączniki w poz. 28 wymienione są gotowe posiłki i dania, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu, powyżej 1,2%, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU - ex 10.85.1.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaje m.in. na stacjach benzynowych hot dogi oraz tzw. produkty z pieca. Hot dogi są sporządzane z następujących produktów składowych: parówki, bułki oraz sosów. Surowce te są produktami głęboko mrożonymi nabywanymi przez Spółkę oddzielnie, a następnie na stacji pracownik zgodnie z zasadami HACCP je rozmraża, podgrzewa w specjalnych urządzeniach i kompletuje produkt finalny. W efekcie klient otrzymuje podgrzaną bułkę, w której znajduje się parówka i sos - tzw. hot dog. Klient może skonsumować tak sporządzonego hot doga na stacji (większość stacji, na których można kupić hot dogi posiadają miejsce do ich spożycia z ograniczoną liczbą miejsc siedzących) lub poza stacją. Na stacjach sprzedawane są także tzw. produkty z pieca. Sprzedaż owych produktów polega na tym, iż Spółka dokonuje zakupu od producentów gotowych wyrobów tj. pizzy, tostów, ciabatt, zapiekanek itd. Wyrób jest następnie umieszczany w piecu celem jego podgrzania i wydawany klientowi. Tak jak w przypadku hot dogów klient może skonsumować taki wyrób na stacji lub poza stacją. Przygotowanie ww. produktów odbywa się według określonego schematu zgodnie z zasadami HACCP. Wydawanie produktów z pieca następuje na papierowych jednorazowych tackach natomiast hot dogi są podawane w papierowej torebce i są owijane w papierową serwetkę. Na stacji klient nie ma możliwości wyboru produktów z karty dań, nie jest prowadzona obsługa kelnerska, brak jest sali restauracyjnej nie istnieje zaplecze restauracyjne (tj. wyodrębniona kuchnia, naczynia, urządzenia myjące itd.), brak jest szatni. Co istotne, pracownicy stacji paliw nie są specjalnie dedykowani do przygotowania ww. produktów. Jest to tyko jeden z ich obowiązków. Należy tez zwrócić uwagę na fakt, że pracownik stacji, aby przygotować hot doga lub danie z pieca nie musi legitymować się wykształceniem gastronomicznym. Jednocześnie Spółka dodała, iż otrzymała z GUS pismo, z którego wynika, że sprzedaż hot dogów i produktów z pieca na stacjach należy zakwalifikować do grupowania PKWiU 56.10.1 usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego wątpliwości Spółki sprowadzają się do kwestii zastosowania właściwej stawki podatku dla opisywanych czynności, co z kolei wymaga w pierwszej kolejności określenia czy mamy do czynienia z dostawą towarów czy świadczeniem usług.

Elementem pozwalającym stwierdzić jak należy klasyfikować dany towar bądź usługę, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usługi wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Powyższe wynika z analizy treści art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług, który nakazuje dla czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług), identyfikować te czynności za pomocą klasyfikacji statystycznych, pod warunkiem, że dla tych czynności przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze powołują takie symbole.

Pojęcie świadczenie usług czy dostawa towarów są pojęciami bardzo szerokimi, gdyż określają tylko do jakiej ogólnej kategorii należy przypisać czynności wykonywane przez podatników. Zatem pojęcia te nie mogą posiadać przypisanych im symboli statystycznych, gdyż takie symbole można jedynie ustalić dla poszczególnych kategorii świadczeń zaliczanych bądź do świadczenia usług, bądź do dostawy towarów.

Przepis art. 5a wskazuje, że w przypadku, gdy dla danej usługi bądź towaru chcemy określić stawkę podatku VAT, należy w pierwszej kolejności sprawdzić, czy ustawa o podatku od towarów i usług dla tych czynności taki symbol wskazuje, a jeśli tak to poprzez przypisanie symbolu klasyfikacji statystycznej, należy zaklasyfikować świadczenie do odpowiedniego rodzaju towaru bądź usługi, co pozwoli na właściwe wskazanie stawki podatku VAT.

Jak wynika z okoliczności wskazanych przez Spółkę, przedmiotem działalności Spółki jest m.in. sprzedaż hot dogów i produktów z pieca na stacjach, zakwalifikowane do grupowania PKWiU 56.10.1 usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych.

Biorąc pod uwagę treść analizowanego już art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług oraz okoliczności wskazane przez Spółkę, (z których wynika, iż dla wykonywanych przez nią świadczeń Urząd Statystyczny wskazał symbol PKWiU 56.10.1), podkreślić należy, iż załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649) w poz. 7 wymienia usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży: 1) napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, 2) napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%, 3) kawy i herbaty (wraz z dodatkami), 4) napojów bezalkoholowych gazowanych, 5) wód mineralnych, 6) innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy. Dodatkowo wskazać należy, iż załącznik Nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, w poz. 42, wymienia gotowe posiłki i dania, z wyłączeniem produktów o zawartości alkoholu powyżej 1,2%, które zostały sklasyfikowane pod symbolem PKWiU ex 10.85.1.

Z powyższych uregulowań wynika, iż dla czynności wykonywanych przez Spółkę ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze powołują klasyfikacje statystyczne, a w związku z tym zasadne jest odwoływanie się do nich, niezależnie od faktu czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę zostałyby przypisane do świadczenia usług, identyfikowanych za pomocą PKWiU ex 56, czy też do dostawy towarów, identyfikowanej za pomocą PKWiU ex 10.85.1.

Nadmienić należy, iż z dniem 6 kwietnia 2011r. rozporządzenie z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług zostało uchylone i od tego dnia obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392).

Z klasyfikacji przedstawionej przez Wnioskodawcę wynika, iż czynności wykonywane przez Spółkę w zakresie sprzedaży hot dogów i produktów z pieca na stacjach zostały zidentyfikowane jako usługi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności nie można zgodzić się, iż sprzedaż gotowych posiłków będzie stanowiła dostawę towarów. Jak wynika bowiem z identyfikacji czynności wykonywanych przez Spółkę (do której prawo odniesienia się przy jej identyfikacji daje przepis art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług), działalność Wnioskodawcy w tym zakresie została określona jako świadczenie usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych.

Spółka przedstawiając argumenty świadczące, iż przedmiotem jej działalności jest dostawa towarów wskazała na wyrok TSUE w sprawie Faaborg-Gelting Linien A/S przeciwko Finanzamt Flensburg z dnia 2 maja 1996r. (sygn. C-231/94), podkreślające, iż w jego uzasadnieniu wskazano, że transakcje w restauracjach charakteryzuje cały zespół cech i czynności, co oznacza m. in., iż do dyspozycji klienta pozostaje infrastruktura, w tym jadalnia z pomieszczeniami sąsiadującymi (szatnia itp.), umeblowanie i zastawa stołowa, a do dyspozycji gości pozostaje personel restauracji. W ocenie TSUE te wszystkie elementy, wraz z dostarczeniem posiłków / napojów należy klasyfikować jako świadczenie usług w świetle wspólnotowych regulacji VAT. Jednocześnie - zdaniem TSUE - sytuacja prezentuje się odmiennie w przypadku gdy dotyczy żywności sprzedawanej na wynos, która nie jest związana z usługami dodatkowymi świadczonymi na rzecz klienta.

Zauważyć jednak należy, iż w wyroku tym Trybunał zwrócił również uwagę, iż dostawa gotowych posiłków do bezpośredniego spożycia jest rezultatem szeregu usług. Transakcje w restauracjach charakteryzuje cały zespół cech i czynności, przy czym dostawa posiłku jest jedynie częścią usługi, choć stanowi w nich dominujący element. Dlatego też, zdaniem Trybunału również w sytuacji, w której mamy do czynienia z transakcją składającą się z wielu elementów, należy w pierwszej kolejności uwzględnić wszelkie okoliczności przeprowadzenia danej transakcji. W świetle powyższego, patrząc z punktu widzenia klienta nabywającego przedmiotowe hot-dogi lub tzw. produkty z pieca, za istotne należy uznać czynności usługowe wykonywane przez pracownika stacji polegające na podgrzaniu produktów, dodania sosu, bowiem dopiero w ten sposób przygotowany produkt zaspokaja potrzeby konsumenta, nie interesuje go otrzymanie zamrożonych produktów. Z powyższego można wnioskować, iż w omawianej sprawie, w/w czynności odgrywają istotną rolę, co także determinuje potraktowanie całości jako świadczenia usług, a nie dostawy towarów. Nie bez znaczenia dla oceny przedmiotowej sprawy pozostaje także fakt zapewnienia przez Wnioskodawcę wydzielonego miejsca, przeznaczonego na spożycie zakupionych przez klientów produktów, co nosi znamiona organizacji konsumpcji charakterystycznej dla placówek gastronomicznych. Za powyższym przemawia także fakt wydawania klientom do oferowanych produktów jednorazowych papierowych tacek, bądź torebek i serwetek. Co prawda, klient Spółki zamawiający hot-dogi lub produkty z pieca, nie ma zagwarantowanej pełnej obsługi kelnerskiej, polegającej na nakryciu do stołu, doradzania w wyborze posiłku, objaśnienie pozycji menu, podawania do stołu oraz sprzątania po zakończeniu konsumpcji, co sprawia, iż nie mamy do czynienia z usługą ściśle restauratorską, jednakże nie ma to wpływu na przewagę w/w czynności usługowych, w istocie determinujących kwalifikację prawnopodatkową całości świadczenia. Ponadto, opierając się na opisie słownym wskazanej przez Spółkę klasyfikacji PKWiU, należy zaznaczyć, iż nie można utożsamiać świadczenia usług, o których mowa we wniosku jedynie z tymi świadczonymi w restauracjach. Przedmiotowe grupowanie - 56.10.1 wymienia obok usług restauratorskich także usługi pozostałych placówek gastronomicznych, do których bez wątpienia można byłoby zaliczyć także Wnioskodawcę w ramach opisanych we wniosku czynności. Kluczowym w przedmiotowej sprawie jest analiza ogółu okoliczności oraz poszczególnych składowych czynności, towarzyszących zamówieniu, dokonywana w szczególności z perspektywy konsumenta.

Reasumując, biorąc pod uwagę całość czynności wykonywanych przez Spółkę, polegających na sprzedaży hot dogów i produktów z pieca na stacjach, sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU 56.10.1 usługi restauracji i pozostałych placówek gastronomicznych, stanowią one świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, i w konsekwencji w trybie § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z pkt 7 załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia podlegają opodatkowaniu przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 8%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie