Temat interpretacji

w zakresie opodatkowania zbycia Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 23 sierpnia 2016 r. (data wpływu 26 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [dalej: Wnioskodawca lub D.] jest spółką prawa polskiego, będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług [dalej: VAT].

Wnioskodawca prowadzi działalność, obejmującą:

• kompleksową obsługę firm planujących wejście na giełdę (transakcje IPO),

• pełną obsługę procesu emisji obligacji,

• usługi brokerskie, jako członek Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie oraz członek giełdy Eurex,

• świadczenie m.in. na rzecz F. [dalej: F.], P. [dalej: P.] oraz X. [dalej: X.] usług agenta transferowego.

W ramach usług związanych z transakcjami IPO Wnioskodawca oferuje podmiotom gospodarczym usługę pozyskania na rynku regulowanym lub poza nim kapitału, sprzedaży posiadanych przez właścicieli papierów wartościowych oraz doradztwo transakcyjne.

Podstawowy zakres ww. usług obejmuje:

• sporządzanie dokumentów (m.in. prospektów emisyjnych) i materiałów ofertowych;

• rekomendację najlepszej alokacji akcji;

• doradztwo w zakresie programów opcji menedżerskich;

• doradztwo dotyczące finansowania przedsiębiorstw;

• doradztwo prywatyzacyjne, fuzji i przejęć;

• doradztwo w zakresie plasowania papierów wartościowych w obrocie poza rynkiem regulowanym.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach obsługi procesu emisji obligacji obejmują:

• tworzenie i weryfikację struktury finansowania, zgodnie z modelem biznesowym przedsiębiorstwa;

• koordynowanie procesu przygotowania i pozyskania finansowania zewnętrznego;

• przygotowanie niezbędnej dokumentacji;

• budowanie konsorcjów emisyjnych;

• pozyskiwanie inwestorów;

• rozliczanie emisji;

• prowadzenie ewidencji oraz depozytu;

• pośrednictwo na rynku wtórnym;

• upublicznianie obligacji na rynku Catalyst.

W ramach usług brokerskich Wnioskodawca świadczy usługi obejmujące wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek dającego zlecenie, wykonywanie zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych na rachunek Wnioskodawcy oraz wykonywanie czynności związanych z członkostwem w Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. lub w innym rynku regulowanym lub alternatywnym systemie obrotu.

Natomiast w ramach usług agenta transferowego Wnioskodawca świadczy usługi polegające na prowadzeniu rejestrów uczestników funduszy inwestycyjnych, realizacji zleceń, ewidencji operacji na jednostkach uczestnictwa oraz księgowaniu jednostek uczestnictwa.

Zgodnie z Regulaminem Organizacyjnym Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością [dalej: Regulamin] jednostkami organizacyjnymi Wnioskodawcy są departamenty lub samodzielne stanowiska, natomiast zasady działania i kompetencje tych jednostek organizacyjnych są określone postanowieniami Regulaminu.

W świetle powyższego, w ramach działalności Wnioskodawcy zostało wyodrębnione Samodzielne Stanowisko ds. Zarządzania Ryzykiem (Risk Manager) oraz następujące departamenty:

• Departament Nadzoru,

• Departament Brokerski,

• Departament Rynku Pierwotnego,

• Departament Ewidencji i Rejestrów,

• Departament Sprzedaży,

• Departament Marketingu i Rozwoju,

• Departament Administracji,

• Departament Prawny,

• Departament Księgowości Finansowej oraz

• Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych.

Do zadań Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych należy:

1. prowadzenie rejestrów uczestników funduszy inwestycyjnych otwartych i specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych, o których mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych,
2. prowadzenie ewidencji uczestników funduszy inwestycyjnych zamkniętych, o której mowa w ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych,
3. pośrednictwo w wykonywaniu zleceń kupna i sprzedaży niepublicznych certyfikatów inwestycyjnych na rynku wtórnym,
4. zawieranie umów pośrednictwa w zakresie kupna/sprzedaży niepublicznych certyfikatów inwestycyjnych,
5. zawieranie umów zlecenia kupna lub sprzedaży niepublicznych certyfikatów inwestycyjnych.

Departament Obsługi Funduszy inwestycyjnych świadczy ww. usługi w zakresie obsługi funduszy F., P. oraz X. na podstawie umów o świadczenie usług agenta transferowego zawartych pomiędzy T. Spółka Akcyjna [dalej: T.] oraz Wnioskodawcą.

Obecnie rozważane jest odpłatne zbycie przez D., na rzecz nabywcy zewnętrznego, zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie świadczenia na rzecz F., P. oraz X. ww. usług agenta transferowego [dalej: Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych].

Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych obejmuje w szczególności następujące składniki materialne i niematerialne, w tym zobowiązania:

1. prawa i obowiązki wynikające z umów o pracę zawartych z pracownikami przyporządkowanymi wyłącznie do Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych, posiadającymi odpowiednie kompetencje i doświadczenie w zakresie zadań przypisanych do tego departamentu (w związku z planowaną transakcją sprzedaży dojdzie do przejścia zakładu pracy w trybie art. 23¹ Kodeksu Pracy);
2. prawa i obowiązki wynikające z umów o świadczenie usług agenta transferowego, w zakresie obsługi funduszy F., P. oraz X., zawartych pomiędzy T. oraz Wnioskodawcą;
3. środki trwałe i inne składniki majątkowe, umożliwiające wykonywanie obowiązków służbowych przez pracowników przypisanych do Departamentu Obsługi Funduszy inwestycyjnych, takie jak np. komputery, drukarka, telefony komórkowe;
4. system informatyczny służący wykonywaniu umów o świadczenie usług agenta transferowego, w zakresie obsługi funduszy F., P. oraz X., zawartych pomiędzy T. oraz Wnioskodawcą, zawierający dane operacyjne, będący wyłączną własnością Wnioskodawcy;
5. należności i zobowiązania związane z Departamentem Obsługi Funduszy inwestycyjnych.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że zespół składników majątkowych, stanowiący Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych, jest przeznaczony pod względem organizacyjnym, finansowym oraz funkcjonalnym do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług agenta transferowego.

Departament ten jest wyodrębniony w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej Wnioskodawcy zarówno, jak zostało wskazane powyżej, pod względem formalnym na podstawie Regulaminu, jak i pod względem praktycznym z uwagi na wykonywany rodzaj działalności. Dodatkowo, jak zostało wskazane powyżej, do Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych są przyporządkowani określeni pracownicy, którzy zostali dedykowani do wykonywania zadań przypisanych wyłącznie do tego departamentu.

Ponadto, na podstawie zapisów księgowych, możliwe jest przypisanie poszczególnych przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów do Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych.

Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych jest wyposażony we wszelkie aktywa i pasywa niezbędne do realizacji zadań, które zostały mu powierzone, a tym samym składniki majątkowe wchodzące w jego skład umożliwiają potencjalnemu nabywcy prowadzenie działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie prowadzonym przez Wnioskodawcę. Wskazać również należy że, według wiedzy Wnioskodawcy, podmiot planujący nabycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w postaci Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych zamierza kontynuować działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę w zakresie przedmiotowego departamentu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy opisane w zdarzeniu przyszłym odpłatne zbycie przez D. Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Opisane w zdarzeniu przyszłym odpłatne zbycie przez D. Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych nie będzie podlegać opodatkowaniu VAT, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

Stosownie do przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary według art. 2 pkt 6 ustawy VAT rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy VAT. Zostały tu wskazane te czynności, które, co do zasady, należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem ww. transakcji zbycia, jednakże, uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy VAT, pojęcie to należy rozumieć w sposób szeroki, tj. obejmujący swoim zakresem wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę itp. Zbycie przedsiębiorstwa / zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy VAT, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa [dalej: ZCP] należy rozumieć: organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

W świetle powyższego, ZCP jest:

• zespołem składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych,

• istniejącym w ramach danego przedsiębiorstwa,

• wyodrębnionym organizacyjnie,

• wyodrębnionym finansowo,

• mogącym stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze, które realizuje w ramach przedsiębiorstwa (wyodrębnienie funkcjonalne).

Takie stanowisko w zakresie kryteriów decydujących o istnieniu ZCP potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 8 maja 2014 r., sygn. ILPP2/443-228/14-2/AKr, w której zostało stwierdzone, iż:

(...) nie wystarczy (...) zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym. W przeciwnym razie nie można bowiem uznać, że dojdzie do powstania zespołu składników, które mogłyby stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa. (...) na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, mamy (...) do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są wszystkie następujące przesłanki:

1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Konieczność łącznego spełnienia wyżej wymienionych przesłanek została potwierdzona również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 15 stycznia 2014 r., sygn. ITPP2/443-1163/13/AK.

W świetle przytoczonej wyżej definicji, stwierdzić należy, że za ZCP uznać można jedynie zespół składników niematerialnych i materialnych, pozostających ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, iż można mówić o nich jako o zespole (kompletnym), a nie zbiorze pewnych elementów. Istotne jest również, aby zachowane zostały funkcjonalne związki między poszczególnymi składnikami tak, by mogły one samodzielnie posłużyć prowadzeniu / kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Zatem, aby w rozumieniu ustawy VAT określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako ZCP, nie może on stanowić jedynie zbioru przypadkowych elementów, przy pomocy których można prowadzić działalność gospodarczą, lecz musi się on odznaczać odrębnością, która stanowi o możliwości samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy stwierdzić, że ZCP to organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników majątkowych, w tym zobowiązań, wchodzących w skład istniejącego przedsiębiorstwa.

Wyodrębnienie organizacyjne

Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia wyodrębnienia organizacyjnego, którym posłużył się definiując pojęcie ZCP, jednak zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych oraz orzecznictwem sądów administracyjnych o wyodrębnieniu organizacyjnym danego zespołu składników ze struktur przedsiębiorstwa można mówić, jeżeli wskazują na to odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze. O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić z pewnością, gdy dany zespół składników stanowi w strukturze organizacyjnej podatnika dział, oddział, wydział, itp.

Powyższe znajduje potwierdzenie np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 7 sierpnia 2014 r., sygn. ITPB3/423-251a/14/DK, zgodnie z którą:

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp.

Wziąwszy pod uwagę powyższe Wnioskodawca pragnie wskazać, że Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych został wyodrębniony w ramach wewnętrznej struktury organizacyjnej Wnioskodawcy zarówno pod względem formalnym na podstawie Regulaminu, jak i pod względem praktycznym z uwagi na wykonywany rodzaj działalności. Jednocześnie, istotnym czynnikiem świadczącym o wyodrębnieniu organizacyjnym Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych jest czynnik ludzki czyli personel posiadający odpowiednie kompetencje i doświadczenie w zakresie zadań przypisanych do tego departamentu, przyporządkowany wyłącznie do Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych i tym samym dedykowany do wykonywania zadań przypisanych do tego działu.

W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych stanowi zorganizowany zespół składników majątkowych wyodrębniony w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy pod względem organizacyjnym.

Wyodrębnienie finansowe

Odnosząc się do wyodrębnienia finansowego należy wskazać, iż ustawa VAT nie zawiera definicji wyodrębnienia finansowego, natomiast w orzecznictwie, praktyce organów podatkowych i doktrynie przyjmuje się, że wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do ZCP. Innymi słowy, wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, gdy sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do realizowanych przez ZCP zadań gospodarczych.

Powyższy pogląd znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 8 maja 2014 r., sygn. ILPP2/443-228/14-2/AKr, zgodnie z którą:

Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

O wyodrębnieniu finansowym można zatem już mówić w przypadku istnienia samej możliwości wyodrębnienia podstawowych informacji o sytuacji finansowej i majątkowej ZCP. Wyodrębnienia finansowego nie należy więc utożsamiać z pełną samodzielnością finansową.

Wskazać również należy na fakt, iż wyodrębnienie finansowe nie oznacza konieczności sporządzania odrębnego bilansu przez ZCP. Pogląd ten znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11 marca 2015 r., sygn. IPTPP4/443-879/14-4/BM, w której organ podatkowy uznał stanowisko podatnika za prawidłowe:

(...) wyodrębnienie finansowe nie musi być realizowane poprzez całkowitą samodzielność finansową zespołu składników majątkowych. Nie oznacza ono konieczności prowadzenia odrębnej księgowości czy też sporządzania odrębnego bilansu dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 czerwca 2012 r., sygn. III SA/Wa 2836/11:

(...) wyodrębnienie finansowe, o którym mowa w art. 2 ust 27e u.p.t.u. nie musi koniecznie oznaczać, że zorganizowana część przedsiębiorstwa jest zobowiązana do samodzielnego sporządzania bilansu. Wystarczające jest wyodrębnienie danej części przedsiębiorstwa dla celów np. rachunkowości zarządczej, polegające w szczególności na odrębnym ewidencjonowaniu przychodów i kosztów związanych z prowadzeniem danej części przedsiębiorstwa.

Dodatkowo należy również zauważyć, że do zaistnienia wyodrębnienia finansowego nie jest wymagane posiadanie przez ZCP odrębnego rachunku bankowego, co znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 21 kwietnia 2010 r., sygn, IBPP2/443-62/10/ASz, zgodnie z którą:

przepisy o podatku od towarów i usług (...) nie wymagają, aby oddział przedsiębiorstwa, dla uznania go za wyodrębniony finansowo, musiał posiadać odrębny rachunek bankowy (subkonto).

Należy zatem wskazać, że, w przypadku działalności Wnioskodawcy, na podstawie zapisów księgowych możliwe jest przypisanie poszczególnych przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów do Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych, a zatem możliwe jest, w ramach działalności całego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, oddzielenie danych finansowych Departamentu Obsługi Funduszy Inwestycyjnych, jako wyodrębnionej finansowo części.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać, że Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych stanowi zespół składników majątkowych wyodrębnionych pod względem finansowym.

Wyodrębnienie funkcjonalne (samodzielność gospodarcza)

Wyodrębnienie funkcjonalne należy natomiast rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Pogląd ten znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 11 marca 2015 r., sygn. IPTPP4/443-879/14-4/BM, w której organ podatkowy uznał stanowisko podatnika za prawidłowe:

(...) zespół składników wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi służyć realizacji określonego zadania lub zadań gospodarczych, jak również potencjalnie może stanowić odrębne i niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące swoje zadania. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że dotyczy to rzeczywistej a nie tylko potencjalnej zdolności do wykonywania działalności gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa (...). Przy czym zdolność ta wyraża się możliwością realizacji określonych zadań gospodarczych przez zespół składników majątkowych, który mógłby stanowić oddzielne i niezależne przedsiębiorstwo realizujące dane zadania w sposób samodzielny, poczynając od momentu wyodrębnienia tego zespołu.

Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż nie budzi wątpliwości fakt, iż Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych posiada zdolność do działania jako samodzielny podmiot gospodarczy w zakresie świadczenia usług agenta transferowego i stanowi zorganizowany zespół składników majątkowych, samodzielny organizacyjnie i finansowo w stopniu pozwalającym na autonomiczne działanie w zakresie świadczenia takich usług.

Istotnym argumentem przemawiającym za uznaniem, że Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych stanowi zorganizowaną i wyodrębnioną funkcjonalnie część przedsiębiorstwa jest okoliczność, że do działu tego został przyporządkowany personel posiadający odpowiednie kompetencje i doświadczenie w zakresie zadań przypisanych do tego działu. Tym samym, potencjalny nabywca będzie mógł, w oparciu o zasoby ludzkie, kontynuować prowadzenie działalności w analogicznym zakresie.

W związku z tym, w ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych stanowi zespół składników majątkowych wyodrębnionych pod względem funkcjonalnym.

W świetle powyżej przedstawionych argumentów, w ocenie Wnioskodawcy, Departament Obsługi Funduszy Inwestycyjnych stanowi ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT.

Konsekwentnie więc jako, że przedmiotem rozważanego odpłatnego zbycia będzie część majątku D. stanowiąca ZCP, zbycie to będzie stanowić niepodlegające opodatkowaniu VAT zbycie ZCP w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy VAT.

Powyższą konkluzję potwierdzają organy podatkowe w indywidualnych interpretacjach prawa podatkowego, np. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z 4 lipca 2016 r., sygn. ITPP2/4512-327/16/KK oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 27 maja 2016 r., sygn. IPPP3/4512-287/16-2/ISK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art.52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.

Stanowisko

prawidłowe

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie