Temat interpretacji

opodatkowanie umowy pożyczki

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 30.09.2009 r. (data wpływu 02.10.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 02.10.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umów pożyczek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następując zdarzenie przyszłe.

Spółka P z siedzibą w Luksemburgu (dalej: Spółka, Pożyczkobiorca) otrzyma oprocentowane pożyczki od spółek z grupy P z siedzibą w Polsce (dalej łącznie: Pożyczkodawcy). Pożyczkobiorca jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w Luksemburgu.

Pożyczkodawcy nie są udziałowcami Pożyczkobiorcy. Pożyczkodawcy są zarejestrowanymi podatnikami VAT w Polsce. Udzielanie pożyczek nie stanowi statutowej działalności Pożyczkodawców i nie zostało zgłoszone do Krajowego Rejestru Sądowego jako podstawowy przedmiot ich działalności. Planowane jest, aby Pożyczkodawcy udzielili pożyczek Spółce jednorazowo, aczkolwiek nie można całkowicie wykluczyć, że w przyszłości Pożyczkodawcy nie udzielą kolejnych pożyczek Spółce.

Umowy pożyczek zostaną zawarte w Polsce lub w Luksemburgu, zaś w momencie udzielenia pożyczek pieniądze będą znajdować się na depozycie bankowym Pożyczkodawców w polskim banku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy udzielenie pożyczek Pożyczkobiorcy z siedzibą w Luksemburgu przez Pożyczkodawców podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem od czynności cywilnoprawnych...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Przepisy prawne znajdujące zastosowanie w sprawie Spółki.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt b Ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: Ustawa o PCC) podatkowi podlegają umowy pożyczki. W przypadku zawarcia umowy pożyczki na podstawie art. 4 pkt 7 Ustawy o PCC obowiązek podatkowy ciąży na biorącym pożyczkę. Jednakże należy mieć na uwadze, iż w myśl art. 2 pkt 4 lit. a i b Ustawy o PCC nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług (z pewnymi wyjątkami niemającymi zastosowania w sprawie Spółki). Przez podatek od towarów i usług zgodnie z art. 1a pkt 7 Ustawy o PCC należy rozumieć podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Państwo członkowskie to w świetle art. 1a pkt 5 Ustawy o PCC państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

Uwaga wstępna

Mając na uwadze wyżej przytoczone regulacje, zdaniem Spółki, aby właściwie rozstrzygnąć, czy udzielenie pożyczki przez Pożyczkodawców na rzecz Pożyczkobiorcy będzie podlegało opodatkowaniu PCC w Polsce, należy dokonać analizy odpowiednich przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: Ustawa o VAT), gdyż ma to zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia czynności PCC. Objęcie tych czynności podatkiem VAT może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w PCC.

Kwalifikacja podatkowa usługi udzielenia pożyczek przez Pożyczkodawców na rzecz Pożyczkobiorcy w świetle przepisów ustawy VAT.

Spółka stoi na stanowisku, iż udzielanie pożyczek stanowi świadczenie usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT i w przypadku gdy pożyczki udzielają Pożyczkobiorcy usługę tą należy zakwalifikować zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i usług z dnia 29 października 2008 r. jako PKWiU 65.22.10 usługi udzielania pożyczek poza systemem bankowym. Usługi te zaliczane do usług pośrednictwa finansowego (sekcja J ex (65-67) PKWiU) są zwolnione z VAT, o czym stanowi pozycja 3 załącznika nr 4 do Ustawy VAT zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT. Pożyczkodawcy w przypadku udzielania pożyczek działają, co do zasady, w charakterze podatników VAT, gdyż świadczenie powyższych usług wypełnia dyspozycję przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, ponieważ są one świadczone w ramach prowadzenia działalności gospodarczej przez Pożyczkodawców i nie ma znaczenia fakt, że usługi te nie są przedmiotem działalności Pożyczkodawców wymienionym w umowie spółki czy wpisane do KRS.

Jednakże w sytuacji, gdy polskie spółki jako Pożyczkodawcy udzielą pożyczek Spółce z siedzibą w Luksemburgu, wówczas należy posłużyć się regulacją z art. 27 Ustawy VAT określającego miejsce świadczenia w przypadku świadczenia usług. Co do zasady miejscem świadczenia usługi jest miejsce siedziby świadczącego usługę. W świetle regulacji zawartej w ust. 3 pkt 2 powołanego artykułu, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Na podstawie art. 27 ust. 4 pkt 4 Ustawy VAT przepis ust. 3 stosuje się m. in. do usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki. Jako że udzielenie pożyczki należy traktować jako usługę finansową, przepisy art. 27 ust. 3 pkt 2 oraz ust. 4 znajdą zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

W konsekwencji, w przypadku, gdy Pożyczkobiorcy udzielą pożyczek Spółce z siedzibą w Luksemburgu miejscem świadczenia usługi zgodnie z polską Ustawą VAT jest Luksemburg. Oznacza to, iż udzielenie pożyczek przez Pożyczkodawców nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Jednakże z uwagi na okoliczność, iż miejscem świadczenia usługi będzie w analizowanym przypadku Luksemburg, czynność będzie opodatkowana podatkiem od wartości dodanej (ewentualnie zwolniona z podatku od wartości dodanej) w Luksemburgu. Tak więc to Spółka będzie zobowiązana do rozliczenia podatku od wartości dodanej zgodnie z zasadami obowiązującymi w Luksemburgu.

Zwolnienie z opodatkowania PCC pożyczek udzielonych przez Pożyczkobiorców na rzecz Spółki.

Zgodnie z powołaną na wstępie regulacją z art. 2 pkt 4 lit. a i b Ustawy o PCC nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub zwolniona z podatku od towarów i usług (z pewnymi wyjątkami niemającymi zastosowania w sprawie Spółki). Należy nadmienić, iż przez podatek od towarów i usług w świetle art. 1a pkt 7 Ustawy o PCC trzeba rozumieć również podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Państwo członkowskie to zaś w świetle art. 1a pkt 5 Ustawy o PCC m. in. państwo członkowskie Unii Europejskiej.

Toteż w świetle powyższego, jeśli Pożyczkobiorca z siedzibą w Luksemburgu jest opodatkowany podatkiem od wartości dodanej (ewentualnie zwolniony z podatku od wartości dodanej) w Luksemburgu z tytułu dokonania transakcji pożyczki stanowiącej usługę finansową, wówczas na podstawie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, czynność udzielenia pożyczek przez Pożyczkobiorców nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC w Polsce. Opodatkowanie tej czynności PCC w Polsce doprowadziłoby bowiem do podwójnego opodatkowania tej transakcji na obszarze Unii Europejskiej, a tym samym do naruszenia zasad wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Stanowisko Spółki w niniejszej kwestii potwierdza WSA w Krakowie w wyroku z dnia 19 lutego 2008 r. (I SA/Kr 411/07), zgodnie z którym: Fakt opodatkowania tym podatkiem

danej czynności na terytorium któregokolwiek z państw członkowskich wyklucza możliwość opodatkowania tej samej czynności na terytorium innego państwa podatkiem od wartości dodanej, jak również innym podatkiem o podobnym charakterze. W przeciwnym bowiem wypadku doszło by do podwójnego opodatkowania transakcji.

Prawidłowość stanowiska Spółki odnośnie zwolnienia z PCC czynności udzielenia pożyczek przez polskie spółki na rzecz spółki posiadającej siedzibę w kraju Unii Europejskiej, w sytuacji gdy spółka otrzymująca pożyczkę jest opodatkowana/zwolniona z podatku od wartości dodanej w kraju swojej siedziby, potwierdza orzecznictwo (wyrok WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2008 r., I SA/Kr 411/07) i następujące interpretacje prawa podatkowego:

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 lutego 2009 r. (sygn. IPPB2/436-9/09-3/MZ),

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 stycznia 2009 r. (sygn. IPPB2/436-413/08-2/MZ), w której czytamy: ,Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca udzielił jednorazowo pożyczki Spółce holenderskiej, będącej jego udziałowcem. Umowa pożyczki została podpisana w Holandii a środki finansowe zostały przelane z rachunku bankowego w Polsce na rachunek bankowy w Holandii. Strony umowy pożyczki są podatnikami podatku od towarów i usług. Jeżeli zatem wyjaśnienia Wnioskodawcy dotyczące podatku od towarów i usług przedstawione we wniosku są prawidłowe i z tytułu udzielonej przez Wnioskodawcę pożyczki, podmiot zagraniczny będzie zobowiązany rozliczyć podatek od wartości dodanej, pożyczka ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 listopada 2008 r. (sygn. IPPB2/436-283/08-4/AF),

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lipca 2008 r. (sygn. IPPB2/436-83!08-5/MZ), w której czytamy, że. Należy zauważyć, że wyłączenie spod podatku od czynności cywilnoprawnych zachodzi nie tylko, gdy czynność podlega podatkowi od towarów i usług w Polsce, ale także gdy pożyczka opodatkowana będzie podatkiem od wartości dodanej pobieranym na podstawie przepisów obowiązujących w państwie członkowskim.

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 8 stycznia 2008 r. (sygn. IBPB2/436-41/07/MZ),

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 20 listopada 2007 r. (sygn. ILPB2/415-80/07-2/AJ),

• Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 lipca 2007r. (sygn. ILPB2/436-21/08-2/AJ).

Podsumowanie.

Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku gdy Pożyczkobiorca z siedzibą w Luksemburgu jest opodatkowany podatkiem od wartości dodanej (ewentualnie zwolniony z podatku od wartości dodanej) w Luksemburgu z tytułu dokonania transakcji pożyczki stanowiącej usługę finansową, wówczas na podstawie art. 2 pkt 4 Ustawy o PCC, czynność udzielenia pożyczek przez Pożyczkobiorców nie będzie podlegać opodatkowaniu PCC w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 04 września 2008 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2009 r. Nr 165, poz. 1316) art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) otrzymał nowe brzmienie: podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Zatem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają

1. następujące czynności cywilnoprawne:

1. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2. umowy pożyczki, pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
3. (uchylona)
4. umowy darowizny w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5. umowy dożywocia,
6. umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7. (uchylona)
8. ustanowienie hipoteki,
9. ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10. umowy depozytu nieprawidłowego,
11. umowy spółki.

2. orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

3. zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Ponieważ w ustawie brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.

W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego pożyczkę określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy lub tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych sformułowano warunki, które muszą zostać spełnione, aby konkretna czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy podlegała temu podatkowi.

Przepis art. 1 ust. 4 ww. ustawy określa zakres terytorialny opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych: czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 5, jeżeli ich przedmiotem są:

1. rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2. rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W przypadku, gdy nie są spełnione powyższe warunki czynność cywilnoprawna w ogóle nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, iż w chwili zawarcia umów pożyczek środki pieniężne znajdować się będą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem umowy te będą podlegały podatkowi na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy.

Jeżeli zatem, tak jak w przedmiotowej sprawie, w chwili zawarcia umowy pożyczki jej przedmiot, tj. pieniądze będą znajdowały się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie będą miały miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy. Czynność ta będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

W ustawie przewidziano również sytuacje, w których czynność cywilnoprawna mieszcząca się w jej zakresie przedmiotowym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Stosownie do art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

1. opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
2. zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem:

• umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
• umowy spółki i jej zmiany,
• umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony (lub strona) tej umowy posiadają status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z tego podatku zwolniona.

Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich.

W związku z tym podkreślić należy, iż jakkolwiek zapytanie Wnioskodawcy dotyczy opodatkowania umów pożyczek podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższe transakcje będą podlegać regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia ich podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Objęcie tych czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca otrzyma pożyczki od spółek z siedzibą w Polsce. Umowy pożyczek zostaną podpisane w Polsce lub w Luksemburgu, a środki finansowe w momencie udzielania pożyczek będą znajdować się na depozycie bankowym Pożyczkodawców w polskim banku. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik podatku od wartości dodanej w Luksemburgu. Pożyczkodawcy są zarejestrowanymi podatnikami VAT w Polsce.

Jeżeli zatem wyjaśnienia Wnioskodawcy dotyczące podatku od towarów i usług przedstawione we wniosku są prawidłowe, pożyczka ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty tego podatku.

Końcowo - odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji organów podatkowych wskazać należy, iż rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw, podatników w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie stanowią one materialnego prawa podatkowego i nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock

Referencje

IBPB2/436-41/07/MZ, interpretacja indywidualna
ILPB2/415-80/07-2/AJ, interpretacja indywidualna
ILPB2/436-21/08-2/AJ, interpretacja indywidualna

Wniosek ORD-IN

Treść w pliku PDF

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie