Temat interpretacji

UZASADNIENIE

W dniu 01.09.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości gruntowej wniesionej uprzednio aportem do spółki komandytowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następując zdarzenie przyszłe.

Spółka jest właścicielem gruntów będących nieruchomościami rolnymi, które nabyła w przeszłości za określoną cenę ( cena historyczna). Obecnie Spółka zamierza objąć udziały w spółce osobowej prawa handlowego (spółka komandytowa) w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedmiotowej nieruchomości.

Historyczna cena, po której Spółka nabyła grunty, nie odpowiada ich aktualnej wartości rynkowej. Niemniej jednak, zgodnie z regulacjami ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000r. Nr 94, poz. 1037) wartość aportu zostanie określona w uchwale o podwyższeniu wkładu i będzie równa wartości rynkowej przedmiotu aportu na dzień jego wniesienia.

Przedmiotowa nieruchomość zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki osobowej. Wartość początkowa przedmiotowej nieruchomości w ewidencji środków trwałych spółki osobowej zostanie ustalona w wartości aportu (wartości rynkowej).

W zależności od sytuacji na rynku nieruchomości spółka osobowa, do której wniesione zostaną grunty rolne, będzie bądź realizować inwestycje pod wynajem na tychże gruntach, bądź też dokona ich zbycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy odpowiednia część wartości początkowej nieruchomości (nie wyższej niż jej wartość rynkowa z dnia wniesienia aportem) określonej w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę osobową, wynikająca z posiadanego przez spółkę udziału w spółce osobowej, będzie dla Spółki kosztem uzyskania przychodu ze zbycia przez spółkę osobową przedmiotowych nieruchomości...

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Spółki, kosztem uzyskania przychodu ze zbycia przez spółkę osobową przedmiotowych nieruchomości będzie dla Spółki- odpowiednia część wartości początkowej nieruchomości (nie wyższej niż jej wartość rynkowa z dnia wniesienia aportem) określonej w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę osobową wynikająca z posiadanego przez Spółkę udziału w spółce osobowej.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., nr 54, poz. 654, ze zm. dalej jako ustawa o CIT), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy i praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że udziały wspólników w przychodach są równe. W świetle art. 5 ust.2 ustawy o CIT, wyrażone powyżej zasady stosuje się odpowiednio, do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżania dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Należy zatem stwierdzić, że spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego, gdyż zarówno w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, jak i w ustawie z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000r. nr 14, poz. 176), brak jest uregulowań prawnych nadających jej podmiotowość podatkową. Podatnikami w zakresie dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę osobową są natomiast wspólnicy tej spółki. W konsekwencji sprzedaż przedmiotowych nieruchomości przez spółkę osobową prowadzić będzie do powstania przychodu u wspólników spółki osobowej proporcjonalnie do ich udziału w tej spółce oraz kosztów uzyskania przychodów związanych z tym przychodem. W świetle art. 14 ust.1 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. Jeżeli jednak cena bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Z kolei, kosztami uzyskania przychodów, stosownie do art. 15 ust.1 ustawy o CIT, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia przychodów w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Biorąc pod uwagę fakt, iż stosownie do art. 16c pkt 1 ustawy o CIT, amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, kosztem uzyskania przychodów w przypadku zbycia nieruchomości gruntowej będzie jej wartość początkowa określona w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spółkę osobową z zastrzeżeniem, iż wartość ta nie może być wyższa od wartości rynkowej z dnia wniesienia wkładu w postaci zbywanej nieruchomości.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że kosztem uzyskania przychodu ze zbycia przez spółkę osobową przedmiotowych nieruchomości będzie dla Spółki- odpowiednio część wartości początkowej nieruchomości (nie wyższej niż jej wartość rynkowa z dnia wniesienia aportem) określonej w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez spójkę osobową wynikająca z posiadanego przez Spółkę udziału w spółce osobowej.

Stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone w interpretacjach prawa podatkowego umieszczonych na stronach Ministerstwa Finansów.

W świetle stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.