Temat interpretacji
Czy czynność udzielenia pożyczki jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. e) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku (data wpływu 7 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE
W dniu 7 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawczyni otrzymała nieoprocentowaną pożyczkę od swojego pracodawcy w 2010 roku w kwocie przekraczającej 5.000,00 zł.
Pożyczkę zaciągnięto od jednego podmiotu, w formie przelewu na rachunek bankowy. Pożyczkodawcą jest spółka z o.o. będąca podatnikiem VAT, której przedmiotem działalności nie jest z zasady udzielanie pożyczek, a czynność ta ma charakter jednorazowy. Pożyczkodawcę i pożyczkobiorcę łączy stosunek pracy.
Pożyczka udzielona jest ze środków bieżących pracodawcy. Zakład nie tworzy zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. W zakładzie nie funkcjonują pracownicze kasy zapomogowo - pożyczkowe, ani fundusze związków zawodowych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy czynność udzielenia pożyczki jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 10 lit. e) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych...
Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z ustawą o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi podlega między innymi umowy pożyczki pieniędzy.
Jednakże ustawa przewiduje zwolnienia m.in. przedmiotowe dla czynności zawartych w art. 9.
Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. e) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zwalnia się z opodatkowania pożyczki udzielane z kas lub funduszów zakładowych.
Pożyczkodawca udzielił pożyczki swojemu pracownikowi z własnych funduszy. Czynność zawiera się w katalogu zwolnień przedmiotowych, dlatego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.
Ponieważ w ustawie brak jest definicji umowy pożyczki, w tym zakresie należy posiłkować się uregulowaniami zawartymi w ustawie Kodeks cywilny.
W myśl art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
W myśl art. 9 pkt 10 lit. e) ww. ustawy zwalnia się od podatku pożyczki udzielane z kas lub funduszów zakładowych, funduszów związków zawodowych, pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych, spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych, koleżeńskich kas oszczędnościowo-pożyczkowych działających w wojsku oraz z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych.
Stosownie do przepisów art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 4 pkt 7 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zawarcia umowy pożyczki i spoczywa na biorącym pożyczkę.
W myśl art. 6 ust. 1 pkt 7 ustawy podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki stanowi kwota lub wartość pożyczki.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy stawka podatku od umowy pożyczki wynosi 2%.
Art. 10 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2010 roku Zainteresowana otrzymała od swojego pracodawcy nieoprocentowaną pożyczkę w wysokości 5000 zł.
Pożyczka została udzielona ze środków bieżących pracodawcy. Zakład nie tworzy zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, nie funkcjonują w nim pracownicze kasy zapomogowo - pożyczkowe, ani fundusze związków zawodowych.
Podkreślić należy, iż ze zwolnienia określonego w treści art. 9 pkt 10 lit. e) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych korzystają wyłącznie te pożyczki, które są udzielane z funduszy wymienionych w powołanym przepisie. Instytucje te mają swoje umocowanie w obowiązujących przepisach, które określają zasady ich funkcjonowania. Ze zwolnienia nie mogą zatem korzystać pożyczki udzielane z innych funduszy (innych środków) niż wymienione w art. 9 pkt 10 lit. e) ustawy.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że pożyczka została udzielona ze środków bieżących pracodawcy (a nie z funduszu zakładowego lub kasy zakładowej).
Rozpatrując przedmiotową sprawę należy wskazać, że zgodnie z obowiązującymi zasadami prawa podatkowego przepis określający omawiane zwolnienie należy interpretować ściśle, podobnie jak wszelkie normy dotyczące ulg podatkowych, stanowiących wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania.
Poczynione do tej pory rozważania prowadzą do wniosku, że przedmiotowa pożyczka nie została wypłacona z kasy zakładowej lub funduszu zakładowego, o którym mówi art. 9 pkt 10 lit. e) ustawy.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, iż zwolnienie o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. e) nie znajdzie w przedmiotowej sprawie zastosowania. Tak więc przedmiotowa umowa pożyczki podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.
Wniosek ORD-IN
Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu