Temat interpretacji
Czy wprowadzenie limitów na rozmowy z komórkowych telefonów służbowych i limitów na połączenia internetowe oraz traktowanie jako rozmowy lub połączenia prywatne wyłącznie przekroczeń tych limitów, a co za tym idzie nie zwiększanie podstawy opodatkowania z tytułu przychodów ze stosunku pracy o inne kwoty rozmów i połączeń jest prawidłowe?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13.10.2010 r. (data wpływu 25.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kosztów rozmów telefonicznych i połączeń internetowych z telefonu służbowego pracowników ponad ustalony limit jest prawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 25.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kosztów rozmów telefonicznych i połączeń internetowych z telefonu służbowego pracowników ponad ustalony limit .
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Towarzystwo planuje ustalić kwotowe limity na rozmowy wykonywane przez pracowników z komórkowych telefonów służbowych oraz limity na połączenia internetowe w kwotach uzależnionych od stanowiska pracownika i jego potrzeby kontaktów z klientami. Powyżej limitów rozmowy oraz połączenia internetowe będą traktowane jako rozmowy i połączenia prywatne a kwotami przekroczeń spółka będzie obciążać osobę korzystającą z telefonu, internetu, wystawiając fakturę VAT wyłącznie na żądanie zainteresowanej osoby. Przyjęte zasady korzystania z telefonów służbowych i internetu będą wskazywać, iż służą jedynie do celów służbowych. Odstępstwa od obciążeń będą wymagały szczegółowego uzasadnienia i wykazania, że rozmowy czy połączenia dotyczyły wyłącznie spraw służbowych. Towarzystwo prowadzi sprzedaż ubezpieczeń co wymaga licznych rozmów, spotkań i wymiany informacji, a tym samym wyposażenie pracowników w telefony oraz Internet jest ściśle związane z przychodami firmy. Wielokrotnie zdarza się, iż rozmowy z klientami jak i potencjalnymi klientami, a także przesyłanie danych, odbywają się w formie telefonicznej w godzinach popołudniowych, wieczornych oraz w dni wolne, z wykorzystaniem telefonów komórkowych. Również rozmowy służbowe oraz przesyłanie danych między pracownikami czy zarządem, dotyczące warunków ubezpieczeń, mają miejsce poza godzinami pracy. W celu ograniczenia kosztów rozmów i połączeń oraz zdyscyplinowania pracowników towarzystwo planuje wprowadzenie limitów, które także spowodują jasne określenie, iż rozmowy i połączenia prywatne tj. rozmowy oraz przesył danych ponad limit, wykonywane ze sprzętów służbowych nie stanowią przychodu pracowników ze stosunku pracy i nie podlegają z tego tytułu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W przypadku wystąpienia przekroczeń limitów Towarzystwo dokona obciążenia pracownika kwotą brutto przekroczenia.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy wprowadzenie limitów na rozmowy z komórkowych telefonów służbowych i limitów na połączenia internetowe oraz traktowanie jako rozmowy lub połączenia prywatne wyłącznie przekroczeń tych limitów, a co za tym idzie nie zwiększanie podstawy opodatkowania z tytułu przychodów ze stosunku pracy o inne kwoty rozmów i połączeń jest prawidłowe...
Zdaniem Wnioskodawcy:
Zakładając zobowiązanie osób korzystających z telefonów służbowych oraz służbowego internetu do korzystania z nich jedynie w celach służbowych (bez dodatkowej weryfikacji wykonywanych połączeń), w granicach ustalonych limitów nie dochodzi do powstania świadczenia na rzecz pracownika ze stosunku pracy. Przekroczenie limitu spowoduje obciążenie pracownika kosztami rozmów i połączeń ponad limit, które będą traktowane jako prywatne i pracownik zwróci na rzecz spółki ich koszt, a więc także w tym przypadku nie dojdzie do powstania przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
Natomiast na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Użyty powyżej zwrot w szczególności oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
Jak wynika z postanowień art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 14 15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Przy czym, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione według cen zakupu, o czym stanowi art. 11 ust. 2a pkt 2 ww. ustawy.
Podkreślenia wymaga, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych termin nieodpłatne świadczenie obejmuje swym zakresem wszelkie zjawiska i zdarzenia, których konsekwencją jest nieodpłatne przysporzenia w majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy. Nieodpłatnym świadczeniem będzie więc przesunięcie majątkowe, stanowiące przysporzenie po stronie przyjmującego świadczenie pracownika, kosztem majątku pracodawcy.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca planuje ustalić kwotowe limity na rozmowy wykonywane przez pracowników z komórkowych telefonów służbowych oraz limity na połączenia internetowe w kwotach uzależnionych od stanowiska pracownika i jego potrzeby kontaktów z klientami. Powyżej limitów rozmowy oraz połączenia internetowe będą traktowane jako rozmowy i połączenia prywatne, a kwotami przekroczeń Spółka będzie obciążać osobę korzystającą z telefonu, internetu, wystawiając fakturę VAT wyłącznie na żądanie zainteresowanej osoby. W przypadku wystąpienia przekroczeń limitów Towarzystwo dokona obciążenia pracownika kwotą brutto przekroczenia.
Reasumując, mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w przypadku, gdy pracownik będzie obciążony kosztami rozmów i połączeń ponad limit, które będą traktowane jako prywatne i pracownik zwróci na rzecz Spółki ich koszt to w tym przypadku nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Do wniosku z dnia 13.10.2010 r. (data wpływu 25.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wniesiono w dniu 19.10.2010 r. opłatę w wysokości 150 zł. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane postanowienie z dnia 04.01.2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania Nr IPPB3/423-710/10-2/JG i została zwrócona opłata w wysokości 40 zł. Zatem pozostało 110 zł. Przedmiotowy wniosek podlega rozpatrzeniu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku od towarów i usług, czyli wymagana opłata wynosi 80 zł. Tym samym kwota 30 zł zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona na wskazany przez Stronę w piśmie z dnia 21.12.2010 r. (data wpływu 29.12.2010 r.) rachunek bankowy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.
Referencje
IPPP1-443-1095/10-2/EK, interpretacja indywidualna
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie