Temat interpretacji
Zaliczenie do przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej odzyskanego podatku od wartości dodanej, zapłaconego w państwach członkowskich Unii Europejskiej.
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 02 stycznia 2009r. (data wpływu do tut. Biura 12 stycznia 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w części dotyczącej zaliczenia do przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej odzyskanego podatku od wartości dodanej, zapłaconego w państwach członkowskich Unii Europejskiej jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 12 stycznia 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych dotyczący m. in. zaliczenia do przychodów z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej odzyskanego podatku od wartości dodanej, zapłaconego w państwach członkowskich Unii Europejskiej.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:
Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Podatek dochodowy opłaca według zasad przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej updof). Jest czynnym podatnikiem podatku VAT i jest zarejestrowana dla potrzeb nabyć i dostaw wewnątrzwspólnotowych. Przedmiotem działalności handlowej (PKD 5153B) polegającej głównie na detalicznym i hurtowym handlu towarowym płytkami ceramicznymi są produkty krajowe a także towary nabywane na jednolitym unijnym rynku. Towary handlowe pochodzące z nabycia wewnątrzwspólnotowego są transportowane na teren Polski przez wyspecjalizowanych przewoźników, jak również przewożone własnym ciężarowym taborem samochodowym. Na zlecenie podmiotów krajowych, świadczone są usługi transportu towarów z Polski do krajów Unii Europejskiej, natomiast z krajów Unii Europejskiej do Polski przewożone są towary w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego. Z każdorazowym wyjazdem związane są koszty zakupu paliwa, opłat za przejazdy po autostradach, opłat parkingowych itp. Wydatki te są ponoszone w celu uzyskania przychodu i nie zostały wyłączone z kosztów (art. 23 updof). Wydatki te są dokumentowane następująco:
- zakup paliwa paliwo na terenie krajów Unii Europejskiej jest tankowane przy użyciu karty paliwowej. Karta paliwowa jest przypisana wyłącznie do wskazanego, jednego środka transportu. W okresach 14-dniowych sprzedawca paliwa przysyła rachunki (nie faktury VAT) za paliwo zakupione za granicą, w podziale na poszczególne kraje Unii Europejskiej. W rachunkach tych jest wykazana ilość, rodzaj, wartość netto paliwa, stawka i kwota podatku IVA (podatku od wartości dodanej) oraz kwota do zapłacenia.
- opłaty za przejazdy autostradami z terenu Niemiec firma przesyła okresowe noty rozliczeniowe z wykazaniem rodzajów i długości tras przejazdów oraz łącznej opłaty za przejazdy. W notach brak jest jakichkolwiek informacji dotyczących podatku od wartości
- opłaty za przejazdy autostradami w pozostałych krajach Unii są dokumentowane paragonami z kas rejestrujących. Paragony dokumentujące przejazdy autostradami na terenie Francji wykazują datę i trasę przejazdu, kwoty netto opłat, stawkę i kwoty podatku IVA, kwotę brutto. Paragony dokumentujące opłaty za przejazdy autostradami w Hiszpanii wykazują trasę przejazdu, kwotę wniesionej opłaty i informację o stawce % IVA.
- paragony opłat parkingowych kwotę wniesionej opłaty.
Wszystkie powyżej wymienione wydatki nie są nabyciami wewnątrzwspólnotowymi ani też nie mogą zostać zakwalifikowane jako import usług.
W związku z powyższym, jeśli podatek do wartości dodanej zapłacony za granicą naliczony od wydatków nie stanowiących nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie stanowiących importu usług, nie może zostać odliczony, gdyż jest poza uregulowaniami dotyczącymi ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (art. 2 pkt 11), to powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów takich wydatków, oznacza księgowanie wydatków w kwotach brutto.
Analiza treści art. 23 updof pozwala wnioskować, że ustawa nie wyłącza z kosztów uzyskania przychodów naliczonego podatku od wartości dodanej. Art. 23 ust. 43 rozstrzyga o zaliczeniu lub nie zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług nie odnosząc się do podatku od wartości dodanej. Po dniu 01 maja 2004 roku korzystając z uprawnień wynikających z VIII Dyrektywy Rady z 06 grudnia 1979 roku oraz po spełnieniu licznych warunków przewidzianych w art. 1 i art. 2 Dyrektywy, można wnosić do każdego Państwa Członkowskiego o zwrot zapłaconego podatku od wartości dodanej. W żadnym jednak polskim przepisie z prawa podatkowego nie została uregulowana kwestia sposobu rozliczania zakupów brutto czy netto w sytuacji, gdy podatnik rezygnuje z przysługującego jemu prawa wg VIII Dyrektywy.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż wnioskodawczyni ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze w księgach rachunkowych.
W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:
Czy podatek od wartości dodanej, odzyskany zgodnie z VIII Dyrektywą, może zostać zaliczony do przychodu...
Zdaniem wnioskodawczyni, odzyskany podatek od wartości dodanej, można zaliczyć do przychodu.
Podatek od wartość dodanej (zapłacony w innym kraju Unii Europejskiej) nie jest w świetle polskich przepisów tym samym co podatek od towarów i usług (VAT), mimo, że skrót VAT oznacza właśnie podatek od wartości dodanej. Nie jest tym samym podatkiem, gdyż nie można go rozliczać łącznie z podatkiem od towarów i usług i nie można go odliczyć od należnego podatku od towarów i usług. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia podatek od towarów i usług, w związku z tym, odwołać się można do ustawy regulującej opodatkowanie tym podatkiem. Zgodnie zatem z art. 2 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o podatku od wartości dodanej rozumie się przez to podatek od wartości dodanej nakładany na terytorium państwa członkowskiego, z wyjątkiem podatku od towarów i usług nakładanego tą ustawą. Zatem z powyższego wynika, że ustawa nie pozwala na utożsamianie pojęć podatek od wartości dodanej i podatek od towarów i usług. O ile więc ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w zasadzie wyklucza możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów podatku od towarów i usług (art. 23 ust. 1 pkt 43 updof) o tyle przepis ten nie zawiera takiego zastrzeżenia w odniesieniu do podatku od wartości dodanej. Na tej podstawie wnioskuję, że koszt poniesiony za granicą wraz z podatkiem od wartości dodanej powinien być ujęty w kosztach w kwocie brutto a odzyskany w okresie późniejszym podatek od wartości dodanej powinien zwiększać przychód.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawczyni.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31 511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach