Temat interpretacji

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15 listopada 2007 r. (data wpływu 17 grudnia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów, uzupełniony pismem z dnia 28 stycznia 2008 r. (data wpływu).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka zajmuje się dystrybucją napojów bezalkoholowych na terenie województwa. Bezpośrednimi odbiorcami tych towarów są jednostki gospodarcze, których przedmiotem działalności jest handel hurtowy lub detaliczny, sprzedające następnie te napoje punktom sprzedaży detalicznej lub dostarczające je do ostatecznych konsumentów. W celu wsparcia prowadzonej przez siebie sprzedaży, Wnioskodawca organizuje akcje promocyjne, polegające na tym, że podmioty otrzymują od niego nagrody rzeczowe w zamian za dokonanie zakupu towarów w określonej wysokości. Podstawą do ich przyznania są regulaminy sprzedaży premiowej, precyzujące zasady, warunki i czas prowadzonej akcji. Nagrodami są zarówno towary będące w ofercie handlowej Spółki, jak też inne przedmioty zakupione na potrzeby promocji.

Przyznawanie nagród rzeczowych w sprzedaży premiowej stanowi jedną z form uatrakcyjnienia oferty podmiotu, jak również ma na celu umocnienie więzi handlowych Spółki z jej kontrahentami (nabywcami). Możliwość uzyskania nagrody wpływa zatem na wzrost sprzedaży oferowanych artykułów, a co za tym idzie na osiągane przez Wnioskodawcę przychody.

Sprzedaż premiowa prowadzona przez Spółkę polega na publicznym i jednakowym dla wszystkich kupujących przyrzeczeniu otrzymania określonej nagrody w zamian za spełnienie określonych w regulaminie warunków. Wydanie nagród rzeczowych uczestnikom promocji, odbywa się na podstawie dokumentów magazynowych dokumentujących ich rozchód z magazynu promocyjnego. Z tytułu zakupu nagród na potrzeby promocji firma korzysta z odliczenia podatku od towarów i usług, a następnie wystawia zbiorczą fakturę wewnętrzną i wykazuje podatek należny od wartości nabycia nagród wydanych w danym miesiącu w promocji na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Zdaniem Wnioskodawcy, głównym celem realizacji opisanej akcji promocyjnej jest osiągnięcie wzrostu sprzedaży towarów Spółki. Wydawane nagrody rzeczowe mają charakter handlowy i wpływają na zintensyfikowanie działań kontrahentów Spółki - zwiększenie składanych zamówień handlowych. Mają zatem na celu maksymalizację poziomu sprzedaży oferowanych przez nią towarów. Wydatki poniesione na akcje promocyjne mają bezpośrednie przełożenie na poziom obrotów w transakcjach między Spółką i jej kontrahentami, czyli pozostają w ścisłym związku ze zwiększoną sprzedażą i osiąganiem zwiększonych przychodów z tego tytułu.

Przekazywanie sprzedawcom nagród w ramach akcji promocyjnych nie ma charakteru działalności reklamowej. Celem sprzedaży premiowej nie jest reklama towarów Spółki, a jedynie zwiększenie zainteresowania kontrahentów ich zakupem. Pojęcie reklamy jako niezidentyfikowane w ustawie o podatku dochodowym należy rozumieć zgodnie z jego znaczeniem w języku polskim, jako rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie czegoś, zalecanie czegoś. W niniejszym przypadku Spółka, prowadząc działania marketingowe zachęca klienta do zakupu określonych towarów, intensyfikując i uatrakcyjniając sprzedaż, a tym samym wpływając na jej wielkość. Sprzedaż premiową należy jednak odróżnić od reklamy, pomimo że ich cel jest ten sam zachęcanie do zakupu. Nie można bowiem rozszerzać znaczenia słowa reklama na wszelkie działania podatnika zmierzające do zwiększenia przychodów poprzez uatrakcyjnienie towarów sprzedawanych przez niego. Nie jest to również wydatek na reprezentację, która zgodnie z definicją słownikową oznacza okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem lub pozycją społeczną.

Zapis art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. b tiret drugie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że jest kosztem uzyskania przychodów podatek należny w przypadku przekazania lub zużycia przez podatnika towarów lub świadczenia usług na potrzeby reprezentacji i reklamy, obliczony zgodnie z odrębnymi przepisami. Z powyższego wynika, że co do zasady na gruncie cytowanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należny podatek od towarów i usług nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, a regulację zawartą w cytowanym art. 16 ust. 1 pkt 46 lit. b należy traktować jako wyjątek od wskazanej reguły, który nie może podlegać wykładni rozszerzającej, skoro jak wyżej wskazano wydatki na akcje promocyjne nie stanowią wydatków na reprezentację i reklamę, to kwota podatku należnego od wydanych towarów w związku ze sprzedażą promocyjną wyliczona od wartości nabycia w fakturze wewnętrznej nie stanowi dla Spółki kosztu uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.