Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani X przedstawione we wniosku z dnia 15 maja 2008 r. (data wpływu 23 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie zwolnienia podmiotowego jest nieprawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 23 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 20 lutego 2008r. Wnioskodawczyni złożyła w urzędzie skarbowym formularz SD-1Z wraz pisemną prośbą o umożliwienie skorzystania ze zwolnienia od zapłaty podatku od nabytego udziału spadkowego, mimo kilkudniowego opóźnienia, którego przyczyną była nieznajomość przepisów i choroba, a zwłaszcza kłopoty z pamięcią.

Zainteresowana była przeświadczona, że podana w postanowieniu sądu data 08 stycznia 2008 r. z podpisem sędziego jest datą uprawomocnienia orzeczenia, dlatego dnia 06 lutego 2008r. Wnioskodawczyni zamierzała w urzędzie skarbowym dokonać zgłoszenia nabycia spadku. Poinformowano jednak Zainteresowaną, że źle odczytuje daty i w tej sytuacji nie może skorzystać z ulgi podatkowej.

W skład spadku wchodzi gospodarstwo rolne, które Wnioskodawczyni pomagała bratu spadkodawcy prowadzić, a także opiekowała się nim, gdy był chory.

Wnioskodawczyni zwróciła się do urzędu skarbowego z prośbą o odpowiedź, czy mogłaby skorzystać z ulgi podatkowej, gdyby dokonała poświadczenia dziedziczenia przez notariusza.

W ocenie Zainteresowanej, z obowiązujących przepisów prawa wynika, że w kontekście art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn postaje problem w interpretacji przepisów dotyczących aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza, zgodnie z 95j ustawy Prawo o notariacie. W odpowiedzi urząd skarbowy przesłał Wnioskodawczyni wniosek ORD-IN.

Zainteresowana wyjaśnia, że przyczyną uchybienia przez Nią terminu było późniejsze powzięcie wiadomości o błędnej interpretacji zapisu dat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinno się jej pozbawiać ulgi podatkowej tylko dlatego, że nie wiedziała, jak liczyć miesięczny termin do zgłoszenia nabycia spadku, kiedy przepisy są sporne i budzą wątpliwości.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie tut. organ wskazuje, że przedstawiając stan faktyczny Wnioskodawczyni podała, że zgłoszenia o nabyciu spadku dokonała na druku SD-1Z. Tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawczyni miała na uwadze druk SD-Z1.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. u. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1. dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2. darowizny, polecenia darczyńcy;
3. zasiedzenia;
4. nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5. zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6. nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do art. 5 ww. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych, a powstaje on, zgodnie z dyspozycją art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, przy nabyciu w drodze dziedziczenia, z chwilą przyjęcia spadku. Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem i jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, to zgodnie z ust. 4 powołanego artykułu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się tego orzeczenia.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. u. Nr 222, poz. 1629) wprowadzono w ustawie o podatku od spadków i darowizn art. 4a, zgodnie z którym zwolniono od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4. w przypadku braku takiego zgłoszenia nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do i grupy podatkowej.

Kwestię daty nabycia spadku regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. u. z 1964 r. Nr 16, poz. 94 ze zm.). Zgodnie z art. 922 ww. ustawy prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. w świetle art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a stosownie do art. 925 spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Pojęcie obowiązku podatkowego ustawodawca zdefiniował w art. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami), zgodnie z którym obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach. Natomiast art. 12 § 3 cytowanej ustawy stanowi, iż terminy określone w miesiącach kończą się z upływem tego dnia w ostatnim miesiącu, który odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych Wnioskodawczyni dokonała z kilkudniowym opóźnieniem, po upływie miesięcznego terminu od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycia spadku.

Ustawodawca w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości określił dzień, od którego należy liczyć początek terminu do złożenia przez spadkobiercę zgłoszenia nabycia własności rzeczy i praw majątkowych oraz skutki uchybienia terminu do złożenia ww. zgłoszenia.

W ust. 1 ww. artykułu wyraźnie określono, że początkowym dniem biegu terminu jest dzień uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku.

Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 3 ww. ustawy, przekroczenie tego terminu skutkuje opodatkowaniem na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, określającego opodatkowanie spadkobierców zaliczanych do I grupy podatkowej, opodatkowaniu podlega nabycie od jednej osoby własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

1. 9.637 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
2. 7.276 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
3. 4.902 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, Wnioskodawczyni, jako siostra spadkodawcy zaliczona jest do I grupy podatkowej.

W świetle powyższych przepisów, Zainteresowana jest zobowiązana zapłacić podatek od spadków i darowizn, o ile wartość nabytych w spadku rzeczy i praw majątkowych przewyższa kwotę wolną od opodatkowania, tj. 9.637 zł.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.